![]()
fuerit an ſic vel alit̓ hocipſum etiā ita ut repperi pari modo ānotaui. Et ne ipſa ſuꝑficies hyſtorie deuotꝭ tedioſa eſſet ꝑſepe ſentencias quaſdā floridiſſimas applicaui ex ſct̄oꝝ dict̉ que deuotionē redolēt pariter ⁊ doctrinā. Auctoritatē gͦ dantes hijs ꝗ̇ ante nos laborauerūt nos ꝓ modulo nr̄o ī labores eoꝝ ītrauimꝰ. ſparſim hīcinde carpētes qd̓ potuimꝰ. Et ut ſciat̉ q̄ ordine eos ſecuti ſumꝰ. pͦ totū tēpꝰ veteris teſtamēti. v199. ānoꝝ ī qn̄qꝫ etates diſtinctū reppe rimus ī quodā libello ꝗ Yſidero aſſcriptꝰ videbat̉. vbi multū artificialit̓ ꝓcedit deducēdo ānos mūdi vſqꝫ ad tꝑa ſua ſcꝫ Eraclij q̄ cepit regnare circa annos dn̄i. 6ι2. ſꝫ ſupputationē ſuā nō ordiuat ẜm eram Chriſti. ſic̄ nec Oroſius Et hūc ſeqmuri duabꝰ pͥmis etatibꝰ. ſil̓r ⁊ ī duabꝰ ſequētibꝰ: exceptꝭ paucis. qꝛ textꝰ ẜm hebraicā ꝟitatē a natuitate Abrahe vſqꝫ ad captiuitatē babilonicā apud nos mag̓ ē correctꝰ ⁊ diligētiꝰ explanatꝰ. ⁊ ideo ſeꝗmur eū: parum tn̄ refert. Inquita etate maiorē laborē habuimꝰ ꝓpt̓ nimiā diu̓ſitatē hyſtoriaꝝ ⁊ veniā precor. qꝛ iā vnū iam aliū ꝓut meliꝰ putaui ſecutꝰ ſum. an aūt debite ſingulos ānos ſupputaui: lectori iudiciū ꝯmitto. Lineā aūt Aſſyrioꝝ ⁊ Romanoꝝ ⁊ alioꝝ ex diuerſis hyſtorijs laborioſe ſalᵗ co aptaui: rogās ut ſi cui aſſcribere placuerit diligenter obſeruet ſpacia ⁊ numeꝝ correſpōdentē ne longiꝰ aut ſtrictiꝰ ponat qͣꝫ exēplar hꝫ. alioꝗn ⁊ labor peribit ⁊ fructū nō reporta bit. eritqꝫ opꝰ eo mēdoſiꝰ qͥ ꝯpendioſiꝰ niſi hͦ diligent̓ ſtudeat obſeruare. Si aut debite qd̓ facile arbitramur hec in corꝑauerit: nō modicā ei p̄bebit illumīationē ad ītelligēdū ſacrā ſcripturā ⁊ libros Augꝭ ⁊ Iheronimi ⁊ Oroſij ac a lioꝝ ⁊cͣ. ſi ꝟ a ſt̓ ꝗ ī pl̓ibꝰ libellis ſcripta repꝑimꝰ. Porro ī ſexta etate ſeꝗmur cronicā Martini ⁊ vincentij ꝗ ꝯpendioſe ꝓcedūt vſqꝫ ad tp̄aſua. Poſt eos ꝑ annosfere ducētos ſequor notabilē libꝝ quendā cuiꝰ autorē neſcio ꝗ pene vſqꝫ ad tp̄a ſua extendit̉. Que aūt de poſt acta ſt̓ memorie digna: ſicut audiuimꝰ ⁊ vidimus fidelit̓ prioribꝰ ſuppoſuimus. Que oīa ſequētibꝰ ſumma breuitate patebūt. Hodꝰ aūt ꝓcedēdi planiſſimꝰ ē. ⁊ groſſitudine ruſticane adeo amicus ut ī pariete quidē depingi poſſit. eo ꝙ ilico fine oī difficultate ītuentibꝰ ſe offerat. Depinxi igit̉ ī medio folij cir culos cū noībꝰ ꝑſonaꝝ debit̉ ꝓ qͦlibet tp̄e ⁊ infra ⁊ ſupͣ lineas duas quaꝝ ſuꝑior cū ſuo numero deſcēdit ab Adam vſqꝫ ad Chriſtū iuxta ſeriē p̄dictoꝝ figͣns ut quicꝗd ex aduerſo illiꝰ numeri ſcriptū ē ſiue ſuperiꝰ ſiue īferiꝰ: etiā circa illa tēpora factū ꝟiſimilit̓ credat̉. Scō̓a linea.i. inferior retrorſum aſcēdit a xp̄i natiuitatē vſqꝫ ad mūdi creationē. ut eadē facilitate vnico numero īſpecto ſciat̉ quot ānis hͦ aut illud factū ſit an̄ xp̄i natiuitatē qd̓ ideo ſic ordinauimus. qꝛ hec era mag̓ ſolēnis ē apud nos ⁊ citiꝰ ſolet requiri pꝰ xp̄m ſil̓ embe deſcēdūt vſqꝫ ad tp̄a