De cognatione ſpirituali. mr̄i. in. veruꝫ dr̄ ꝯͣriuꝫ. videlꝫ dꝫ ſeꝑari. Itē in prī. in§̓. ceteruꝫ a ꝯͣrio ſenſu dicit lr̄a qd̓ de iure īter filios patrū quoruꝫ neutrū ē deuentū ad cōpaternitatē nulla ern̄te ꝯſuetudine ꝑmittit̉ ꝯͣctus mr̄imonij. fortiꝰ vbi hoc diſponit ꝯſuetudo vt dicit lr̄a in fine ꝑꝑ hoc ꝯͣriū hic pl̓es ponūt̉ intellectꝰ. Primꝰ ītellectꝰ hoſti. dicit.§. verum reſpiciat principiū ſic prīa ꝑs loquat̉ qn̄ mr̄i. eſt ꝯͣctū īter filios. quorū alteruꝫ ē deuentū ad cōpaternitatē ꝯſue tudo circunſtātiū locoruꝫ īpedit dirimit. dicit ẜuādaꝫ ꝑſuetudinē īpediēdo dirimēdo ſb̓audit ī rn̄ſo ī tex. ibi ſeꝑare ēt ſi in tua eccl̓a ſit cōſuetudo.§. verū loꝗtur qn̄ matri. ꝯͣctū eſt īter ꝑſonas. quas deuentū ē ad copa ternitatē. vicinus locꝰ iſte īter ſe differūt ſeruet̉ ꝯſu­tudo loci ſpecialis. vbi ē ꝯͣctum tale matri. toleret̉ tale matri. quo caſu dicit diſſimulādū ē eccleſia ēt tollerabit nec reprobabit nec approbabit. ſequit̉ ergo iuſ approba bit nec retractabit ne ꝯſuetudines cōtemne̓. videatur. nec dabit licētiā ꝯͣhendi ne hoc offendat ius cōe naͣle. qꝛ ab alijs poſſet in exēplū ꝯͣ ius trahi. ẜm hunc intellectū v̓ſiculus veruꝫ aduerſat̉ ꝓximo. itē ꝯͣ naͣm v̓bi menteꝫ lr̄e eſt ẜm bu. car. Itē ex hoc vr̄ cōſentire hoſti. valeat cōſuetudo ꝯͣ ius canonicuꝫ habilitās filios duorū compe truꝫ ad ꝯͣhendū. et ſi eos vel eorū alteruꝫ ſit deuentū ad cōpaternitatē. vel vt ſaltē dicit ip̄e tolleret̉ diſſimuletur diſſimulatōe diſpēſatiua auctoritate huius lr̄e vt dico ī gl. in v̓bo diſſimulare. ēt cōparatiua diſpēſatiua diſſimula tione. gl. ē ibi dixi in. c. p̄terea. de ſponſalibꝰ tunc bn̄ ſeꝗt̉ lr̄a ẜm hoſt. ſicut graue ē ẜuare cōſuetudinē vicio ruꝫ locorū. ita grauiꝰ offenſionē iuriſ cōis rōnis naͣl̓ maioris ſcādali p̄be̓ aſſenſuꝫ huiꝰ coniugij ꝯͣctꝰ īter ta­les īter quos eorū alteruꝫ deuentū eſt ad compaternita . ſꝫ dicit ītellectꝰ de quo nūc ſubiungo magis ſibi pla­cet. dic̄ iſta conſuetudo in nullo loco reꝑiat̉ ſciat capl̓m potiꝰ in ſubtilitate qͣꝫ in vtilitate conſiſtit. Et ꝑꝑ ho. ponit aliū ītellectuꝫ quē refert Io. an. hic in prī. c. qu magis placet eidē hoſt. videlꝫ qd̓ decre. iſta ſuꝑ tribꝰ diſ­pōat primū ſcd̓ꝫ mutat̉ hoc ē principiuꝫ lr̄e..§. ceterū Tertiuꝫ v̓o in.. veruꝫ. loꝗt̉ qn̄ conſuetudo circūiacētiuꝫ ciuitatuꝫ hꝫ. ſit īpedimētuꝫ in ꝯͣctu int̓ filios duoꝝ patruꝫ quorū neutꝝ ē deuētuꝫ ad cōpaternitatē. ſꝫ con ſuetudo ſpālis eccle. in qua ꝯͣhit̉ de ꝯͣhendo vel ꝯͣcto hꝫ ꝯͣ riuꝫ.