Seite
templacione oculos auertit. ne de aliqua re que in his relate erant videret̉ dubitaſſe. Non in tabulis ſed in vita. C. metelli argumēta ſincere adminiſtrate ꝓuin cie legenda ſibi videlicet crediderunt. indignū rati inte gritatem tanti viri exigua cera& paucis litteris ꝑdi Sed quid mirū ſi debitꝰ honor a ciuibus metello tribu tus eſt. quem ſuperiori affricano eciā hoſtis p̄ſtare non dubitauit ⁊ Siquidem rex anthiochus bello quod cum romanis gerebat filium eius a militibus ſuis intercep tū honoratiſſime excepit. regijſqꝫ muneribus donatum vltro et celeriter patri remiſit. quanquā ab eo cū maxi me finibus imperij pellebat̉. Sed et rex laceſſitꝰ maieſ tatem excellentiſſimi viri venerari quā dolorem ſuum vlciſci maluit. Ad eundem affricanū in literni na villa ſe continentem. cōplures predonū duces vidē dū eodem tempore forte confluxerunt. Quos cum ad vim faciendā venire exiſtimaſſet. p̄ſidium in tecto do­meſticoꝝ collocauit. eratqꝫ in his repellēdis et animo et apparatu occupatus. Quod vt p̄dones animaduerte­runt dimiſſis militibus abiectiſqꝫ armis ianue appro pinquant. Et clara voce nunciantes ſcipioni: nō vite eius hoſtes ſed virtutis. āmiratores veniſſe. conſpectū et congreſſum tanti viri quaſi celeſte aliquot beneficiū expetentes: ꝓinde ſecurū ſe nobis ſpectandū prebere ne grauetur. Hec poſtquā domeſtici ſcipioni retulerunt: fores reſerari: eoſqꝫ intromitti iuſſit. Qui poſtes ia­ne tanquā religioſiſſimā aram ſanctumqꝫ templum venerati. cupide ſcipionis dextram apprehenderunt. ac diu oſculati poſitis ante ueſtibulū donis que deorū im mortalium numini conſecrari ſolent. leti qd̓ ſcipionē vidiſſe cōtigiſſet: ad lares reuerterunt. Quid hoc fruc tu maieſtatis excelſis. Quid eciā iocundius ⁊ hoſtis irā āmiraciōe ſui placuit. ſpectacl̓o p̄ſencie ſue latronū geſtiētis oculos vidit. Delapſa celo ſidera hominibus