nr̄a paulatim creſcēdo ita ut ſuꝑior ſꝑ on̄dat etatē mūdi ⁊ īferior etatē xp̄i qd̓ planiſſime ꝑtēbit locis ſuis. Et qꝛ ex mult̓ libris mēdoſe ſcriptꝭ modū hūc nō leui labore ad lineā ꝟitatꝭ correximꝰ. obſecramꝰ ꝓ xp̄o lectorē ne īciuilit̓ manū ad corrigendū hanc ānoꝝ ſupputationē apponat niſi priª toto oꝑe ꝑſpecto. Qd̓ nō iō dicimꝰ qͣi nulli errauimꝰ. ſꝫ ad auiſandū de nimia diu̓ſitate doctoꝝ ī hac maͣ ⁊ frequēt̓ poſitio vniꝰ ē īuolutio alteriꝰ. Sbi āt errorē īuenit clemēt̓ igͦſcat ⁊ corrigat ex p̄dict̉ qͦs ſeqm̄. Facilit̓ enī ī numeris errat̉ ⁊ ſepe negligēt̓ deſcribūt̉ ⁊ negligētiꝰ emēdāt̉ ut dicit Augͤ. ih. d̓ ciui. dei Taſciculus tēporum omnes antiquorum cronicas complectens admiſſus ab alma vniuerſitate Colon̄: incipit feliciter In quo fecit deus lucē N pͥncipio creauit deꝰ celū ⁊ terrā. Dicit btūs Augꝰ ſuꝑ Seneſim ꝗ Ro Ixſulucan aciuse maior eſt huiꝰ ſcripture autoritas qͣꝫ omni humani ingenij ꝑſpicacitas. Et qꝛ de tempore principalit̓ hic ītendimus. principiū temporis pͥmus bras. breuit̓ tangere placuit. Snde ē aduertendū ſcd̓m doctoret ꝙ qua tuor coequeua in principio creata ſunt a deo exnihilo ī quo relucet In quo fecit deus firma mentum ⁊ diuiſit aquacreatoris ſumma potentia. Hec aūt ſunt celū empireum. angelica na Dies tura. materia quatuor elementoꝝ ⁊ tempus. Et hoc vocat̉ opus cre ſcd̓us ab aquis. ationis qd̓ fuit ante omnē diem: poſt ſequitur opus diſtinctionis in quo relucet creatoris ſumma ſapiētia quod factū fuit ī tribus diebus In quo congregauit dera Dies aquas in vnum locum et primis. Deinde ſequit̉ opus ornatꝰ ī quo relucet creatoris ſumma tertiꝰ apparuit arida. bonitas qd̓ factum fuit ī tribꝰ ſequētibꝰ diebꝰ. ut patet clare in textu Seneẜ pͦ. Septima aūt die reqenit ab oī oꝑe qd̓ patrarat. non qͣi In quo fecit deꝰ ſolē ⁊ luoperando laſſus ſed nouā creaturā facere ceſſauit. cuiꝰ materia vel nam ⁊ ſtellas ⁊ poſuit eas ſimilitudo nō p̄ceſſerit. Quod aūt dicit̉ Ioh̓is. v. Pater meꝰ vſqꝫ qͣrtus in firmamento. modo operatur ⁊ ego operor. ītelligit̉ de ꝯtinua vniuerſe creature admīſtratione. qꝛ qd̓ cōdidit. ꝯtinere ⁊ gubernare nō ceſſat. Et in hͦ In quo fecit deꝰ piſces r̄lucet ſumma creatoris ꝑfectio. qꝛ ſibi ſoli ſufficit nec eget creaturis S.g ⁊ volucres ⁊ cete gran ſꝫ magꝭ ecōtra. qꝛ vtꝰ creatoris ē cauſa ſb̓ſiſtēdi oī creature ⁊ hͦ ē ꝙ ꝗntue dia ex aqua. ſeptima dies veſperā nō h ¶ De hijs pleniꝰ vide mgr̄m ī ſcd̓o ſnīarū. ⁊ doctores deſuꝑ copioſe ſribētes. Porro ſequēs tp̄s lcꝫ deū nob̓ In quo fecit deꝰ beſtias on̄dat qͦ ad hec qͣtuorp̄dicta.ſ. ſummā potētiā. ſapiētiā. bonitatē. ⁊ ꝑ Dice ⁊ hoīm. ꝯſequēs ſumm/ ꝑfectionē. tn̄ ſpecialiꝰ on̄dūt dīnā mīͣam ⁊ iuſticiam. ſextus juxta illd̓ psͣ. Miſericordiē ⁊ iudiciū cantabo tibi dn̄e. Et iteꝝ. Sniuerſe vie dn̄i mīa ⁊ ꝟitas. mificordia tn̄ ſceptrū tenet qͣꝫdiu viatores ſumꝰ q̄ nulli petenti veniā negat 