Seite
naui. cibaria in naui in cōmune cōferunt̉. ⁊ ibi illud canon̄. xv. q. j. In pͥma glo. ibi.§. doli mali. Dy. ponit etiam exēpla per. l. ff. de aqua plu. arcen. l. qͣꝫqͣꝫ in pͥncip. vbi excuſat̉ qui iudicis auctoritate deſtruxit ſepulchrū quod nocere pote­rat aqua pluuie. ⁊ per. l. ff. de ſoluti. ſi ſtipulatus.§. ſi lancē. vbi excuſat̉ depoſitarius reſtituens auctoritate iudicis de­poſitum vni ex pluribus heredibus deponentis. ⁊ ibi exer­cendo diſtinguit hic Dy. vt notat. sͣ. de temp. ord. ad aures in glo. ij. ⁊ ibi.§. iudices apertius eo. lib. de penis felicis ad finem. Ec regula excuſat eum qui facit mā dato iudicis. ſed diputa­tum hic fuit per duos canoniſtas. ſcꝫ do. Egidi uꝫ cremon. ⁊ Gualterū de gangareto. quid de illo qui occi dit permiſſione iudicis vel ſtatuti clericum bānituꝫ qui lay cus putabatur an excuſet̉ dolo ⁊ pena eadeꝫ queſtio ab olī fuerat diſputata per do. Nicholaum de matarell̓. in ſtudio paduano. Ioan. de deo. q. xxxij. lib. ij. tractat de percutien­te clericum qui cancellari de bāno petebat. Ad uegati­uam allegant̉ quatuor ⁊ ſub tertio duabꝰ obiectiōibus re­ſpondet̉. ſcd̓o in cōtrariū alia quatuor. tertio datur duplex ſolutio ⁊ ſecūdo dupliciter diſtinguit. pͥmo ad queſtionem ſecundo generaliter ad materiā. Et ad parteꝫ quod nō exceſſet n̄ diſputando an ſtatutū nō valeat quaſi ꝯͣ legē diui nā nō occides. Exo. xx. ⁊ tenendo ꝓ nūc ꝙ valeat vt ſcripſi in ſpec. de conſtitu. ad fi. allegatur ꝙ cum ſtatutū permittat. bānitum ꝓ homicidio licite occidi. ſed bānitum intelligere debemus iure bānitum ſicut de condēnato dicit̉. ff. de re iu­di. l. iiij.§. condēnatuꝫ facit. ff. de pen. l. ij.§. fina. de ꝯtra ta. l. nō putauit.§. nō queuis. vt verba cum effectu intelligan­tur. de cler. nō reſiden. relatum cum concord. ff. quod cuiuſ qꝫ vniuer. l. j.§. hec autem canō. de pe. di. j. hec autē. nam ali quid nō eſſe ⁊ minus perfectū eſſe equiperant̉ in iure inſtit. qui. mo. te. aperia.§. ex imperfecto. facit detranſla. c. ij. cum concor. nec valet iudicis auctoritas que non excuſat in deli­ctis. xvij. diſ. multis. xij. q. ij. quicūqꝫ de temp. or. dilectis ⁊ p̄cipue in caſu noſtro quo iſte iudex non erat. xj. q. j. nullus iudicium de fo. compe. c. ij. ⁊ ſic nec bānum nec ſtatutū quo ad illum tenebat qꝛ contra legem factum. C. de epiſ. ⁊ cler. autē. ſtatuimus. Scd̓o ſic ꝓbatur vbi ſcriptura a verita te diſcordat veritas attendit̉ nō ſcriptura. ff. de reg. iur. ſi li­brariꝰ. C. de erro. aduo. l. ij. plus valeret qd̓ agit̉. l. j. ſꝫ h̓ ſcri ptus bānitꝰ nō ē bānitꝰ ergo ⁊c̄. Tertio ſic ſcriptura fa­cta in meū p̄iudiciū nō de mea voluntate mihi nō p̄iudicat C. de dona. cenſualis. ff. de acꝗ. re. do. l. ꝗſqꝫ. ſed hec ſcriptu ra facta in libro bānitorum talis eſt ergo ⁊c̄. ⁊ ſi forte dicat̉ ad hoc eum fuiſſe citatum. Reſpondet̉ ꝙ cuꝫ citatio facta fuerit ab illo quem conſtabat ſuum iudicē