Seite
iura que in cōtrariuꝫ facer̄ vidēt̉ ꝙ res īter alios acta ⁊cͣ. C. res inter alios acta ꝑ totū. ff. de excep. modeſtinus. rn̄det ꝙ loquūt̉ qn̄ diuerſarū perſonaꝝ iura ſunt diuerſa ⁊ ſeparata ſed cum per omnia eſt eadē cā defenſionis ⁊ ex eodē facto ambo ſuſcipiunt originem: dicit non abſurdū vnius victori am alteri prodeſſe. ar. ff. de ap. ſi qui ſeparatim.§. vlt. ⁊ sͣ. de ap. vna ſententia ⁊ per pre.§. a fideiuſſore. Ac de cauſa ſciēdū ꝙ Richardus malūbra diſputauit hanc q̄ſtionē padue formabat eā cum cōtra du­os ſimul inquerebatur cōtra An. ꝙ occiderat. contra Io. ꝙ mādauerat ⁊ contra vtrūqꝫ fuerit prolatum. ſed ille andreas probauit ſe die maleficij fuiſſe ī loco remo to vel ꝙ illd̓ fecit ad ſui defenſionem. Io. nil probauit que­rebat an̄ ex actis abſoluendus eēt ille Io. ⁊ ꝗa q̄ſtio in ſuis terminis ī eccleſiaſtico foro poſſꝫ ēt occurrer̄ nec d̓ illa ſicut de ſcriptis Dy. habetur copia hic illā inſeram abbreuiataꝫ. Pro Io. inducunt̉. vi. rationes ⁊ totidē contra ipſum. ſed ſexta includit plura iura ⁊ vnā glo. tertio vnum mēbrum ſim pliciter ſoluit̉. ⁊ in alio diſtinguitur. Et primo ad primū ꝙ ſit abſoluendus inducit regulā impoſſibiliū. ff. ⁊ sͣ. eo. ne­mō pōt cum concor. nā ꝓbata eſt impoſſibilitas illius an. ꝙ dicebat̉ occiſor ꝑꝑ loci diſtantiā in qͦ erat. C. de contra. ⁊ cō mit. ſtipu. optimam ad fi. ⁊ sͣ. de teſti. ex tenore. ar. ff. qui ⁊ a qui. proſpexit. ff. ad ſill̓. l. i.§. ſi ꝗs nulla ⁊.§. cum dn̄s ⁊. C. ad ſill̓. l. fi. detecto igit̉ ꝙ factū occiſoris eſt impoſſibile. ⁊ man dator attento themate ex eo ſolo teneri poſſit ꝗa ille fuit in loco ⁊ occidit. patet ex impoſſibilitate primi impoſſibilitas ſecundi. ergo venit abſoluendus cuꝫ mādatum iudicis vel ſententia ſuper impoſſibili fundari nō poſſit. ff. ꝗ ſatiſ. cog. ſi deceſſerit. ff. de pe. moris. que ſentētia ſine appel. reſcin. l. pe. ⁊ vide quod ſeripſi. sͣ. eo. li. de ſen. ex. romana ad finē. Secūdo ſicut cōfeſſio que eſt facti ꝓbatio fundata ſuꝑ impoſſibili: non impedit quo minus fiat abſolutō. vt patet ī cōfeſſo ꝙ occidit viuentē. ff. ad. l. aꝗl. inde neratius.§. fi. cū .l. ſe. ſic ⁊ hic dato ꝙ de mandato ꝓbatū eſſet cōtra Ioan. illa probatio ſuper impoſſibili fundata non plus nocebit qͣꝫ cōfeſſio. facit quod no. ff. de iureiur. ſed ⁊ ſi.§. vlti. fiet er­go illius abſolutio. Tertio per eundē modū inducit̉ rō ꝯnexitatis quā ponit thema. ⁊ conſtat ꝙ in cōnexis de vno dictum de alio intelligatur. sͣ. de conſti. tranſlato. ff. quēad­mo. ſerui. amit. ſi cōmunē in prin. de pac. do. inter. cum ergo ꝑꝑ legitimas defenſiones abſoluendus ſit an. ergo ⁊ Ioā. cum abſurdū ſit origine rei ſublate imaginem relinꝗ. C. d̓ la ti. li. tol. l. i. circa prin. ꝑ qd̓ videtur ſententiam latam ꝓ prīo qͥ pro veritate accipitur ſufficer̄ ſecūdo ar. C. d̓ diuer. r̄ſcrip. l. i. nam quotiens vitium ex vna radice ⁊c̄. C. de nup. ſi liber­tam ⁊ de duobus re. l. fi. vel qd̓ tutius eſt vt ſatiſfiat ei qd̓ di citur de quare ⁊c. sͣ. de ca. poſ. cum ſuper. ff. de iudi. de qua re ipſe Io. dꝫ abſolui. Quarto certum eſt ꝙ abſolutio d̓ bitoris ꝓdeſt fideiuſſori. ff. de iureiur. l. fi. ad fi. de pac. here­di.