Seite
⁊ redoleret gloriam iam tibi oſtenderem ⁊c̄. Item ad gala ſiam. q. j. notat falſam doctrinaꝫ que gloriam querit huma nam ⁊ de. xlij. manſio. xj. dicit nil tam periculoſum eſt quam glorie cupiditas ⁊ iactantia ⁊ tumens animus conſcientia virtutuꝫ. ⁊ ſuper Mathe. B. non queras gloriam. ⁊ cū in glorioſus fueris non dolebis. ⁊ ſuper Parabo. xxviij. dicit ꝙ laus cruciat iuſtos ⁊ iniquos exaltat. Greg. etiam. xxxj. moralium aggrauans inanem gloriam. dicit ꝙ ex illa proce­dunt inobedientia iactantia hypocriſis contentio pertina­tia diſcordia nouitatum preſumptio. ergo merito fugienda Tullius. li. i. tuſcul̓. q. c. iiij. reprehēdit opifices ⁊ poſt mor tem nobilitari volunt ſubdens quid noſtri philoſophi non­ne in libris ipſis quos ſcribunt d̓ gloria contēnenda ſua no mina: īſcribunt. cuius etiam dictum ponit Hiero. ſuper Ga latas. H. ⁊ Valeriꝰ li. viiij. c. de cupiditate glorie circa fineꝫ vbi dicit ꝙ illi qui profeſſioneꝫ eleuant vſurpatione memo­rie aſſequi conantur cui cōuenit lex profeſſio. C. de mune. pa tri. li. x. ⁊ ſene. epiſtola. vij. gloria publicandi ingenij te non producat in medium. ⁊ epiſtola. cxiij. in fine. qui virtuteꝫ ſu­am publicari vult non virtuti laborat ſed glorie. Item plini us li. i. epiſtola. viij. maiori animo honeſtatis fructus in con ſcientia qͣꝫ in fama reponitur. ſequi enim debet gloria nō ap­peti. vnde li. iij. epiſtola. xx. turbatur ꝙ multi famam conſci entiam pauci verentur. debemus ergo dicere cum apoſtolo gloria noſtra hec eſt teſtimoniū conſcientie noſtre. ij. ad cor inth. i. xj. q. iij. inter verba de ſacra vnci. c. vno.§. hoc ergo. Non omitto Galienū qui vij. queſtione terrapentice in pͥn cip. multuꝫ ad propoſituꝫ ſic dicit. Contempſi multorū lau dem hominuꝫ cupiui veritateꝫ ⁊ diſciplinam nullaꝫ eſſe eſti­mans neqꝫ meliorem hominibus neqꝫ diuiniorem poſſeſſio­nem propterea ego neqꝫ. sͣ. ſcripſi vnquā nomen meum vlli a me ſcriptorum librorum. rogabā autem vt noſtis ⁊ vos ne qꝫ me laudare apud homines immoderatius ſicut aſſueui­ſtis neqꝫ ſubſcribere conſcriptiones meas. Tertio ſic probatur. ea que dant materiam delinquendi vitanda ſunt ſed nomen inſcribere eſt tale ergo omittendū. maior patet. lxiij. diſ.§. veruꝫ. xij. q. j. certe. xiij. q. iiij. nec hoc quoque de coha. cleri. c. j. sͣ. eodeꝫ libro de ſta. regula. c. vno in fine prime partis ⁊ de vſur. vſurarum in proemio fforū.§. illud. ff. nau. ca. ſta. l. j.§. j. C. de lati. lib. tollen. l. vna.§. pl̓r. minor patet. dicit enim Hiero. ſtatim cuꝫ aliquid ſcripſit in­ter amatores ſuos ⁊ inuidos eſt contentio. primi excedunt in laudando ſecūdi in vituperādo ipſius verba vide in hie ro. ad Pāmachium. iij. lib. ⁊ ſuper Oſee. v. dicit ꝙ ſcriben tibus dum viuunt proſſunt amicoruꝫ ſtudia ⁊ nocent emulo ruꝫ obprobia ⁊ premittit ꝙ amici plus merito laudant ⁊ ini mici plus iuſto detrahunt facit qd̓. sͣ. proximo dixi poſt ga­lienuꝫ. non ſunt ergo nomina inſcribēda per que datur ami­cis ⁊ emulis mentiendi materia. Quarto cuꝫ cuique ſatis ſit opinionem ⁊ rationē ipſius ſcire vel allegare ſine nomine opinantis. vt probatur de fe­rijs capellanus de reſti. ſpo. litteras de cele. miſ. cuꝫ marthe .