Seite
huic ſolutioni ꝙ in iſta q̄ſtione ſex erāt vidēda. Primo ꝗd ſit preſcriptio. Secūdo vtrū p̄ſcriptio ſit ꝯͣ ius cōmune naͣe. Tertio vtrum p̄ſcriptio iuris canōici debuerit eē alia ⁊ diſtī­cta a p̄ſcriptione iuris ciuil̓. Quarto vtrū in preſcriptōne ac quirat̉ dominiū. Quinto vtrū preſcribens malafide ſit cen­ſendus cū raptore vel in qͣ alia ſpecie peccati locat̉ ⁊ vtrū te neatur ad reſtitutionē ſicut raptor ⁊ ꝑ hoc patebit ꝗd ſit di cendū ad illud qd̓ in iſta rōne pͥncipaliter eſt queſitū. Sex­to erit videndū vtrū mala fides adueniens p̄ſcriptione com pleta obliget ad reſtitutioneꝫ Eſt ergo pͥmo videndum quid ſit p̄ſcriptio. p̄ſcriptio āt vno mō cōſueuit ſic deſcribi. preſcriptio eſt exceptio ex tēpore ſubſtantiam capiens q̄ qui dem deſcriptio ponitur ꝑ Io. xvj. q. iij. in ſumma in qua de­ſcriptiōe duo ponūtur ex ꝗbus p̄ſcriptio notificari videtur. Primū eſt effectus quē preſcriptio efficit. Scd̓m eſt cā que p̄ſcriptiōes īducit. effectus quē p̄ſcriptio efficit tangit̉ cum p̄mittit̉ preſcriptio eſt exceptio cauſalis ⁊ nō eſſentialis.i. eſt cā exceptiōis quēadmodū ſi diceremus fumalis euapo­ratō poni ē odor nō ꝙ ſit eſſentialiter odor ſꝫ qꝛ eſt cā odo ris ⁊ quāuis preſcriptio poſſit habere alium effectū vtpote acquiſitionem dominij ẜm quoſdam. qꝛ tamen dictus effe­ctus nō ē neceſſatio ānexus cum poſſit eē aliqua p̄ſcriptio ſi ne acquiſitione dn̄ij.ſ. p̄ſcriptio malefidei vt predicto.§. pōt. ergo talis effectus non debuit poni in ſua deſcriptione. nam vbi cauſa deſcribitur oꝫ ꝙ defectus ꝗ ponitur in eius deſcri ptione ſit ei ſemper ⁊ neceſſario annexus. Exceptio auteꝫ eſt talis effectus qui ſemper ⁊ neceſſario annectitur ipſi preſcri ptioni qd̓ patꝫ per rōnem ⁊ inductionē. per rōnem quiem. qꝛ niſi preſcriptio habere ⁊ di neceſſario ānexū iſtū effectū ſequeretur ꝙ eēt ſine omni effectu. nā vbi tollitur ab eo ex­ceptio tollit̉ ⁊ dominij acꝗſitio ⁊ ꝗcūqꝫ alius effectus ac ꝑ conſequens fruſtra fuiſſet inducta quia nullam haberet effi catiā quod nullus diceret. Secundo pꝫ hoc idē per īdu ctionem nā ſi inducamus in ſingulis ſpetiebus p̄ſcriptiones ſemper inueniamus ꝙ ipſe preſcribens habet exceptionem excludentē acꝗſitionē que cōtra ſe fieret in re preſcripta. da bat tria exempla de decēdio per cuius lapſum preſcribitur ꝯtra nō appellantē. ij. q. vj. biduum. de tꝑe trimeſtri quo pre ſcribitur ꝯtra nō eligentē de elec. ne ꝓ defectu ⁊ d̓ caſu de. prīe de preſcrip. ꝯiuncto. c. placuit. ij. xv. q. iij. per que duo ca­pitula pꝫ trāſcurſo ſpacio triū ānorū ⁊ ſex menſiuꝫ ꝗbus pre ceſſit ammonitio nō hꝫ ep̄s negligēs vlterius actionē ad re cuperādā plebem q̄ ad ſuā cathedram ꝑtinebat ⁊ ita ſit ve­rum dicere ꝙ ſemꝑ acꝗritur ipſi p̄ſcribenti exceptio exclu­dēs actionē quaꝑꝑ bene dicebat̉ ſuperius ꝙ primū qd̓ po­nitur ī deſcriptione p̄ſcriptionis eſt effectꝰ queꝫ preſcriptio efficit ⁊ ille effectus eſt