nō eſſe ſibi non p̄iudicabit. ff. de iur. om. iudi. l. fina. Item ſi dicat̉ occiſorem id ignoraſſe. Reſpondet̉ hoc non iuuare. nam qui cum alio contrahit debet eſſe certus de conditione illius. ff. de regu. iur. qui cū alio. multo magis qui contra alium deliquit. naꝫ vbi maius periculū ⁊c̄. sͣ. eo. lib. de elect. vbi periculum in pͥncip. cum concor. Iteꝫ cum ignorantia nō excuſet in mino ribus delictis inſti. vi bo. rapto.§. ſed nedum. multo minus in maioribus. Item regulariter nō excuſat̉ ignorans quod ſcire debuit vel potuit. ff. ſi certum pe. quod te. quod vi aut clam. l. ſeruius de iur. ⁊ fac. ignorātia nec ſuppina. ⁊. l. regu la.§. j. de elect. c. īnotuit ⁊ cle. de cō. pre. c. vno in fine. ſed iſte ſcire debuit volens enī hoc in alterius preiudiciū facere de buit inquirere vt ꝓbatur. C. de exercito. l. fi. ⁊. l. j. poſt pͥnci. nec ſua imprudētia debet cedere in alterius preiudicium. ff. de offic. preſi. l. illicitas.§. ſicuti ad. l. aquil. idem iuris in fi. Item iſte voluit eſſe executor ſtatuti ⁊ executor inquirit. C. ſi contra ius vel vti. pub. ⁊ ſi non cognitio canon̄. xxv. q. ij. Iteꝫ dato ꝙ ignorantia excuſaret in aliquo nō tamen in to to ſicut dicitur de iuſto dolore. C. de adul. l. gracchus. ff. de ſicca. l. j. in fin. ⁊ de iuſto metū. sͣ. quod metus cauſa ſacris. Quarto videtur caſus. ff. de iureiur. eum qui.§. ſi iniuria vbi iniuriaruꝫ mihi tenetur: qui nō me ſed aliuꝫ iniuriari in tendebat facit quod no. de ſen. excō. ſi vero ⁊. ff. ad. l. aquil. ſcientiam.§. ſed ſi defendendi. In ꝯͣrium ꝙ excuſet ban num ⁊ forma eius ꝓpter auctoritatē iudicis qui in delictis excuſare videt̉. xij. q. ij. de rebus. xxviij. diſ. diaconi. lxiij. diſ. ſalonitane. quod dictum eſt contra poteſt intelligi quādo ſuperior auctoritatem preſtare nō poteſt. ſed hic iuſto erro re motus eſt iudex ad bāniandū illud vt laycum. Item ſta tutum in ſe valet quare iſte videns illum bānitum nō fuit in dolo quare non tenet̉ cum lex cornelia requirat doluꝫ. ff. ad l. cornel. de ſicca. l. in lege. Scd̓o debuit credere per iu­dicem bene factum cū pro ipſo preſumit̉. ij. q. vj. hoc etiam placuit de renūcia. in preſentia facit qui fi. ſint legiti. per ve nerabilem v̓ſicu. preterea alias ex facto iudicis pararet̉ la­queus contra id. xxvij. q. j. de viduis. C. de his qui ve. eta. im pe. l. j. non ergo fuit in culpa credens qd̓ iudex ⁊ alij crede­bant ⁊ faciens quod cōmuni opinione licituꝫ erat cū publi­cus ⁊ cōmunis error habeat̉ ꝓ iure ſaltem ad executionem eorum que interim fiunt. ff. de offic. preto. barbarius de ſup­pel̓. le. l. iij. in fi. C. de teſta. l. j. C. de ſen. ⁊ inter. l. in fin. ſicut nō deliquit nec in fugitiuoꝝ numero computatur qui facit quod publice arbitrabat̉ fieri licere. ff. de edi. edict. quid ſit fugitiuus.