Oſt paululum vero tempus imperator conſtantinopolim ve niens. indignatur ob ordinationem factam arrianoꝝ ep̄oꝝ. Conſtituto concilio. paulū quidem remoueri precepit. euſebium ex nicomedia migrans conſtantinopolī ep̄m eſſe decreuit. Quo fa­cto antiochiam profectꝰ ē imꝑator. euſebius vero nullo modo ceſſare patiebatur. ſꝫ oīa cōmouebat donec ſuū ꝓpoſitū ꝑduceret ad effectū Egit ergo ut ī antiochia ſirie ſinodus fieret. ſub occaſione quidem dedicationis ecc̄ie quā pat̓ auguſtarū fabricari ceperat. et poſt eius obitum conſtantꝰ decimo anno a tp̄e fundatiōis expleuerat. Pro veritate autem ad ſubuerſionem atqꝫ deſtructiōeꝫ niceni concilij. Ad quā ſinodū conuenerunt ex ciuitatibꝰ diuerſis ep̄i nonaginta. Ma ximus tamē hieroſolimitanꝰ macharij ſucceſſor non affuit: cogitā quia ei poſſet ſubripi. ut in damnatione ſubſcriberet athanaſij. Sꝫ neqꝫ iuliꝰ interfuit maxime rome preſul. neqꝫ in locum ſuū aliquē deſtinauit vtiqꝫ regula ecc̄iaſtica iubeat non oporteret pret̓ ſenten ciam romani pontificis concilia celebrari. Fit ergo ſinodus anti­ochie ſub preſentia conſtancij prīcipis conſulatu marcelli et probini Erat aūt quintꝰ annus mortis conſtantini auguſtoꝝ pr̄is. preſide­batqꝫ tūc ecc̄ie antiochene flacillus ſucceſſor eufronij. Fautores i euſebij opere preciū iudicantes athanaſio derogare. Primum quidē calūniati ſūt quaſi extra regulā egiſſet quā tūc ip̄i decreuerant. quō ex ſentencia communis concilij ep̄oꝝ receperat ſacerdotiū. ſed ſi­bimet arrogando in eccleſiam ingreſſus fuiſſet. deinde quōꝫ eiꝰ aduē tu turba generata plurimi ſedicione ſint mortui. et quia aliqui ab athanaſio ceſi iudicibus dicerent̉ contraditi. Hac derogatione tunc habita conſtituerunt epiſcopum in alexandria primo quidem euſebiū cognomento emeſenum. Quo ordinato et in alexandriam ire metuente gregoriū fecerūt epiſcopum His ita geſtis tranſforma uerunt fidem nihil quideꝫ culpantes niceni concilij ſꝫ prīcipiū p̄ben­tes quatenus frequentibus concilijs alia ſubinde mutantes et reci­tantes terminos fidei paulatini in arrianā veſaniam rependarent. Epl̓a concilij de fide. x. Os neqꝫ ſequaces arrij fuimꝰ. quomodo enim ep̄i preſbiterū ſequerem. neqꝫ aliā quāpiam fidem abſqꝫ expoſita antiqui­tus ſuſcepimus. ſꝫ etiam nos examinatores et cognitores eius fidei