ſ. int̓ eos poſſit mr̄i. tunc ſeꝑare dꝫ ne tur­bet nec contēnat cōſuetudinē vicinorū locoruꝫ. nec dꝫ da re licentiā vt ſil̓ ſtent ne turbēt ꝯſuetudinē pr̄ie. ab alijs trahat̉. ī exēpluꝫ. ſcādaluꝫ ſurgat. hic intellectꝰ placet Bu. hic. Poteſt dari tertiꝰ ītellectꝰ ẜm ip̄m colligit̉.. vt prīa ꝑs. ij. mutet̉. veruꝫ ītelligat̉ de conſuetudine circūiacentiuꝫ ciuitatuꝫ in ipſo. veruꝫ differt modo vt loquatur qn̄ conſuetudo diſponit īhibeatur ꝯͣctꝰ īter filios duoꝝ cōpatꝝ. ēt quos eſt deuentū ad cōpater nitatē. ſꝫ diſponit dirimēdo ſi ꝑticularis ē ꝯſuetudo ī lo co ꝑmittat talia mr̄i. nec inhibeat. tūc dꝫ dirimere ne. ꝯſuetudīes vicinas videat̉ cōtemne̓ ꝓximoꝝ locoꝝ. ha bent vt dirimat̉ nec exp̄ſſe dare licētiā ꝯͣ ꝯſuetudinē pro ximi. nec hoc ex quo ꝯſuetudo īhibita videat̉ dare licē tiā ꝯͣ ꝯſuetudinē ciuitatū. illud ab alijs trahat̉ ī exēpluꝫ ex quo nulla ꝯſuetudo ē in loco ꝑticulari peccāt ſalto in ꝯͣhēdo. ex hac approbatōe peccāt ꝑꝑ exēplū qd̓ poſ­ſet ſūmuꝫ ſcādalū euenire. Et ex iſta lectura habes qd̓ ſi in circūuicinis locis ē ꝯſuetudo vbi ꝯͣhit̉ nulla eſt ꝯſuetu do. tūc peccatū ē attēde̓ ꝯſuetudinē vicinā. tn̄ īpediūt̉ mr̄imōia. Dicit panor. hic qd̓ ex his ēt p̄t de cide̓ aliā qōneꝫ valeat ꝯſuetudo circa facilitatē habili tādi vel ihabilitādi aliquos ad mr̄i. dic clariꝰ qd̓ aūt ſuetudo habilitat alias īhabiles ius canonicū puta vt ī tertio gͣdu poſſit mr̄i. ꝯͣhi vel vt fr̄ poſſit ꝯͣhe̓ ſorore ſp rituali valꝫ ꝯſuetudo vt vr̄ hic tex. īducendo vt.. iun̄ cto. c. ſuꝑ his de ꝯſan. affi. vtrobiqꝫ hoc tꝫ ho. quaſi ꝯſuetudo ſit rōn̄abilis ſit ꝯͣ oēm hōeſtatē. ex quo īfe ro ꝯſuetudinē a papa approbatā poſſe tolle̓ īpedimē publice hōeſtatis. qꝛ valꝫ ꝯſuetudo ꝯͣ hōeſtatē eccl̓e ī. c. decorē vita hōe. cle. aūt ꝯſuetudo īhabilitat al̓s habiles vt in filijs duoꝝ cōpatꝝ quoꝝ neutrū eſt deuen tu ad cognationē. tūc aūt hꝫ ſolū ꝯſuetudo vt īpediat vt dirimat valꝫ ar. hic in. itaqꝫ in. ceteꝝ facit in. c. ſoluꝫ. cle. cōin. aūt hꝫ vt diſſoluat̉ cōiugiuꝫ. ſic ſi ad tp̄s vꝫ vt voluit hic Inno. peccauerūt ꝯͣhēdo ꝯͣ ꝯſue tudinē patrie. xxx. q. v. c. alit̓. aūt hꝫ vt diſſoluat̉ īperpetun ſi ē approbata papā ſaltē tacite vꝫ. vt ꝓbat̉ hic ẜm le. ho. aut apꝑet approbatōe pape. vr̄ velle ho. ꝯſuetu­dine̓ vale̓ dicit caſuꝫ huius capituli extēdendū. Sꝫ pa nor. tꝫ oppoſitū vbi cuꝫ ꝯſuetudine ꝯcurrit ſcādalū. qꝛ ſi cut papa p̄t ius diuinum īterpretari addere dirimire vt no. in. c. in eccl̓iarū de cōſti. ita cōſuetudo vt no. idē Inno. in. c. fi. cōſue. item video conſuetudo generat ſcādalū inhabilitat quē ad mr̄i. ſpūale vt in. d. c. olī de cle. cōiuga. pari rōne dꝫ poſſe īhabilitare ad mr̄i. cānale habes d̓claratā ēt gl. huius. c. Et no. ſingulariter gl. magnā dicit enī ſi in aliquo loco eēt hodie conſuetudo vt in ꝗnto gradu poſſet ꝯͣhi mr̄i. ex ꝯͣctu generaret̉ ſcē daluꝫ. valeret mr̄i. c. dꝫ de ꝯſangui. affi. lꝫ hoc per mittat p̄t eſſe duplex. qꝛ hec cōſuetudo cōcurritiure antiquo nec cēſet̉ ſublata nouū. ex quo reprobat̉ illud