Lara .i. ariſtologia. Zara medua.i. bulbus ematicus vel vomicus: et ē narciſcus. Cap. 71i. arab. gre. fabi: la. lens Adens acl micola. lib. aggre. cap zadens auc. ML1A. Diciſ meliones ex lentibus ſūt ille que velocius maturantur: ⁊ qn̄ infūdūtur ī aqua ad mollificā F viij. ſim. phar. ca. de dū nō nigreſcūt. A. lentibus ẜm tranſla tionē grecam: fali.i. lentes ſtipticāt nō fortiter: in medio vero ca. ⁊ frī. conſiſtūt. ſiccant aūt in. ij. gra. ipſū quidē earum corpus ſiſtit ventrē. decoctio au tem prouocat: quocirca ⁊ effūditur prior aqua: qn̄ retētiōis gra. ¶ eodē li. ⁊ cap. ẜꝫ tranſlati tia ſumitur. Uonē arab. ſapor earuꝫ ſtip. ticus ē ſtipticitate pauca. virtus lentis prima ē me dia inter ca. ⁊ fri. ⁊ exſiccat in. ij. gra. ⁊ ipſa ſtringit git ventrē qn̄ coquitur bis: ⁊ proijcit̉ aqua prima. ⁊ aqua in qua coquūt̉ laxat ventrē. Et dixit Hip po. vi. epidimīarū ꝙ ē tēperata ī ca. ⁊ fri. ⁊ declīat ad calorē parūper. ⁊ ſignum in hoc ē ꝙ non appa ret per eā qn̄ comeditur: aut qn̄ moratur ī ſtoma cho: aut qn̄ deſcendit a vētre īfrigidatio corpori: ⁊ eſt cōpoſita ex ſubſtantia que ſtringit ventrē qn̄ coquitur bis: ⁊ ꝓijcitur aqua prima: ⁊ aqua ī qua cōquūtur laxat ventrem. Idē auc. Diaſ. qn̄ come ditur ex ea aſſidue facit obſcuritatē viſus: ⁊ eſt du re digeſtiōis: mala ſtomacho. ⁊ accīdūt ex eſu eiꝰ ſōnia mala. ⁊ ē mala neruis ⁊ pulmoni. Et idem Sera. auc. Meſarugie. excorticate ex his ſūt frīgi. groſſe. ſtringunt ventrem ⁊ vrinā: ⁊ ingroſſant ſan guinē in venis: ⁊ nō ſinūt eū currere. ⁊ ſūt frīgidi ores qͣꝫ mes.i. robile. Et idem aucͣ. Aben meſuay. lens ipſa ē frig. ⁊ ſic. in primo gr̄a. ⁊ cortex eius eſt ca. ſic. in primo. ⁊ de ꝓprietate eius eſt minuere vri nā ⁊ menſtrua ꝓpter eius ſāguinis ingroſſationē. Zelbedalbaba .i. ſpuma maris. Zerocelkīe.i. berberi. Zerūhet.i. zedoaria. Cap. 712. lati. gre. zerūbet. ra Oaitilta ue eonuſi ber be ī tranſmarinis partibus īuente. ca. ē virtutis ⁊ viſcide. vnde lumbricos occi dit. ructū facit. ⁊ ſtomacho aptū: cuius doloreꝫ an tiquū ieiune ſūptū maſticatiōe tollit. Paulus cap. de zedoaria. ca. eſt in t̓tio gra. ſic. in ſecundo. radix ē cuiuſdā herbe: que per decē annos ſeruat̉. vinū decoctionis eius cōtra tuſſim fri. facit. ⁊ contra do lorē ſtomachi et īteſtinoꝝ ex ventoſitate vel frigi ditate ſuppoſitorium factū ex ea ⁊ trifera magna matricē calefacit et mundificat. ſalſamentuꝫ. ex eo factū et roremarino ⁊ pane aſſo ⁊ aceto appetituꝫ inci.. o. ꝗ lib. aggre. capi. zerūbet. zerūbet.i. tat. lzedoaria: ⁊ ſūt radices rotunde ſi miles in ſapore ⁊ colore zinziberi: ⁊ affert de ſeni. Aben meſuay. eſt ca. ⁊ ſic in. ij. gr̄a. ⁊ īpinguat īpin guatione conuenienti. ⁊ aufert vetoſitates. ⁊ de ꝓ prietate eius ē ꝙ aufert odoreꝫ allij ⁊ ceꝑe ⁊ vini. Et dixit Bedigoras: confert morſui venenoſorū. de viribus cordis. d. ꝙ ē ca. ⁊ ſic. in. iij. Au lc. gra. ⁊ hꝫ conſortare cor. Cap. 713. ara. vel cachita