Lapis grādis cecidit īmonaſterio ſcī Sabrielis Ne Fridericꝰ fuit filiꝰ henrici predicti ⁊ electꝰ ſuit ꝯtra Octonē ul hn̄s ſignū crucis ⁊ imaginē xp̄i expreſſam ⁊ de cū expugnaret qd̓ ⁊ fecit. Et extūc īcepit eccl̓iam laniare: quare ſuꝑ aureis litteris hn̄s ſcriptū. Iheſus nazarenus excōmunicat̉ ⁊ deponit̉ ꝑ Honoriū ꝗ̄ eū coronauit. Et multa ma rex iudeoꝝ. Et cecum illuminauit. lafecit ⁊ ꝯtumax diu ꝑmanſit ⁊ mortē preuentꝰ ſine ſacramentis Friſia tota pene ſummergit̉ fluctibꝰ marinis in aꝓprio filio ſuffocat̉. Sic iteꝝ multa exempla hic ſunt de ꝑſecuperierūt hoīm pluſqͣꝫ centūmilia ꝓpt̓ irreuerētiā toribꝰ eccl̓ie qͣꝫ miſerabilit̓ pereunt. Ipſe etiam filiū ſuū Henricū ſuffocauit. quapropt̓ ab illo filio ſuo cū egrotaret ſuffocatus fuit lactā ſacramēto a quodā pugile ſicut poſtea retempore Innocentij quarti. uelauit bt̄a ꝟgo Maria. Et cōſtructa eſt eccl̓ia ī eodē loº vbi hoſtie ceciderūt ⁊ ceſſauit qͣſſatō Fridericꝰ Sacat imperiū multo tēpore poſt depoſitione Suilhelmꝰ miuerenẜ ep̄s virſctūs ⁊ 2ª an. 30 Friderici ⁊ etiā poſt eius mortē. Et ideo plures doctiſſimꝰ claret. qui duo milia pau rex Cici lie vixit anni aſſcribuntur Friderico. licet paucis iuſte in ſꝫ ꝯtumax. peꝝ tēpore famis qͦtidie paſcebat. obedientia eccleſie regnauerit. qꝛ nō ſtatim ali Sancta Eliſabeth filia regis vngarie Ꝙ in locum eius electus fuit. Conciliū Latranenſe cele vidua omni ꝟtute pleniſſima claTartari deuaſtant horribilit̓ vngariā ⁊ poloniaꝫ bratur in vrbe. 131. prela ret ſanctitate vite. Et ſit ingens error ī xp̄iantate: ſed precibus ſantoꝝ ſumma fuit ibidē con Lodowicꝰ filius regis Cecilie frater ctorum impediti ſunt ne procederent. gregatorum. Mons quidā maximꝰ ī burgūdia imperiali diui minor vir ſauctus clarus habetur ditur ⁊ cucurrit ꝑ multa miliaria ⁊ quinqꝫ milia Iheruſalem deſtruitur vſqꝫ ad ſolum excepto templo ⁊ ciuitate hominū ſuffocauit ⁊ tandē ad alios montes acDauid a Corradino filio ſtaphadim Quatuor ordines mēdican ceſſit mirabiliter. tium. videlicet predicatores. minores. auguſtinenſes ⁊ carmelite Decretales compilant̉ per Raymūdum ordinis confirmantur ab Honorio. Ordo cruciferoꝝ circa hec tempora renouatꝰ ē ꝑ Innocentium predicatorum de mandato Sregorij noni ⁊ ad tertium anno pontificatꝰ ſui. 18. iam deuictahereſi Albienſium ꝑ ſtudia mittuntur. cruceſignatos. Fertur Quiriacū iheroſolimoꝝ ep̄m olim huius ordinis primicerium extitiſſe ſtatim poſtea qͣꝫ ſancta I Helena crucem īuenit: ſed Iulianus apoſtata eundē Quiriacū cūfratribꝰ occidit ⁊ ſic longo tēpore idē ordo aboli tus fuit. Tempore aūt Innocentij quarti apud Lugdunū creuit ⁊ priuilegijs dotatus eſt ab eodem. 6423 6413. 4T F Bonanus. Capuanus. Honori ¶ Sregorius nonꝰ ī us 3ꝰ an. Pape. i0. menẜ/ ānis. 14. 1224. 214. Iſte Sregorius plures canoniſauit. Et cōtra Friderꝭ Iſte Honorius multos honorauit ⁊ canonizauit plures ſancum conſtant̓ eccl̓iam defendit ⁊ romanos corrupit ctos. Fridericum coronauit ⁊ etiā depoſuit ꝓpter rebelliopecunia facta ꝓceſſione ſolenni a Laterano vſqꝫ ad nem. Eccleſiam ſancti Laurentij extra muros ⁊ baſilicam q̄ dicit̉ ſanctaſanctoꝝ renouauit. Decretales compoſuit ordi ſanctum petꝝ cū capitibꝰ apoſtoloꝝ mirabilit̓ reuocauit. ita ut contra Fridericū pene oēs cruceſignarē nem predicatorum ⁊ minoꝝ confirmauit. Tandem moritur tur. quapropt̓ idem Fridericꝰ ab vrbe receſſit longi ⁊ ſepelitur rome in eccleſia heate Mariemaioris. Ipſe librum decretalium ꝑ Raymundū compilari fe cit. Tandē plenꝰ tribulationibꝰ ꝓpter tyrannidem Friderici ⁊ alioꝝ moriens migrauit ad chriſtum. 4