1 Flodioneus primus chriſtianus rex Francie circa hec tempora baptiſatus eſt a ſancto Remigio. habuit enim vxorem aciū xp̄ianiſſimā noīe Clothildis fuit filia regia Burgūdie. ſepiꝰ monuit ut relicta ydolatria ī veꝝ filiū dei crede­pabo ret. ſꝫ adꝗeuit. poſtea bellaret aduerſue regē Amanie corruere cepit exercitꝰ eiꝰ. īfuſus lacrimis ait. Ih̓u xp̄e atos quē regina mea predicat filiū dei. ſubuenis ī tribulatōe das auxiliū ī te ſpectātibꝰ. tuū deuotꝰ poſtulo auxiliū Et ſic habita victoria venit tribꝰ milibꝰ ad baptiſmū. Et colūba celitꝰ āpullam criſmate attulit. vn̄ reges Ftan cyo cie vſqꝫ hodie inungi ſolent. Exēploqꝫ eiꝰ totū regnū fidē ſuſcepit. Et deinceps ſꝑ victorioſus fuit Sothos ſuꝑauit mane xei ⁊c̄. cepitqꝫ extūc deuotꝰ eſſe erga deū ſct̄os eiꝰ precipue erga ſct̄m Martinū cui p̄cioſuꝫ equū alijs muneribꝰ laſibſecx obtulit. Cūqꝫ vellet redimere iuſſit dari centū ſolidos argēti. ſꝫ nullatenꝰ equus mouit. At rex date inquit adhuc centū. tunc equus ſolutꝰ abijt ad nutū regis. tunc leticia rex dixit. Sere bt̄s Martinꝰ bonꝰ ē ī auxilio. ſꝫ carus in i negocio. Et hic videt̉ quaſi ſecūdus Conſtantinꝰ ſecunda Helena rememorari. ſus an na2 Senebaldus primus ep̄s Laudu Simachus princius martir clarus hētur. Arnulphus ep̄us Turon̄. marti­vir ſct̄us ſtrenuus regi Theoderico in nenẜ. vir ſct̄us. hūit primo vxorē Melanius confili arius regis. x quā dimittēs iterato admittens Albinꝰ vir ſanctꝰ cum alijs iuſto ſepe obſiſtit ob qd̓ tandē ab eo mar genuit ex ea ſct̓m virum. Sictor pluribꝰ illuſtribꝰ qui tūc tiriſatꝰ ē johanne papa. Latro ei in ep̄atu ſucceſſit mira floruernnt in Sallia Boetius vir ꝯſolaris incōꝑabilis ſcīe in bilem fecit penitenciam. ꝟtute ꝑſpicuus fuit gener predicti Si­Marſus. Tibrianꝰ ſcotus ſuis fratribus Lantonꝰ. machi poſt multa glorioſe geſſit tāde­ ſororibꝰ claret ſanctirate. exul iugulat̉ iuſticia a Theoderico ſe­Auitꝰ abbas Aurelian̄. qui orabat Sedaſtus Atrabatenſis. pultꝰ papie. dicūt quidā canoniſatū ſb̓ no dn̄m filijs Clodonij ⁊cͣ. valog mine Seueri. Quāta aūt ſcripſit tota xp̄is Leonardꝰ Louiocēſis. Liphar Cōcilium Aurelian̄. celebrat̉ iuſſu Laurenti dus diſcipuli Remigij. nitas teſtis eſt. habuit vxorē prudētiſſimā Clodonei qd̓ ſct̄s Melaniꝰ cōgre­noīe Elphe que fecit ymnū. Oliue bine. Seuerinꝰ abbas Agaunen̄. Clo gaſſe dr̄ Et noͣ ml̓ta fuerūt ꝯcilia Euuodiꝰ Titiuēẜ ep̄s Aurelian̄ doneum ſanauit. petro paulo. Digniſſimꝰ Sordianuū alij multi mar­Cancianus Rethonenſis. Karilephꝰ vir valde ſctūs nunqͣ Maxenciꝰ abbas pictauienẜ. tiriſati ſunt a Laurentio ſciſmatico. voluit videri a mulieribꝰ. nec a re­li ⁊ſicis gina deuota Francie. Aluo mooꝝ nunti. Voꝫ Campanue Sardus Hormiſ­ſmſt Pape. Syma­da an. 9 chus ānis/ 19. menẜ. 7. die 28. die. 17. 304 Rmo 9Ehuſti. Iſt Symachus vir bonus: clerici paupeꝝ amator fuit electꝰ Laurētio Iſte Hormiſda vir miſericordiarū 33 bis hūit ꝯtencioſum ſciſma eodē. ſꝫ preualuit iudicio eccl̓ie Theoder­fuit eccleſijs multa ornamēta con ler ci regis. 17. di. Cōcilia. ꝯpleuit ymnū angelicū Sloria ī excelſis deo. tulit paupeꝝ elemoſinis intentus ccleri. tari īſtituit multa vtilia ſtatuit. Seꝝ Laurentiū ex mīa feciſſet ep̄m Mi fuit. Ipſe cleꝝ ꝯpoſuit Srecos re ſcpart ſed cerinū reddidit ſibi vicem iuxta bn̄ficia preſtita. ſꝫ iterato erexit ſe ꝯtra ep̄ cōciliauit fuerāt excōicati ꝓpter nec ſic ꝓfecit. qꝛ Symachꝰ ſe plene purgaſſet coram ſynodo de obiectis he reſim Neſtorianā. Sepultus eſt criminibus gloria reſtituit̉ Laurentius cum ſuis damnatꝰ fuit. apud ſanctum petrum. Sciſma. h. quod fuit īter Symachū Laurentiū: cauſa fuit diſcordia eligentium ſed Symachus obtinuit iudicio cōcilij in quo The odericꝰ rex ꝑſonaliter fuit. qꝛ maior pars erat ſe Sed poſt ānos ubci 4. ſurgit iteꝝ altricatio in clero ꝓpter crimina obiecta Symacho. Et factū eſt ſciſma. 6. eccl̓ie. ſed cum Symachus ſe at Amiam purgaſſet coram concilio rege: reſtituit̉ cum gloria. Laurentius dānatus fuit. nir.