exceptio excludens actionem vt eſt oſtenſuum. Secudo quod ponitur in eius deſcriptione eſt cauſa que preſcriptionem inducit ⁊ iſta tangitur cum ī di­cta deſcriptiōe additur ex tempore ſubſtātiā capiēs. nam ſe cundū iſtā clauſulā vr̄ ꝙ ip̄ꝫ tp̄s ſit cā īducēs p̄ſcriptioneꝫ. ꝙ ēt videtur poſſe ꝓbari rōne. illud nāqꝫ qd̓ expectat tēpo­ris determinationeꝫ ⁊ tꝑis impletionē vr̄ capere ſuā ſb̓am ex tꝑe. preſcriptio ē hmōi qꝛ videmus ꝙ preſcriptio nulla eſſet niſi ſit prīa tꝑis determinatio facta per legem. vlterius videmus ꝙ preſcriptio nō hꝫ vim niſi īpleto illo tēpore qd̓ eſt per legē determinatum quaꝑꝑ bene dictū ē ꝙ expectat tꝑis determīationē ⁊ temporis impletioneꝫ ⁊ per ꝯſequēs videtur ꝙ ex tēpore capiat ſuam ſb̓am ex quibus omnibus apparet ꝙ diffinitio vel deſcriptio ſuꝑius data de preſcripti on ſit ſatis rōnabilis tū qꝛ tāgit effectum quem preſcriptio efficit tum et qꝛ tangit cām qͥ preſcriptionē inducit. Oppo nit̉ aūt huic deſcriptioni ꝙ ſit diminuta ⁊ īſufficiēs ꝑꝑ tria. Primo qꝛ videt̉ petendere ꝙ tempus ſit cā ex qua preſcri ptō ſuam efficaciā capit qd̓ poteſt eſſe falſuꝫ. nā cū tempus ſit quid naͣle ſequeretur ꝙ preſcriptio haberet cauſam natu ralem ac per ꝯn̄s ipſa ⁊ ſua virtus eſſet quid naturale ⁊ a na tura qd̓ nullus diceret. Secundo qꝛ premittit cauſaꝫ pͥn cipalē ex qua preſcriptio ſuā efficatiam capit.ſ. legum aucto ritate. Tertio qꝛ pretermittit cām finalem ꝑꝑ quā fuit ī Mer. Io. and. 8 ⁊ ꝑꝑ id neceſſaria ē allegatio tituli cū ad ꝑſonalē obligatio nē inducendā ſit meceſſaria cā v̓a vel preſūpta. ff. de doli ex. .l. ij.§. circa de probatiōibus cū d̓ indebito.§. fi. pro rōne ſic qꝛ in illis maius ꝑiculū vertitur. sͣ. eo. li. de elec. vbi ꝑiculum. Circa p̄ſcriptionē vſufructus dicit de iure ciuili titulū re quiri ſicut in preſcribēdo dn̄io cū vſufructus ſit ꝑs dn̄ij. ff. de vſufru. l. iiij. de iure ca. dicit ſecus ꝑ dec. i. de p̄ſcrip. sͣ. eo. li. cū vſufructus de iure cōi poſſideri poſſit. ff. de ac. poſ. naͣ liter ⁊. l. poſſeſſor ⁊ de vi ⁊ viar. l. iij.§. viꝫ vi. de preſcriptio ne vero libertatꝭ tꝫ in illa titulū nō requiri cū nō reqͥrat̉ ī p̄ ſcribenda ſeruitute p. l. pre. ſi quis diuturno multo mus in preſcribēda ip̄ius libertate ⁊ dicit h̓ qͣſi exp̄ſſuꝫ. ff. de ſer. vr. pre. l. edes in prin. vbi hͦ no. ⁊ ibi vſucapio. tꝫ h̓ Dy. ꝙ in re­bus mobilibus eccl̓arū ꝓcedit vſucapio ꝑ.§. ꝓ tēporalibus in autꝭ. de ec. ti. vbi idē tenet accur. ⁊ in autꝭ. d̓ nō alie.§. ſi mi nus de hoc. xvj. q. iij.§. qͦs actiones. Goſ. tꝫ idē in ſū. de pre­ſcrip.§. itē queritur. Hoſti. idē tenet in ſum. de preſcrip. ſub ℟ica. de vſuca.§. qui nō. ver. ꝗdam et voluerūt dicere. illud tn̄ dcm̄ corrigit dicēs ſibi placere cōtrarium de reſti. in inte. c. i. vbi ſcripſi ſuper. iiij. glo. In gl. pe. in fi. idem Dy. In glo. vltīa in fi. ⁊ h̓ per Dy. repetētē quo ad hͦ qd̓ ibi no. tractat ēt de illo ꝗ errauit in facto vel in iure vel ī vtroqꝫ an cenſeatur bone fidei de prīo tꝫ ꝙ ſic ſi error facti ſit ꝓba­bilis ꝑ. l. ff. de vſuc. iuſto errore.