§. fi. ſic ⁊ in propoſito lꝫ dici poſſet aliud in contractibus vbi diſcernitur prīcipale ab acceſſorio ⁊ vbi vno ſoluente li­beratur alter. ff. de eo per quē fac. eſt. l. i.§. ſi plures de cōdi. fur. ſi pro fure.§. furti. aliud ī mere penalibus vbi vterqꝫ pri cipalis delinquens ⁊ vbi vno ſoluente nō liberat̉ alter. ff. ad .l. aquil. Item mella.§. ſed ſi plures. Quinto ſicut cōfeſ ſio primi valeret cōtra eum quē fatet̉ mādatariū quo ad pͥ­ſumptionem ⁊ indiciū ⁊ de hoc. sͣ. de cōfeſ. c. ij. C. de accu. l. fi. fortius dꝫ illi prodeſſe defenſio iſtius ꝑ quam patet vter­qꝫ innocens: qꝛ proptiores ſumus ad abſoluendū ⁊ qꝛ pene molliēde. ⁊ qꝛ ſanctius ⁊c̄. ⁊ ꝗa fauores āpliantur iura ſunt nota. Sexto multum videtur facere. l. i.§. fi. ff. d̓ queſtio. vbi ſi per inquiſitioneꝫ contra eos quos crimē cōfeſſus di­xerat cōſcios apparet illū et ꝑ confeſſum innocētem id ſibi prodeſt. Item faciunt. ff. d̓ fur. ſi is ꝗ.§. ⁊ ſi tu ticiuꝫ ⁊. l. ſi ꝗs. proferenduꝫ ⁊. ff. de iniur. Item apud.§. ſi iurauerit. In contrarium certū eſt ꝙ diuerſitas cauſarum ⁊ perſonarum faciunt rem eē diuerſam. ff. de excep. rei iudi. cuꝫ queritur. ⁊ .l. cum de hoc ⁊ eſt tex. eo. ti. ſi cum vna. ſed hīc eſt vtrūqꝫ er go defenſio vnius alterū non releuat. hinc ē ꝙ faciens furtū ad mandatum alterius ſi deprehendit̉ tenet̉ furti māifeſti. mādans v̓o nō. ff. de fur. is qui opem ⁊ econtra delinꝗd īter­dum mādans ⁊ nō mādatarius. ff. de eo per quē fac. eſt. l. i. in prin. ⁊. C. de fur. ſi ꝗs ſeruo. hoc autē ideo ꝗa cauſe ſunt di uerſe ex quibus mandans ⁊ mandatarius obligantur ergo concluditur vt sͣ. Cres inter alios acta ⁊c̄. per totū: nam ſe paratoruꝫ non eſt eadem ratio. C. de dona. inter vi. ⁊ vxo. ſi maritus etiam ſi dicatur delictum ſil̓e. Secundo conſtat homicidium factum ⁊ probatum ē mandaſſe Io. ſed ſi Io. confeſſus fuiſſet ſe mandaſſe an. ꝙ occideret abſolute tene retur lꝫ non mādaſſet. ff. ad. l. aquilide neratius ad fi. ⁊ de interro. ac. l. confeſſionibus. cum autem in criminibus cōfeſ ſionibus probationes cōparentur. C. quorū appel. l. ij. ⁊ de pen. qui ſententiā. concluditur quicquid ſit de an. probatio nibus factis cōtra Io. ſtandum eſſe. Tertio ſic. qͣꝫtum fa cit abſolutio tantum cum ſolutione cōdēnatio. ff. de excep. rei iudi. ſi quis cum totum.§. plane ⁊ no. C. ad. l. fa. de pla. l. j. ſed ſi ille an. cōdēnatus fuiſſet ad penā hoc nō iuuaret illū Io. vt. sͣ. dixi ſi ergo abſolutio illius an. non liberat Io. mul to minus inducta pro illo an. ad ipſius defenſionem per pre dictum.