Seite
Iſte Otto per omnia imperio ⁊ nomine dignus iuxta p­Electores imperij poſt Ottonem tertiū inſtituli fuerunt. ternā ꝓbitatem fideliſſimus eccleſie fuit: multa bella pro non ꝓpter aliquam culpam Saxonum: ſed ad precauēdi ſpere geſſit. ideo d̓o ⁊ ſanctis deuotꝰ extitit. reliquijs ſan pericula futura. Hij ſunt ſeptem verſus. Maguntinenſis ctorum venerationē maximā exhibuit. ⁊ loca ſancta ſe­Treuereuſis Colonienſis. Quilibet imperij ſit cācellariꝰ dule viſitauit. Hic coronatus eſt ꝑ Sregorium quītū ꝙ boruꝫ. Et Palatinꝰ dapifer: dux portitor enſis. Marchio ii conſanguineus eius fuit. Tandem poſt multos labores prepoſitus camere pincerna bohemos. Hijſtatuunt do­na g rome vitam finiuit. minum cunctis per ſecula ſummum. Palatinꝰ eſt comet reni. Marchio eſt Brandeburgenẜ dux ſaxonū ⁊ rex bo Orto 3 Inperatores. bemorum. Serum ut quidam dicunt: hac occaſione aq anis. 18. la multas pēnas amiſit ⁊ ī fine totaliter denudabat̉. boꝝ Karolina ſtirps eijcitur de regno Francie: comes pariſiēſie anoniā Heribertꝰ archiep̄us Colonienẜ virſcūs clarꝰ habel arripuit regnum circa hec tempora Herigerus abbas Lobienſis. Medericus abbas Eduenſis clarus habetur. Adelboldus epiſcopus Traiectenſis. Annon a pluit de celo ⁊ piſciculi parui in Aſbonia. e pic Fulbertus epiſcopus Carnotenſis. Odilio vir ſanctus abbas Cluniacēſis ſucceſſor ſancti Ma­Albo abbas Foriacenſis. udor ioli. Hic diem animaꝝ inſtituit poſt feſtum omniuꝫ ſanctoꝝ Elphegus Cātuariē ſis ep̄us: poſt martiriſat̉ a Danis. tempore Iohannis. 18. quod poſtea ꝑ totam eccleſiam ap­Anfridus Traiectenſis ep̄us poſt effectus eſt Sherat duem. probatum eſt. dus Cameratenſis. Adei Sanctus Sherardus ep̄us: poſt martiriſat̉ ab ꝯnga Sciſma. 12. fuit inter Sregorium quintum ⁊ Iohannem. 17. ris ligatus ſuꝑ bigam ⁊ de monte currit. cauſa fuit tyrannidis creſcentij ⁊ ambicio Iohannis: ſed ꝑuo iꝰ ſcūs Silla ꝟgo prudētiſſima ſoror Hērici imperatoris pꝰ tempore durauit: ⁊ Sregorius obtinuit. ba5. nupſit ſancto Stephano regi vngarie ⁊ multum iuuit adplenem conuerūionem vngerie. Amuomundi Coꝝ A O⁊oꝝ garo. Z maonera 30 . s 1o Srego­ Srecue Silueſt papa ſed (Icbanes Rōnus. Pape. riꝰ ꝰ ā. 2 Iohāneſ mo intruſus. 2ꝰ ā. 4. m̄ 18. mēẜ. Ioh̓es 19 mēẜ. 6. 117. mē. 6 j. die. ꝟ. di. 26. an. v. 1 Amo cuiiſii 9a.i. 1004. ndri Iſte Sregorius factus fuit papa ad inſtantiam im Iſte Silueſter ſecundus fa­11 Iſti duo Iohānes poſt ſe mutuo Leatoris Ottonis tertij vir venerabilis ⁊ ipſius im ctꝰ eſt papa auxilio dyaboli: ſederunt. Et primus parum p̄ emue peratoris conſanguineus dictus fuerat antea Pru te lib cui omagium fecit: ut cuncta fuit. alter ānis quinqꝫ. Sepul no. ⁊ cum parum ſediſſet ⁊ iam imperator ab vrbe ei ad votum ſuccederent. Di tus apud ſanctum Petrum. tit. hn receſſiſſet. Placentinus intruditur a Creſcētio con ctus fuit Hilbertus ⁊ gratiaꝫ tm̄ ſule ꝓpter pecuniaꝫ. ⁊ Iohannes. 17. vocatur. Et fa regis Francie inimicus ſibi ꝓcurauit. Snde factꝰ eſt archiep̄s piprore ctum eſt ſciſma diebꝰ paucis. Nā imꝑator reuerſus Remenſis. tamen eiectus ſtatim fuit ꝑ conſilium iubente Bene diēter Creſcentiū cepit ⁊ capite truncauit. Iohannem aūt dicto. 7. Deinde gratiam imperatoris adquiſiuit. ⁊ ſit epiſcop 17 antipapaꝫ exoculari ⁊ ceteris mēbris mutilari fecit Rauenne: poſtea papa. Sed finem ſolitum cito habuit. utputa in̄ petūt nihil eum iuuantibus ducatis ſuis. Quia enim fecit qui ſpem ſuam fallacibus demonibus commiſit. Speratur tam̄ conſu­qd̓ nō debuit. paſſus eſt qd̓ meruit. Et nota ꝙ iſte de eius ſaluatione ꝓpter certa iudicia ſepulcri ipſius ⁊ peniten­vilis cō Sregorius cuꝫ Ottone tertio ordinauit electores ciam quam in fine fecit grauiſſimam membris abſciſis ⁊ auibut cobꝝ. imperij qui deinceps ꝑmanſerunt vſqꝫ nūc nec po datis ⁊ cetera tuerunt Franei aut alij infringere. L bꝫ V