§. filius ⁊. l. nō ſolū.§. ꝙ vul­go. ⁊ pro empto. l. ꝙ vulgo. de ſecundo dicit ꝙ cenſet̉ bone fidei quo ad fructus ne ad ipſorū reſtitutionem teneat̉. ff. de peti. here. ſꝫ ⁊ ſi lege.§. ſcire tamē ad p̄ſcriptionē hr̄ ꝓ malefi dei poſſeſſore errans in iure facit. jͣ. eo. ꝗ ꝯtra ⁊. ff. de vſuca. ſi fur.§. i. Iuris.n. ignorantia in vſucapione nō tolleratur. ff. de vſuca. l. nunqͣꝫ ī pͥn. ⁊ de iur. ⁊ fac. igno. l. iuris ignorātia. de tertio dicit ꝙ ꝑꝑ ꝓbabilē errorē facti admixtū reputet̉ bo­nefidei ⁊ p̄ſcribere poſſit vt plene no. ff. d̓ donatꝭ. l. ſi vir vxo ri ad. l. ff. ex q. ca. in poſ. ea. l. fulcinius.§. ꝗd ergo ſi duas ⁊ ff. ad ſill̓. ſi quis in graui.§. vlti. ⁊. l. per poſthumos. reſpon det ꝙ ibi conſtabat de mala fide que veritas non tollitur. aliam cām concurrentem que eſt bonefidei. in incertis enim non in certis locus eſt coniecturis. ff. de verbo. obligatio. cō tinuus.§. cum ita. Anc regulam ⁊ duas ſequētes ī hͦ ordine alphabe­ti ꝯcepi fauere theologis vt ſicut qōnes aliquas legiſtarū ſub hoc titulo ꝓ canoniſtarū vtilitate d̓ ſcribo ſic ꝑꝑ idem certas qōnes vtriqꝫ iuri ꝯgruas ꝑ fratrē Gerardum de ſenis ordinis heremitarū pulchre copioſe ⁊ vtiliter traditas h̓ inſeram lꝫ ꝓlixas tn̄ fortiter decurtatas cū.n. pplexus eēꝫ an̄ ip̄as ꝑꝑ laborātis reuerētiā ad lr̄aꝫ de ſcriberē an vero deciderē preelegi ſcd̓ꝫ. nouit aūt vltra cōeꝫ deciſionum ꝓfectum voluntas inſiſtendi circa vltimū huius qōnis articulū. lꝫ tritū ꝓponebat aūt ſic qōnē ex qͦ ſex alias formabat q̄ huic regule ꝯgruūt. Utrū ticius p̄ſcribens rē ſēpronij mala fide ſpacio. xxx. annorū vl̓. xl. an̄ poſſit dictā rē defendere ſine peccato ꝯͣ ſem proniū ⁊ eā repetit. Et arguitur ꝙ ſic. qꝛ p̄ſcriptio ē introdu cta a iure canonico ⁊ ciuili q̄ nō poſſunt p̄ſtare fauorē alicui peccato. xxiij. q. iiij. qui peccat in pͥn. ⁊ ꝯſtat ꝙ ſaltī ẜm ius ci­uile nō requirit̉ bōa fides in preſcriptione. xxx. vl̓. xl. annorū vt pꝫ. C. de p̄ſcrip. xxx. an. l. omnes ⁊. l. cū notiſſimi. ⁊. xvj. q. iiij. l. pōt. qͣ propter poterit ticius iure preſcriptionis dictam rē tenere ⁊ defendere ꝯtra ſemproniū ſine omni peccato. Ad oppoſitū videt̉. xiiij. q. vj. ſi res ⁊ habetur in regula peccatum qͥ ſtatī ſeꝗtur per q̄ ꝯcludit̉ ꝙ ſi neceſſe eſt reſti­tui nō petenti multominus illam defendere poterit ꝯͣ repe­tentē. Reſpondet in fine ꝙ illā defendere nō pōt ipſe ticius ſine peccato ꝯͣ ſemproniū repetētē. Et ad ꝯͣrium rn̄det verū eſſe ꝙ id qd̓ ſit iure preſcriptionis ſit ſine peccato ſi preſcri­ptio nō hꝫ peccatum ānexū nec ꝑ hͦ dr̄ ius ciuile fouere pec­catum qꝛ in quantū p̄ſcriptio reſpicit odium negligētis īdu cta fuit a iure ciuili. ſꝫ inquātū reſpicit p̄ſcribentē fuit ꝑmiſ­ſa non inducta vt dicet̉ infra tertio articulo. premittebat aūt