Aedela. et ſic de cibo dicere poſſumꝰ. Cibus dānauit qui ſaluauit. ut de muliere d̓r no. de ſacra vnc. c. vno.. per frontis. ſꝫ eſt idem ſpecie. ut hic patꝫ. Euenit ꝯcor. prefacio crucis. ut. dixi. s. e.. de ſū. tri. c. i. ſuper ꝟbo cru. Dicitur. gen̄. ij. circa medium. Legit̉. Io. vi. c̓ca fi. pe. di. .ij. caritaſ eſt a qua Amma. de offi. or. int̓ cetera. vide qꝛ vnde vulnꝰ eſt or Ventrem. de cō­ ꝓdijt et medela. et vn̄ ſe. di. ij. qͥd paras. mors ſubijt exind̓ vita eue nit De illo ſiquideꝫ guſtu dicitur quacūqꝫ die come deris. morte morieris De iſto vero legitur. ſi quiſ co mederit ex pane viuer ineternū. Hic eſt cibul qui plene reficit. vere nu­trit. ſūmeqꝫ inpinguat. corpus ſed cor. non carne ſed animā ventrem ſed mentem homini ergo qu ſpirituali alimonia indi factū. caro. Io. gebat ſaluator ipſe miſeri pͥmo. de biga. debi cors de nobiliori et poter tum. Io. audr Ho. pͣs. lxxvij. tiori huius mūdi alimēto attende po. me. pro anime refectione pia diſpoſitione prouidit. de­cens quoqꝫ liberalitas ex titit et ꝯueniens operatio pietatis vt verbū dei eter quod rationabilis cre ature cibus eſt et refectio factum caro ſe rationabi li creature carni et corpo ri hoīm. videlicꝫ in eduliī largiret̉ panē em̄ angelo māducauit homo. Ait. Io. vj.. ſaluator ait. caro mea ve di. ij. dupliciter. Conformat̉. vid̓ re eſt cibus. hic panis ſu quod no. de ꝯſe. d mitur ſed vere non conſu .ij. non iſte. et mit̉. maducatur ſed tͣnſ no et dixi de iudeis mutat̉. quia in edentē mi­et ſi iudeos. nime tranſformat̉ ſed ſi di gne recipit̉ ſibi recipiens ꝯformat̉ O excellentiſſ ſacr̄m o adorandū ve­nerandū colendū glorifi­candū p̄cipuis magnificā duꝫ laudibus dignis p̄co nijs exaltandū cunctis ho noranduꝫ ſtudijs deuotis 3 ꝑſequendū obſequijſ ſin ceris mentibꝰ retinendū. O memoriale nobiliſſi intimis ꝯmendandū cordijs firmiter anīo alli­gandū diligent̓ reſeruan dum. in cordis vtero me ditatōe cordis ac celebra tione ſedula recenſenduꝫ Huius memorialis ꝯti nuā debemꝰ celebrare me moriā ut illiꝰ cuius ip̄m fo re meoriale cognoſcimꝰ. ſemꝑ memores exiſtamus qꝛ cuiꝰ donū vel munꝰ fre Licꝫ igit̉ ſecūdꝫ quētiꝰ aſpicitur huiꝰ me­pars. Frequent moria ſtrictius retinetur ex multis cauſis ſapientia dei vtile Licꝫ ergo hoc memori fore ꝓuidit dic ale ſacr̄m in quottidianis ut de ꝯſe. di. ij. itē miſſarū ſolēnijs frequente ratur. tur ꝯueniens tn̄ arbitram̄ et dignū ut de ipſo ſemel ſaltem in anno ad ꝯfunde dam ſpecialit̓ hereticorū perfidiam et inſaniā me­moria ſolēnior celebrior habeatur. In die nāqꝫ ce ne dn̄i quo die ipſe xp̄s inſtituit ſacr̄m vniuſalis eccīa ꝓpenitentiū recon­ciliatione ſacri cōfectione criſmatis ad impletōe dati circa lotioneꝫ peduꝫ et alijs plurimū occupata plene vacare poteſt co lebrationem huius maxi­ Inſaniā. de qui buſdam illoꝝ erro mi ſacramenti. Hoc enim ribus. de ꝯſe. di. ij. circa ſanctos quoſ per an cum omne. Cōfe ni circulū veneramur ip̄a ctione que fieri de­bet ſingulis ānis. obſeruat eccleſia. vt quā et vetus c̓mari de uis in letanijs et miſſis ac cōſe. di. iij. literis. alijs etiam ipſorum me­Et poteſt fieri tꝑe moriam ſepius renouemꝰ int̓dicti. de ſen. ex qm̄. li. vi. nichilominus tamē ipſoꝝ Lotōem. jo. xiij.