gre. calcitis vel Scolcotar vl̓ calcadis. la. vitriolū lib. agg. cap. zeg auc. Gal. D¶A. vidi ī mineris tres venas extēſas: vnā ſuper aliā per longū ſpaciū: ⁊ vena in ferior erat zeg nigrū: ⁊ vocatur marchaſita: pro qͣ le. l. hager marchaſita. ⁊ ſcd̓a que erat ſupra eam e colcotar vel calcitis: pro quo. l. l. calcitis. ⁊ t̓tia que erat ſuperior eſt zeg viride: ⁊ ē vitriolū vel calcan tū. ⁊ hec que ē zegnigrū conuertitur: ⁊ colcotar fit zeg viride.i. vitriolum. Eſt aliud zeg rubeum: qd̓ hic nō ponitur: qd̓ īuenies in. l. atramentuꝫ. ⁊ oēs tres ſpes diuerſificāt̉ ad inuicē ī ſubtilitate ⁊ groſ ſitudine: qm̄ groſſius ex eo ē zegnigrū: ⁊ ſubtilius ē zeg viride: ⁊ colcotar ē mediū īt̓ hec duo. ⁊ vir tus iſtoꝝ oīum ē aduſtiua cōburens carnē ⁊ faci ens eſcarā durā ⁊ eſt ſtiptica. ⁊ zeg quidē viride ⁊ colcotar diſſoluitur et liq̄fit: qn̄ ponit̉ ſuper ignē: ſed zegnigrū nō diſſoluit̉ neqꝫ liq̄fit: qꝛ coagula tio eius eſt petrificata fortis. zeg vero viride ē ma turatiuuꝫ a calore ſuo naturali maturatione āplio ri qͣꝫ colcotar. Idē auc. Diaſ. zeg aliud ē babyloni cū ⁊ aliud cyprēſe. ⁊ babylonicū ē meliꝰ durū: qd̓ cū frāgitur hꝫ īterius maculas albas. ⁊ virtus eiꝰ ē ſicut virtꝰ calcitis: ⁊ cōburit̉ ſicut ipſū. ſed cyprē ſe hꝫ coloreꝫ aureū verſus colorē eris frāgibile ve noſū ſicut alumen: īteriuſ hn̄s maculas ſplēdidas ſimiles ſtellis. ⁊ melius ex eo ē recēs mundū fran gibile. illud aūt qd̓ defertur ex babylonia ē meliꝰ: ⁊ ē fortiꝰ ī oībꝰ qͣꝫ cyprēſe preterqͣꝫ ī medicinis ocu loꝝ: nā in hoc ē debilius cyprēſi: ⁊ hꝫ virtuteꝫ ſtip ticā. ſed bitirias putant aliqui ꝙ ſit ſpēs zeg. ⁊ ē il lud qd̓ aggregatur ſuper capita mineraruꝫ eris ſi cut ſal. ⁊ ex eo ē qd̓ generatur ſuꝑ mineras: qd̓ dr̄ maltīa: qd̓ inuenit̉ ī mineris vbi fodit̉ es: ⁊ aliqn̄ ſuper ipſū es reperitur: ⁊ cōplexio eiꝰ ē terrea. Et ex eo ē qd̓ reperit̉ ī mineris ī t̓ra que dr̄ falchia ⁊ ī alijs pluribus. ⁊ melius ex eo ē cuiꝰ color ē ſicut color ſulfuris ⁊ ē leue equaliū partiū mundū. ⁊ qn̄ tangit̉ digitis fit nigrū. ⁊ eius virtꝰ ē aduſtiua ſimi lis virtuti zeg. Et idē Sera. auc. Diaſ. vitriolū vel calcātū hꝫ v̓tutē ſtipticā ꝯſtrictiuaꝫ aduſtiuā. ⁊ qn̄ ſumit̉ ex eo in potu. 3. i. cū hydromelle expellit lū bricos ⁊ aſcarides. ⁊ qn̄ ſumit̉ ī potu aufert nocu mentū fungoꝝ faciēs euomere. ⁊ ponit̉ ex eiꝰ pul uere ī naribꝰ: ⁊ cōſtringit ſanguine fluentē ab eis. ⁊ qn̄ ponitur ex eo ī naribus diſtillato ī aqua mun dificat caput. ⁊ puluis eius mundificat vlcera que ſūt ī naribꝰ ⁊ ī auribus: ⁊ ſedat dolores auris: ⁊ oc cidit vermes ī eis. Paulus ca. de vitriolo. cal. eſt et ſic. ī quarto. Bulcaſim Eben Aben azarin li. ꝗ dr̄ ſeruitor trāſlato a Simone de ianua. forma cōbu ſtionis calcāti ē hec: Accipe calcantū: ⁊ pone ſuꝑ teſtā nouā: ⁊ teſtā pone ſuꝑ prunas: ⁊ vr̄e. ⁊ ſit quā titas cōbuſtiōis eius ſi fuerit calcantū nō multe hu miditatis qn̄ nō apparebūt āpulle: ⁊ eri deſiccatū