ius. cōcurrit ſecū ſcādalū hāc rōnē ſentit gl. ij. colligit̉ ex his p̄dixi. qꝛ cōſuetudo cōtinēs in ſe ſcādalū ex p̄teritōe p̄t inhabilitare al̓s habiles. ſꝫ vbi a principio nullū fuiſſet īpedimentū ſolū ſcādalū ſuꝑueniēs pōt diſſolue̓ matri. vt dr̄ in prīa gl. quā nota. qꝛ ꝑꝑ ſcādalū eſt recedendū a v̓itate. iuris diuini vt in. c. ij. de ope. noui nunti. in regl̓a ſcādalizauerit.. reg. iur. Glo. ij. no tat ex tex. allegat. l. dubiuꝫ ibi dr̄ qd̓ ꝯͣ leges ſit le ges diſſoluit̉. Gl. tertia oppōit ſoluit ꝯͣriū ita argi­it in eadē gl. ibi ꝗbus habet̉ ius ſcriptū ſeruāda ſuetudo loci vel ſil̓e. qua deficiente inſpicit̉ cōſuetudo ro mane vrbis. Et no. iſtā gl. vbi agit̉ de ẜuāda forma ſa­cramētoꝝ dꝫ ſeruare ꝯſuetudinē romāe eccl̓e fac̄ gl. ī. c. j. in v̓bo docuit ibi Gemi. ſū. tri. li. vj. notatur in. c. j. tꝑe ordi. Ad maͣꝫ vide notata in. c. olī de ꝯſue. ēt vr̄ velle ſecꝰ in alijs ſacramētis. ſunt forma ſꝫ potētia vl̓ de habilitāda ꝑſona. hic agat̉ de forma ſacramēto ruꝫ ſtatutū romane eccl̓e attēdetur prius qͣꝫ metropol tane ẜꝫ Butri. de hoc plenius prīa di. c. ꝯſuetudo dicit ēt Ala. in forma ſacramentoꝝ ſi ſeruata forma ſacramen toꝝ d̓bita. aliꝗd eccl̓a vltra formā iuris debitā face̓t non peccat. ſicut eccl̓a mediolanenſis prius lauat pedeſba ptizādorū vt notatur.j. q. j. c. emendari Io. an. hic ſuꝑ iſta glo. vr̄ velle oībus deficientibus recurrat̉ ad cōſuetudi romane eccl̓e. lꝫ generaliter loquatur p̄t intelligi ẜm p̄dicta. aūt loquitur de forma ſacramentorū. aut alijs nota in iſtis ſacramētalibus valet cōſuetudo niſi cedat de ſciētia pape tolleret gl. eſt in. c. vir aūt in fi. ſe cundis nuptijs. ſolet ſingulari reputari panor. in. c. j de treuga pace. Gl. in v̓bo eidē que eſt quarta. oppo uit cōſuetudo cōtinēs ſcandalū p̄t dirimere matri. ꝯͣ ctum. qꝛ quos deus cōiunxit ⁊c̄. cōſuetudo hꝫ viꝫ ab ho mine matri. a deo de cōſuetudine. c. fi. gl. rn̄det intelligi tur de cōſuetudine ſecū ſcādaluꝫ inducit. ſed hoc ſoluitur ꝯͣriū. ideo gl. ibi ſed ſi nulla ꝓhibitio diſtinguit aut nulla ꝓhibitio vtrinqꝫ fuit inter tales ꝑſonas quas vel quarū neutrā deuētū ē ad cōpaternitatē. tūc d̓be̓t diſſolui ꝑꝑ ſcādalū. qꝛ taliter diſſoluēdo ſine peccato poſſet cicius ſcādalū naſci ꝑmittitur. c. ex iniuncto hēticis. aut ꝓhibitio ſit int̓ ꝑſonas tales tūc ꝑꝑ talē ma tri. diſſolui dꝫ. gl. ī iure p̄t in. ibi ſurgit ꝯſuetudo no. poteſt matri. inter eos per quorū neutruꝫ deuentuꝫ ē ad cōpaternitatē. ibi ſentit ēt olī ſeruabat̉ ſcādaluꝫ ẜm ītellectū alexādri vt in. c. j. s. eo.. xxx. q. iij. in. c. poſt ſuſceptū vt ꝯiūgi poſſēt oēs p̄ter illos qͦs d̓uētū ē ad pr̄nitaē d̓in̄ gl. ibi ꝗdā pōit ītellectū ad. ita eiſdē ec. v. ītelligat̉ de illis ꝑſonis quas vel eaꝝ alterā deuentum