De conſanguini. ⁊ affini uerſis d̓lictis. facit. l. ſi genuā ibi Bart. ff. arboꝝ fructi ceſaꝝ. l. ꝙ dr̄. ff. de v̓. ob. vn̄ ī ꝓpoſito ꝯſanguinei vnico tm̄ impedimēto ſunt īpēditi ꝯͣhere gͦ poterit diſpēſare. Ad hͦ faciunt iura q̄ qͦad diſtātiā graduū in eoꝝ ꝯputatōe ponderāt remotionē graduū citeriori dimiſſo. vt hic in tex. no ſtro ī qͦ dr̄ ꝙ impetrātes diſtabāt quarto gradu. lꝫ vnꝰ di ſtaret quarto alt̓ tertio. nec ex taciturnitate alteriꝰ.ſ. tertij gͣdus dꝫ dici gr̄a ſubrepetita. ⁊ dānant̉ ꝯͣrie opi. ita ēt cō ſuluit Io. cal. ad h̓ faciūt diffinitōes d̓ ꝗbus dico ī arbore ꝯſanguinitatis. nā aliꝗ vt Azo in gl. ſūmiſſe diffiniūt ꝙ eſt qͦddaꝫ vinculū vnicū pluriū ꝑſonaꝝ ab vno ſtipite ꝓuenientiū. ſi ſic plures d̓ſcendūt ab vno iſtd̓ nō dr̄ niſi vnicū vi culū gͦ nō ſūt due ꝯſanguinitatis. ſꝫ vna tm̄ ad p̄dicta. fac̄. c. ſi vir. ⁊. c. deniqꝫ. vij. q. j. xl. di. c. ſicut viri. xxvij. q. j. c. loꝗt̉ ꝯcludit̉ gͦ ꝙ ꝯſanguītas ē vna ⁊ vnū ꝗd lꝫ gͣdus ſint diuer ſi ⁊ vnū parit īpedim̄tū. ⁊ n̄ plura. vn̄ tal̓ ep̄s de qͦ ī. q. nr̄a poterit diſpēſare cū iſtis ⁊ ꝓ hͦ facit qd̓ no. Io. an. in. c. j. d̓ ſpon. li. vj. ꝗ dicit ꝙ ꝯſanguinitas ē vnicū vinculū. ⁊ facit ꝙ mr̄i. ꝯͣctu īter duos dr̄ vnicū nō duo. d. c. ſicut viri. xl. di. ⁊ vocat Hu. xxvij. q. ij. in pͥn. ⁊ archi. tꝫ ꝙ vnicū ſit matri. n̄ duo ⁊ hec nō qꝛ hec nō ſūt tractata ꝑ doc. ſꝫ ſūt verba for malia Cal. in rubri. c. ꝯſi. j. ¶ Ultīo hic io. an. ꝑ tex. nr̄i ꝗ vult qd̓ q̄libet dꝫ diſtare a ſtipite. vj. gradu arguit ad. q. di ſponit ꝯſtitutio ſinodalis padue qͦad ſingulis quatuor mē ſibus fiat inꝗſitoꝝ ꝯciliū vltīa die ip̄oꝝ fuit facta ꝓ p̄cedē tibus quatuor mēſibus. ⁊ ꝓ alijs quatuor mēſibꝰ ſequētibus. q̄rit̉ an poſſit fieri decima ſequētiū quatuor mēſiū. et inducit hāc d̓cretalē qd̓ n̄ qꝛ ſicut fuerat īterp̄tata ꝯſuetu do padue qd̓ ꝯciliuꝫ diſtaret a ꝯcilio ſequēti quatuor mē ſibus. alias ſequeret̉ qd̓ ꝑ octo mēſes fere poſſet retarda ri ꝯciliū. Et facit ꝙ idē Io. an. no. sͣ. de ſta. mo. c. in ſingul̓ in pͥn. vbi capitula debēt fieri d̓ triēnio in triēniū. ⁊ ītelligi tur qd̓ int̓ vnū capl̓ꝫ ⁊ alid̓ ītereſſet triēniū. alias ſi ẜꝫ ī cō tinēti fieret eēt ſuꝑfluū. ¶ Gl.j. q̄rit ꝗd ſit ſtipes ⁊ no. qd̓ ſtipes nō fac̄ gͣdū de