§. queſiuiſti de bap. maiores ver. qͣꝫuis ⁊.§. Iteꝫ queritur ⁊ in clem. de ſum. tri. c. vno.§. finali. in quibus omnibus roma ni pontifices opiniones ponunt non expreſſis opinantiū no minibus. patet ergo nugatorie vel ex abundanti nomen in­ſcribi ⁊ hieronymus ad alexandruꝫ. C. nō doctoris opinio. ſed doctrine ratio ponderanda eſt. ⁊ contra pelagianos li. iij. in dogmatibus ⁊ queſtionibꝰ diſſerendis nō perſona ſꝫ cauſa querenda eſt. ⁊ facit ad Dama. iiij. libro. Item ſuper zacha. C. non quid vel vbi ſcriptū eſt ſed qua ratione ſit ſcri ptum conſiderandum eſt. facit. ix. diſ. ego ſolis. ⁊ hoc meri­to quia lex eſt omne quod ratione conſiſtit. pͥma diſ. conſue tudo. ex his concluditur ad negatiuam. In ꝯͣrium. ꝙ ſint nomina inſcribenda vtriuſqꝫ teſtamen ti auctoritates veniant ſicut ſupra. ſecundo ipſius exempla. tertio dicta doctoruꝫ. quarto ratio auctoritatibus ⁊ rationi bus adiuta. Primo inducitur illud eccleſiaſti. xxxvij. ſa piens hereditabit honorem ⁊ nomen illius viuet in eternū. hoc autem niſi per certitudinē nominum eſſe non poſſet. qd̓ etiam de Salomone ⁊ Ariſtotile facile diſcernitur ⁊ eodē libro. c. xli. curā habe de bono nomine. ⁊ Iſaie. lxiij. ⁊. lxviii. gloriam meā alteri nō dabo. quod ſine inſcriptione poſſꝫ fa­cile euenire. fiunt enī quandoqꝫ falſe inſcriptiones. vt patet in miracul̓ hieronymi ſub lr̄a. C. ⁊ ad Pāma. ⁊ Mar. xx. li. ⁊ ad hoc facit. xvj. diſtin. c. j. ⁊. c. clementis. ⁊ Pſal. cxiii. nomini tuo da gloriā. math. v. luceat lux veſtra coram homi­nibus vt videant opera vr̄a bona. ⁊.i. ad corinth. ix. bonuꝫ eſt mihi magis mori quā vt gloriam meā quis euacuet. ⁊ ad Roma. ij. gloria honor ⁊ pax omni operanti bonum. Secundo vt quid in dubio proponit̉ queſtio que ſolui­tur ꝑ vtriuſqꝫ legis exempla hiero. ad marcellā. xiiij. nō no cet exēplis affirmare qd̓ dicimus. nonne Iſaias hieremias ⁊ ezechiel omneſqꝫ. xij. prophete minores ſuarū viſionū vel ꝓ phetiaꝝ pͥncipijs ſua noīa habēt inſcripta. idēqꝫ d̓ parabo lis Salomonis ⁊ libro eccleſiaſtes inꝗrēs aduertet hec de veteri. Itē nōne ī nouo teſtamēto apoſtoli ſuis epiſtolis ex cepta pͥma Ioā. ⁊ vltīa pauli ſua noīa inſcripſerūt. idēqꝫ in apocalipſi cōijcies. idem pꝫ in hieroymo lꝫ deciſe de epl̓is hiero. ad aug. Tertio pꝫ ideꝫ qꝛ hiero. ſuꝑ eccl̓iaſtē. ij. c. cō­mendat laborātes ⁊ libros ꝯponūt ⁊ memoriā ſui relīquūt ergo inſcribere lꝫ ad id vt ſcribentis memoria habeat̉ ⁊ ibi dem. c. vij. fac tibi famā longiorem vt ad tuū vocabuluꝫ po ſteritas