Seite
ia Ordo Caribuſienẜ ſanctiſſimꝰ īcepit hͦ tp̄e ꝗ teſte bt̄o Sodefridus Gulioen dux Lothoringie victor glioſus ꝓ ec Bernhardo int̓ oēs eccl̓iaſticōs ordines primatū te­cleſia velut alter Karolus vndiqꝫ dimicat. ꝗ tandē irl̓m ce­net nō rōne tp̄is ſꝫ rigoroſitatis. vnde ipſe vocat eum pit factꝰ ibi rex. Habuit fr̄em eq̄ victorioſuꝫ B alduinū noīe ſpecioſiſſimā colūnam eccleſie. Seꝝ qꝛ ꝓpt̓ nimiā ab qui ei ī regno ſucceſſit. Et erat totꝰ īclitus. miraculoſa bella ſtinētiam paucis portabilis erat. ⁊ ne diu ꝑuꝰ maneret geſſit ꝯtra Saracenos. Finit̉ ſucceſſio regū Anglie. Et wi­eſt poſtea ab eccl̓ia moderatꝰ fuit. Nec vnqͣꝫ a ſct̓o ꝓpoſi helmus comes Normannoꝝ īterfecto Araldo regnat ꝓ eo to cecidit. ſingulariter a ſpūſct̓o preẜuatꝰ vſqꝫ hodie de quo ſit mentio ī hyſtoria ꝯceptionis beate Marie. Gruno vir ſcūs nacōe Coloniēẜ ⁊ mgr̄ ī theologia cū Ordo Srādimōtēſis īchoat̉ hoc tp̄e ꝑ ſcm̄ ſex alijs venerabilibꝰ viris claret. ꝗ Carthuſiēſiū ordi Imꝑatores. viꝝ Stephanū nobilē Au̓noꝝ ſtipite ꝓ­nem īceperūt in dyoceſi Sratianopolitanenſi. Mures definire ꝯueniūt quendā nitū. Hugo vir ſct̄iſſime ⁊ caſtiſſime vite claruit ep̄s Sra­porentē circūnallantes ī qͦdā ꝯuiuio ⁊ nō poterāt abigi do­Sel nopolitanꝰ ꝗ ī. vꝫ. ānis nulliꝰ femine faciem vidit vna nec deuoraſſent eum. Idem cuidā principi Polonie conti­pauꝑcula excepta qͣꝫuis qͦtidie pluribꝰ ꝯfiliū ⁊ auxiliū git Mirum valde­dederit ꝯfeſſiones etiā recipiēdo. Hic ſct̄i Carthuſiā­ Syracuſana ciu tas magnū terremotū ſuſtinuit ⁊ maior ec­j­ꝓpoſiti p̄cipuus cooꝑator fuit. Et poſte a etiā habitum cleſia cecidit dn̄ica die oībꝰ oppreſſis. 4. exceptꝰ miracuioſe a ſct̄o Prunone ſumpſit īſigneqꝫ exemplū prebi it. Maurilius epiſcopus Rothomagenſis. Trāſlatio ſct̄i Nicolai de mirrea ad Barenſes. Et co­Cono ep̄s Treueroꝝ cuiꝰ tēpore multa corꝑa martiꝝ īue­ede­pꝰ ſct̄i Clemētꝭ pͥmi ep̄i Metēẜ īuētū ē Metis quē apl̓i niuntur: quos olim Rictōnarus occidit. ibi ordinarūt. Et decēmilia ꝑegriniſt jrl̓m ꝑ Arabes. Arnulphus abbas ſcūs. poſt archiep̄s Lugdunenẜ ordine­Solita ꝑicula plura ꝯtigerūt circa hec tp̄a.ſ. iundatō regularis vite inſtituit. aquaꝝ nimia cū dāno īmēſo. Aues domeſtice ſiluati­um Siſmarus preſul ſct̄us eccleſiam ſancti Petri fundauit ipſo bu. ce fiūt. Peſtilentie maxime ⁊ plures ſacro igne ꝯſum­ſibi reue lante in Flandria. pti exeſis carnibꝰ ⁊ mēbris īſtar carbonū. Terremot Ordo canonicus cepit florere ī Beluacēſi eccleſia ꝗ primo i Anglia ut edificia emimꝰ reſilirent ⁊ furor ventoꝝ ab apl̓is. poſtea a bt̓o Auguſtino regularit̓ inſtitutꝰ ſub ma­6ο0. domos ꝯfregit Landouie Fames ⁊ ictꝰ fulgurū giſtro Vuone prepoſito. poſt Carnoten̄. epiſcopo. vltra modū ⁊cͣ. Et fons ſanguinis. iv. diebꝰ emanauit. Et dyabolus palam locutus eſt boībus in pago quid am viſibiliter apparendo. Anno mnundi. aꝫ. 628 3 ſen IAlllmy 61 Sciſma. i6. eccleſie fuit int̓ Sregorū Sictor Caſſinē/ Orbanꝰ Ima­⁊ archiep̄m Rauennen̄. Cauſa fuit ty Srego. 