qͦ in arbore dicet̉. ¶ Gl. ſcd̓a ponit d̓ duabꝰ lineis d̓ſcēdētibꝰ. In fi. gl. dicit h̓ hoſti. qd̓ īmo plu res ſūt gͣdus ⁊ in pͥmo gͣdū ē vna linea trāſuerſalis. tu dic qd̓ lꝫ ꝗlibet gͣdus ferat vnā trāſuerſalē. nihilominꝰ idē ē in effectū ꝙ vna ē trāſuerſal̓ cuiuſlibet gͣdus. ⁊ exēplifica de iſtis lineis. pr̄ hꝫ duos filioſ d̓ſcēdētes ab vtroqꝫ filioꝝ ne potes. filij et nepotes faciūt duas lineas. ⁊ iſti ꝑ reſpectū ad ſtipitē dicunt̉ deſcēdētes ꝑ reſpcm̄ ad ſeipſos dicunt̉ trāuerſales. ¶ Glo. iij. opponit ⁊ ſoluit ⁊ gl. tꝫ Tancre. ⁊ Inn. h̓ ⁊ idē ī d̓cre. vlti. de trāſa. ſꝫ hoſt. h̓ dicit ꝙ ſuꝑfluit iſta ſuppletio ꝑ gl. cū dicit de auctoritate pape ſpāli cū di cat tex. apl̓ice ſe. dicit Io. an. ꝙ credit ꝙ ho. nō habuit ī te xtu ſuo hͦ v̓bū legati. ⁊ dicebat Goſ. lꝫ legatus ex legatiōe gnaͣli nō poſſit dare talē indulgētiā gnaͣlē. tn̄ ex cā poſſet cū vno vl̓ aliꝗbꝰ diſpēſare. Guil. tꝫ ꝯͣriū in ſpe. d̓ le.§. nunc on̄dē. v̓. lxxv. ⁊ hic veꝝ tenēdū ē. ſꝫ Io. an. hic al. ad hͦ. jͣ. c. ꝙ ſuꝑ his ī fi. ⁊ de p̄bē. dilicto. Bau. hic firmat cū glo. ꝙ nullꝰ citra papā diſpēſare p̄t ēt in gͣdibus hūana lege ꝓhi bitis. mouet̉ ꝑ. c. qꝛ circa cū ibi no. jͣ. eo. ⁊ ꝑ tex. in. c. non dꝫ vbi ꝑ ꝯciliū hodie ſit ꝓhibitio. ⁊ nullꝰ circa papā p̄t diſpē ſare in cāibꝰ ꝑ ꝯciliū ꝓhibitis. gl. ī. c. cū dile. d̓ ele. c. dilectꝰ de p̄bē. hr̄ in. c. ex ꝑte de cap. mo. in. c. j. ꝑ Io. an. d̓ exc. p̄la. li. vj. ¶ Prīa gl. q̄rit ⁊ ſoluit. In fi. gl. io. an. remittit d̓ hoc ad tegulas traditas in arbore ꝯſanguītatis ⁊ no. hāc glo. ij. ſꝫ regula iuris ē īfallibil̓ ſi ponas v̓ſ. remotꝰ in ip̄a regula ꝓut habetur ī arbore. in. c. fi. ibi eo. ti. dicendo ſic quoto gͣdū diſtat remotꝰ a ſtipite. toto diſtat a qͦlibet ꝑ aliā linea deſcēdētiū vſqꝫ ad lineā equalitatis. vide ī arbore exͣ ⁊ ſta tiꝫ ītelligas. ¶ Gl. in ver. ꝓximiorē exponit lr̄am In fi. gl. Tā. ⁊ Lau. hic no. ex hͦ qd̓ dicit glo. ꝙ lꝫ duo ſint tibi ī vj. gͣdū alt̓ tn̄ eoꝝ poterit eē ī ꝯſāguinitate ꝓximior ē veꝝ ẜꝫ ꝯputationē canonicā ẜm legalē nō. dabat Uin. ſil̓e ꝙ plu res poſſumꝰ in eadē ſede collocari ſiue pōi ⁊ alt̓ tn̄ p̄t eſſe ꝓximior altero. ⁊ hͦ iō qꝛ gradus canonicꝰ.i. ẜꝫ canonicuꝫ ius ē ꝯpoſitus. ⁊ nō ſimplex ideſt qd̓ ſit ī eo ꝯputatio