§. apud labeonem. multū enī operatur cōmunis opinio. vnde ſi mulier cōmuni opinione putat̉ pregnans ꝓ­ximus heres a poſthumo hereditatē adire nō poteſt etiam ſi ipſe putet illam nō pregnantē ſecus ſi cōmunis opinio eſt in contrariū. ff. de aquir. hered. cum quidā.§. quod putetur facit quod no. de elect. dudum. ij. in glo. qꝛ cum iaꝫ. īmo qd̓ plus eſt ꝓpria ignorantia ſola excuſare videtur. ff. de admi. tuto. cirographus.§. adeo. Item ignorantia ꝓbabils excu­ſat a ſententia excōmunicationis de ſen. excō. ſi vero. ⁊ adul terio. ff. de adult. l. penul. xxxiiij. q. ij. in lectuꝫ. Iteꝫ videtur eſſe caſus. ff. de iniur. illud canon̄. xv. q. j. illud ad idem. ff. de arbi. l. j. cum glo. ibi poſita. Tertio qui publice citatus edicto nō paret conſentire intelligit̉ in ſui preiudiciū. C. de rem. pigno. ſi eo. qui accuſ. non poſſunt. l. ſi ea de inge. ma. diffamari. iſte ergo voluntate ſua quo ad ſui preiudiciū in li­bris bānitorū deſcriptus intelligit̉. ſed qui ſe ſcribi patitur in alio ordine videtur ipſo facto renūciaſſe maiori. ff. d̓ iure īmu. l. v.§. fina. ⁊ de decur. l. fina. iſte igitur patiendo ſe ſcri­bi in libris bānitoꝝ videtur renunciaſſe ordini clericoꝝ de vi. ⁊ hone. cler. c. fina. de ſentē. excō. contigit. ⁊ illius ſtatus quem quis publice portat quis eſſe cenſet̉. C. de lati. li. tol. .i. vna.§. ſed ⁊ qui pileati. iſte autē ſic patiendo accepit ſta­tuꝫ baniti talis ergo eſſe cenſebitur naꝫ qui patitur aliquid in publicis libris ſcribi in ſuum preiudiciū quod illic ſcribi­tur habetur ꝓ vero nec recipitur ꝓbatio in contrariū. C. de dona. cenſualis in fine. C. arbi. tu. l. fina. ⁊ de heredi. tu. l. cū oſtendimus. ibi in acta publica paſſi ſunt. ⁊ hic eſt talis er­go ⁊c̄. ad idem. ff. de probati. l. cenſus. Quarto ipſe cle­ricus qui a pͥncipio non venerat allegaturus pͥuilegium vt debuit de quo ſatis dicam ſuꝑ regula ſcienti. ad finem que­ſtionis. ſaltem poſtea debebat publice petere bānuꝫ cantel lari. vel publice ꝓteſtari coram ipſo iudice vel coraꝫ ſuo ta­liter ꝙ in publicam notionē peruenire poſſet argu. ff. man. ſi fideiuſſor.§. j. ⁊. ij. ⁊ per hoc omiſſuꝫ videtur dediſſe cau­ſam ignorantie occiſoris ⁊ iuſta ignorantia excuſat in crimi nibꝰ vt ī furto īſti. vi. bo. rap.§. qꝛ tn̄. ff. de adul. l. adulteriū .§. fr̄es. C. de plagia. l. plagij crimīs. ff. de abige. l. j.§. fi. ⁊ p̄­ſertī cū nō d̓linq̄re ſꝫ iure agere intēdebat vt h̓ ⁊ fac̄ pre. l. pe. de adul. ⁊. l. illd̓. de iniur. ⁊ clarior cāus vr̄ eē. ff. ad. l. aꝗl. qͣ actōe.§. ſi ꝗs ī colluctatōe. ibi aūt ſi n̄ ī certamīe. Sol uit egi. occiſorē īmunē ꝑ leges vltīo all̓atas ⁊ ꝑ. l. ſi ignorāſ ff. locati cū ſolū circa purū ſcm̄ fuerit hͦ ignorātia iuuat eū p̄ſūptio qͣ p̄ſumimꝰ aliquē laycū ⁊ cōis opi. ⁊ ſic nō fuit in dolo cl̓pa vl̓ negligētia. ꝯͣria loqͣnt̉ vbi p̄dcōꝝ aliqd̓ affuit vl̓ qn̄ voluit iniuriari lꝫ erraret ī ꝑſona vt ī.§. ſi iniuria h̓ āt defuit culpa ergo ceſſet pena de ꝯſti. c. ij. Itē gualteriꝰ ex quo