§. plane. Quarto cun teſtes producerent ⁊ iura­uerint ſuper defenſione an. nec intenderent deponere ſuper defenſiōe Io. ergo dictum eorum Io. nō iuuat qꝛ nemo cen­ſendus eſt dicere qd̓ mente nō agitauit. ff. de ſupel. le. labeo. Idem ſi id dicere intenderent cū ſuper eo deponerent non iurati. C. de teſti. iuſiurandū. sͣ. de teſti. c. de teſtibus. ⁊ quod ibi no. in. i. glo. Quinto lꝫ in abſoluendo ſit fauor tamē nō minor in puniendis criminibus quod publicam vtilitatē reſpicit. sͣ. de ſen. ex. vt fame cum cōcor. Sexto adducit̉ ad hāc partē caſus legis denunciaſſe.§. querit̉. ff. de adul. vbi abſolutio adultere non tollit crimē adulterij ⁊ tn̄ idem erat germē vtriuſqꝫ ad idē. ff. de libe. cā. qui vſufruc.§. fi. vbi ſi di co matrem ancillam ⁊ filium ſeruum natū ex ea licet pronun cietur matrem liberam non per id filius pronunciatur liber facit. C. de libe. cā. l. aui paterni in fi. ⁊. l. fi. alle. etiam quod no. C. ad. l. cor. de fal. l. i. vbi dicit glo. ꝙ ſententia lata ꝓ mu liere accuſata de partū ſuppoſito nō prodeſt partui qͦ minꝰ adhuc d̓ illo queratur an ſuppoſitus fuerit ⁊ tamē vtriuſqꝫ queſtionis idem germē. Item pro hoc. C. quibus res iudi. n̄ no. l. ij. ff. de ap. ſentenia de le. ij. cum filius. in pͥnci. ff. de in­offi. teſta. l. circa ⁊ C. eo. ti. cū duobꝰ. ⁊ C. de fi. īſtru. l. ij. ⁊ sͣ. de preben. dilecto in fi. ⁊ quod ibi no. Soluēdo ip̄e Ry. tenet ꝙ probatio an. quod ad ſui defenſionē occidit non re leuat Io. nā bōa facientis nō excuſat maliciā mādatoris ⁊ hͦ per. l. de iuris. om. iu. ſi quis id.§. ſed alius. vbi de hoc noͣ. ⁊ d̓ eo per quem fac. ē. l. j. ij. rn̄. nā volūtas ⁊ propoſitum ⁊c̄. sͣ. d̓ ſen. ex. cum voluntate Cum vero probauit an. ſe fuiſſe ab ſentem ſi iudex teſtes illos pro veritate vtriuſqꝫ inquiſi tionis cōmuniter contra vtrūqꝫ formate recepit qd̓ potuit quia latiſſimū eius officium eſt. C. de iuriſ. om. iudi. l. i. C. de eden. is apud quem. tunc ꝑ quas probationes an. abſoluit̉: abſoluet̉ ⁊ Io. ff. de queſtio. l. i.§. fi. facit d̓ of. preſi. illicitas .§. veritas. ibi ex fide ⁊c̄. Si autē ad ſpālem defenſionē an­tantum recepti ſunt teſtes tunc Io. non proderunt per iura huius partis. hoc ſaluo quod lucidiores probationes con­tra ipſum requiruntur de mādato propter preſumptionem prouenientem ex abſolutione an. facit. sͣ. de preſump. qꝛ veri ſimile. sͣ. eo. li. de hereti. filij. ⁊ facit quod not. C. d̓ fal. l. i. de fide inſtru. l. ij. Ex titulo autē ſuper defenſione formato ſci ri poterit an defenſio contingat illum Ioan. quia ſi genera­lis fuit titulus erunt etiam generalia que ſequūtur. ff. de iur. ⁊ fac. igno. l. penul.§. fin. Itē ſi alias hoc ex actis preceden tibus vel ſequentibus conſtare poteſt. ff. d̓ teſta. heredes.§. ſi quid. ff. de leg. i. ſi ſeruus plurium.§. fi. C. de teſta. non co­dicillū ⁊ quod no. C. d̓ ep̄i. audi. l. epiſcopale. dicit auteꝫ ꝙ ſi per modum accuſationis negocium proceſſiſſet non ha­beret locum predicta diſtinctio vtrum communiter ⁊c. cum acta habita iunter accuſatores ⁊ accuſatum quantum cunqꝫ