delectet̉ ⁊ ad euandrum ⁊. B. reprehēdit nō inſcri benteꝫ dicēs ꝙ id fecerat vt fugeret ꝑiculū diſputandi cui ꝯueniat qd̓ ipſe ſcribit ad dominonē ⁊ ꝯͣ ruffinū. C. Itē no men nō inſcribere eſt ſcripta celare. qd̓ hiero. reprehēdit di­cens ꝯͣ Ruffinū. F. dic oro celandas ſcripſiſti cedulas an ꝓ dēdas ſi vt celares cur ſcripſiſti: ſi vt ꝓderes cellabas. Itē Pliniꝰ. ij. li. i. opuſculo. iii. canino ruffo. ſic ſcribe effinge ali ꝗd ⁊ excute qd̓ ſit ꝑpetuo tuū. nā cū reliqͣ rerū tuarum poſt te alium atqꝫ aliū dominū ſortientur hoc nunquā tuū eſſe deſinet ſi ſemel cepit. ⁊ ad eundē li. iij. ep̄i. vii. Cū nobis de neget̉ diu viuere reliquamꝰ aliꝗd quo nos vixiſſe teſtemur. talia enī ẜm philoſophū. x. ethicoꝝ faciūt hominē īmortalē Quarto vt dicit Macrobiꝰ ſuꝑ ſomnio Scipionis lib. ij. ⁊. iij. negari nō pōt qd̓ ſenſus vl̓ viſus affirmat ſꝫ exꝑimur nos turbari cū librorū quos ſtudemus ignoramus auctorē ⁊ ſepe qd̓ nō inuenimus in pͥncipio querimus in fine. ⁊ ſi nec ibi qꝛ cupiditas hominū eſt auidius occulta cognoſce̓ vt di cit hiero. in vita Pauli. inꝗrimus ꝑ media ſi de auctore cer­tificare poſſemꝰ. inhoneſte ergo facit auctor incertitudinē hanc relinquens cū Sapiētie. vij. dicat̉ ꝙ ſpiritus ſapiētie dꝫ eſſe certus diſertus ſuauis ⁊c̄. ⁊ ſubdit̉ ſtabilis certus ⁊ ſe curus ſatis ergo pōt īferri ꝙ illa certitudo duplicata hꝫ re­ſpicere ſtili certitudinē ⁊ auctoris. vn̄ eccl̓iaſtici. xxij. in fi. la bia mea ſignaculū certū ⁊ ius cōmendat eū ⁊ emittit verbū certū ⁊ enarrans veritatē. vn̄ numeri. xvij. in principio deus precepit d̓. xij. virgis ꝙ nomē cuiuſqꝫ tribꝰ in ſua virga ſcri beret̉ vt haberet̉ noticia certa virgarū. ſic ⁊ ad eundē finem virgis vel operibus magiſtrorū ipſoꝝ nomina debēt inſcri bi cū virgis merito cōparent̉ qꝛ ad ſimilitudinē virgaruꝫ q̄ recte ſunt virent ⁊ florent rectificant ītellectus ⁊ eos vire ⁊ florere faciunt. vltra id virgis ad diſciplinā vti ſolent magi­ſtri. xxiij. q. v. c. j. ad fi. Itē cū auctor ſit pͥn. eſſendi ſui libri ⁊ ſit vna de qͣtuor cauſis.ſ. efficiēs que notat̉ in libris nōne ab ſurdū eſt illā fore incertā. Item cū libellus ꝗ reū tm̄ reſpicit habere debeat actorē inſcriptū. nōne abſurdum eſt dicer̄ ꝙ libellus ⁊ reſpicit vniuerſuꝫ nō indigeat inſcriptione ſui au ctoris pꝫ primū. ij. q. viij. libelloꝝ de li. obla. c. i. ⁊ ibi no. mul tos etiā caſus ꝗbꝰ reprobat̉ incertitudo collige ex no. sͣ. eo. li. de elec. c. ij. cum ſuis remiſſionibus. Ad ſolutionē que ſtionis veniens dicā cū hiero. ad Dama. iiij. C. ꝙ decet ꝓ ip ſius veritate habēda laborare pauliſper ergo ſex premittā. Primū ꝙ queſtio nō ꝓponit̉ de pͥncipibus vel p̄latꝭ legent: qn̄ pn̄t ſubditꝭ īperare ſꝫ de magiſtris quoꝝ ſcripta nō artāt niſi quātū de rōne deriuāt vt dictū eſt. Scd̓m ē ꝙ qō nō ītēdit ī dubiū deduce an̄ nomē auctoris ſit īſcribēdū tanquā per