gra dus vt dixi in gl. p̄cedenti. ¶ Un̄ dic ꝯpoſitꝰ ideſt ex plu ribꝰ ꝑſonis ꝯpōit̉. in legali v̓o ꝯputatio gͣdus ē ſimplex. hͦ ē ꝙ qͥlibet ꝑſona facit vnū gͣdū hec ſil̓itudo nō ē oīno ad ꝓpoſitū ẜꝫ Car. flo. niſi quatenꝰ habeat̉ ītentꝰ ad aliquē ꝗ ſit ī medio ſedis ſic̄ ē ſtipeſ ī arbore affinitatis. ¶ Gl. in v̓bo vtrūqꝫ opponit ⁊ ſoluit. dic ibi. l. vltīa dicit id qd̓ dic̄ regula bn̄ficiū. ¶ In eadē gl. ibi ab eo a qͦ īdultū ē rō non placet hoſti. ꝗ dicit qd̓ ſi alij hͦ facere debēt pͥncipeꝫ decet C. d̓ legi. l. digna vox. c. ꝙ ſuꝑ hijs de cle. ꝯiu. ꝙ d̓fendere dꝫ nō dꝫ īpugnare. c. vnico. sͣ. d̓ natis ex libero vētre. et niſi creſcat in bn̄ficijs nihil ſe feciſſe putet. de donatōibꝰ. c. j. et qd̓ ꝯceſſit decet eē māſurū regula decet cū ſuis ꝯcordātijſ li. vj. hͦ dcm̄ ēt nō placet Bu. qꝛ ītelligēdo ꝙ pͥnceps inter p̄taret̉ vt liber. nō eēt hec d̓cre. v̓a. iō dicit ꝙ aūt loꝗmur ī pͥuilegio ꝙ ē ꝯͣ legē ⁊ hͦ ſtrictiſſime dꝫ īterp̄tari. aūt ī bn̄ficio qd̓ ē ẜm legē ⁊ tūc late dꝫ īterp̄tari. dicit Lap. ꝙ nihil ominus ꝓcedit id qd̓ dicit gl. qꝛ cū prīceps poſſit ex toto tollere indulgētiā ⁊ pōt in ꝑte multo fortiꝰ reſtringe̓. maxme ex cā. sͣ. d̓ deci. c. ſuggeſtū. Itē ꝙ dr̄ in bn̄ficiū prīcipis late interp̄tādū. ꝓcedit in p̄iudiciū ꝯcedētis. ſꝫ ī p̄iudiciū alioꝝ ſtricte dꝫ īterpretari. de pͥui. c. qꝛ circa ⁊ ꝙ ibi notat̉ in gl. vltīa ⁊ ꝑ Inn. in. c. oliꝫ d̓ v̓. ſig. ex hͦ vr̄ ẜꝫ Car. ꝙ īdul gentia de qua h̓ late ē īterp̄tāda. cū in ea nō tractat̉ de p̄iudicio alteriꝰ. ſꝫ reſtringit̉ ꝑꝑ ꝯſuetudinē ⁊ ſcādalū euitā dū vt in gl. hic in fi. ⁊ fuit ſolutio. Alia ꝗ ēt dicit ꝙ īdulgē tia hic reſtringit̉ qꝛ ꝯceſſa nō fuerit libera volūtate ꝯcedē tis. ſꝫ ad penitētiū inſtantiā. ff. ꝙ ꝗſqꝫ iuris. l. tertia ⁊ in. l. j. no. ſꝫ ē diuinare vl̓ ẜm Inn. reſtrigit̉ qꝛ erat ꝯͣ ius cōe. vl̓ ẜm eū loꝗt̉ qn̄ indulgētia nō ē multū p̄iudicial̓ ⁊ odioſa. ꝙ idē ē qd̓ sͣ. qꝛ ē ꝯͣ ius cōe facit ꝙ no. Io. an. in. c. dudū d̓ pͥuile. v̓. nō ꝙ placet ꝙ hic hͦ oꝑet̉ ꝯͣria ꝯſuetudo. ex h̓ ſeruat̉ ſol. ſcd̓a gl. nr̄e ẜm quā ſūmata ē decre sͣ. ⁊ hoc teneas ⁊ ita cōit̓ tenet̉. ¶ Glo. in v̓. nō dicūt. pōit q̄ fuit rō īducti ua ꝯſuetudinis d̓ qua in littera. ¶ Glo. in v̓bo obſeruata nō lr̄aꝫ ad ꝯſeruātiā ꝯſuetudīs ⁊ ad euitationem ſcādali. gloſa vltīa etiam notat ex tex. E infidelibus. Infideles ꝯiūcti gradu ꝓhibitio. l. canonica poſt baptiſmū nō ſeꝑant̉. h. d. Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi ꝯſultatōi tue. In tex. ibi d̓ īfidelibꝰ iudeis dic ⁊ ſaracenis ẜm hoſt. pe. et ab. ¶ In tex. ibi reꝗſiuit math. xix. in tex. ibi īter eos ⁊ qͦſcūqꝫ ēt infi deles ẜm io. an. qꝛ deus nō diſtīguit dicēdo qͦs deus ꝯiun xit. xxxiij. q. ij. c. quos deꝰ. ¶ Nō pͦ ꝙ ꝓhibitio legis canc nice circa mr̄i. differt a ꝓhibitōe legis diuine q̄ eſt ī veteri teſtam̄to in h̓ naͣ in veteri teſtam̄to ꝑmittit̉. ꝙ filij duoruꝫ fratꝝ ꝯiungant̉ mr̄i. leuiti. xxxv. c. ⁊ no. sͣ. d̓ reſt. ſpo. in glo. in. c. lr̄as ſuꝑ verbo leuitico. Et idē ẜm leges ciuiles inſti. de nupti.§. duoꝝ āt fratꝝ. ⁊ filij ex tali mr̄i. ſuſcepti legittimi cēſent̉. c. fi. ꝗ filij ſint legittimi ẜm ho. h̓ ⁊ ꝯcordat huic qd̓ habet̉. in. c. gaudemꝰ. jͣ. de diuor. ẜm can. ſecꝰ. c. nō dꝫ. jͣ. eo. ¶ No. ſcd̓o qd̓. l. canonica nō oīo īmitat̉ legē diuinā. ⁊ ibi p̄t adde̓ ⁊ detrahere vide. sͣ. d̓ ꝯſti. c. q̄ in eccl̓iaꝝ. vj. di. ꝑ totū. ¶ No. iij. ꝙ in ponderāda habilitate ꝑſone ad actū generādū ꝯſiderat̉ ꝑſona ẜm tp̄s actꝰ celebrati. ⁊ ſic inhabilitas ſuꝑueniens poſt actū geſtū nō vitiat ip̄ꝫ actū iaꝫ ꝯſumatū ⁊ ſic nō vitiat̉ actus ꝑfectus. lꝫ ꝑueniat ad ca ſū a qͦ inciꝑe nō potuerit vide gl. fi. ⁊ ꝙ no. in regula factū legittīe li. vj. ¶ No. iiij. ꝙ lex dei ligat iudeos. gͦ quoad ſa cram̄talis. q̄ eccle. dei approbat dn̄t iudei ſubiacere eccl̓it ex qͦ īfert̉ ꝙ quoad lege veteris teſtam̄ti iudei tenent̉. Et ex hͦ infero ad d̓terminationē qōniſ. iudeus reliꝗt filios ⁊ filias ab īteſtato filie parit̓ nō ſuccedēt cū maſculis qꝛ ex lege moiſaica habet̉ ꝙ ſolꝰ maſculꝰ ſuccedit excluſis femi nis. Cald. in ꝯſcilijs in rubrica de teſtam̄tis ꝯſcilio. xxx. ēt illos tollerat īꝑator vt inter ſe ẜm legeꝫ ſuā ſuccedant ad idē. l. iudeoſ. C. de iudeis ī fi. q̄ bn̄ facit. iteꝫ lex moiſaica ē ſpālis iudeoꝝ. gͦ īter eos d̓rogat gnaͣli ⁊ cōi legi. ſicut ſpe cies generi regula generi li. vj. Ad ideꝫ facit qd̓ in euāge lio ſcribit̉ habemus legeꝫ ⁊ ẜm legem nr̄aꝫ dꝫ mori. quaſi dicat lex nr̄a dꝫ a nohis ſeruari. ¶ Que lex īter iudeos ſil ſeruanda.