2ꝰ a 13. cen rānidis īꝑatoris ⁊ diſſenſio quorūdā 3ꝰ an. j. ſis 7. an. 13. Pape. menſi. 4 ſis ep̄oꝝ. Maius fuit oībꝰ ante habitis. menf.4D. 7. m̄. j. d. 4 Durauit vſqꝫ ad Srbanum. 2 108 4. Anno chriſti. 1074. ſſu Iſte Sictor ꝑ ſomniū Iſte Orbanus dictꝰ ē ſiſte Sregorius fuit vir ſcūs ⁊ multas ꝑſecutiōes ꝓ iuſticia ppeſſus oſo autea Odo ⁊ fuit mo vidit deum ſue digna ē. Hic antea dicebal̓ Hyldebrandus ⁊ fuit legatus in Gallia ⁊ du ſ. nachus Clumacenſis. tione ī ſolitudine car re ꝓceſſit ꝯtra ſymoniacos. Quendā etiā ep̄m miraculoſe vicit de Multum laborauit in thuſie habitaculū con ſymonia qꝛ non potuit dicere ſpirituiſcō. Fcūs autē papa ſynoduꝫ A eccleſia regē Frācie ex ſtruente. Et dr̄ ꝙ ſpū celebrauit ī qua ꝯtra eos ſil̓i zelo ꝓceſſit ⁊ ꝯtra preſbyteros vxora ij cōicauit ꝓpter adulte ꝓphetie pollebat. Fuit tos amouēdo eos a dīno officio. Fuerūt etiam tempora ſatis aride n. ho teriū. Conciliū primo extinctus per venenū Et qꝛ iuſticie rigorē niſus eſt tenere ſolito more ꝯtra eū multi inſur­celebrauit apd̓ Claꝝ in calice miſſum. rexerūt. Et primo Cinthius p̄fecti filius eū cepit cū primā miſſam montem in quo ſtatuit nocte natiuitatis xp̄i celebraret ⁊ in turri ſua poſuit ſed romani tur­recūqꝫ horas bt̄e Marie diciqͦnidie ⁊ in ſabbato ſolē­rim deſtruunt ⁊ papa liberant ⁊ miſeꝝ Cinthū illū extra vrbe eitiūt n Deinde imꝑatorē excōicauit ꝓpter diſcidiū qui poſt veulens ad ip̄m niter officiū fieri. Dicit̉ ꝙ hoc beata ꝟgo fratri bus in carthuſia reuelauit. Aliud ꝯſiliū Turo­⁊ pluribus diebꝰ nudis pedibus ſuper glaciem ſtans vix abſolutio­ta de nis celebrauit ꝓ recuperāda terra ſancta. ⁊ ꝓ nem inotrauit. Sed imperator non pleuerauit in humili obedien­uocauit ppl̓m occidentalē ad tranſfretandū c tia quam cepitonimo in wormatia contra eum pretenſum conciliū tunc in lance a dn̄i triūpharūt. Hic habuit ma­celebrando aliūc Eo ſui eligi fecit ab ep̄is ⁊ ſit ſciſma longo tēpore giſtrū Brunonē pedagogū ꝗ ſuit primus prior Inſuper adhuc in caliro Sanciangeli ab imperatore cum cardina carthuſie que etiam lateri ſuo ſociauit in papa­libus incarceratur. ſed per regentem Apulie liberatur. Tandem in xija tu. Et multum ꝓfectum in eccleſia fecerunt. Apulia moritur miraculis coruſcans. Pariſius horribile miraculū ꝯtigit d̓e quodā magiſtro magni noīs. ꝗ ter exclamādo dixit ſe damnatū. quapropt̓ mul ctat ti ſolēnes viri ſeculo abrenūciarūt ⁊ diuerſas religiones inſtituentes celebre nomen poſteris reliquerūt ⁊ exemplū. N