Seite
ſecundum analogiam eſſe ſui uel ſis: quod dubitationis cauſa ne uer­bum eſſe putetur recuſauerunt. Nam cum ad græcorum imitationē his quoqꝫ utimur duplicibus genitiuis pronominum: apud illos enī εμοῦ& εμοῦσ dorice σοῦ& σοῦσ& οῦ& οῦσ dici ſolet. in os aūt deſinens genitiuus ſolet apud nos in is diffiniri: ut δημοσθενησ de­moſthenis θρμογένησ hermogenis. In oy uero in ī priami κυ ρου cyri. Sic ego ἄμοῦσηοῦ mei tui ſui ἐμοῦσ σησησ mis tis ſis: ſed propter ſupradictam cauſam tacitus eſt tertia huiuſmodi genitiuus Ennius in ſecundo: Ingens cura mis cum cordibus mis æquiparare: mis dixit pro mei. Datiuus mihi tibi ſibi nec mirum in eaſdem uoca­les genitiuum& datiuum exire cum in nominibus quoqꝫ inueniunt̉ ſimiliter deſinentes genitiui& datiui tam in prima ꝗͣ in quinta decli­natione. Accuſatiuus me te ſe. Ablatiuus ſimilis eſt accuſatiuo in ſin­gulari numero. Nec dubium hoc quoqꝫ a græcis eſſe acceptum. Illi enim ἐμέθενσέθεν. Accuſatiuos cum adiectione proferentes loco geni­tiui accipiunt: eumqꝫ quidam ex ipſis ſextum caſum exiſtimauerunt Nec non etiam in nominibus ſimili modo plurima inueniuntur pro­lata ὄυραυσθένἀπὸ τυνου ὀικοσενἀπό ὀικα. Et cum præpoſitione ſo­υραυνθενεξοικοσεν: unde Romani ſextū caſum aſſumpſerūt. In plu­rali uero numero: quia tertia perſona: ideſt ſui tā ſingularis cōmunis eſt ꝗͣ pluralis numeri prima& ſecunda ſibi congruunt: ut nos uos: no ſtrum uel noſtri: ueſtrum uel ueſtri: nobis uobis nos uos: a nobis a uo bis. Ex primis igitur ſyllabis tam primitiuorum ꝗͣ poſſeſſiuorum per­ſona intelliguntur ab extremis caſus& numeri. Nec non etiam ī poſ ſeſſiuis genera quæ in poſſeſſione ſunt cum uerba ſoleant perſonas in ſine magis oſtendere. Amo amas amat. Quod igitur habeant nomi­num: ideſt genera& caſus in fine oſtendunt. ꝙ uero uerborum in pri cipalibus ſyllabis uitanda cauſa confuſionis: quæritur īter mei tui ſu­noſtri ueſtri genitiuos primitiuorum& poſſeſſiuorum quid intereſt: Ad quod dicendum ꝙ primitiuorum genitiuis omnes caſus adiungi­poſſunt& numeri: ut mei ager eſt: mei agri& mei agrorum:& meis. agris:& mei agros dicimus. Similiter tui agrū:& tui agros: ſui agrū & ſui agros dicimus noſtri agrum& noſtri agros: ueſtri agrum& ue­ſtri agros. Quando autem ſunt poſſeſſiua genitiuis adiunguntur ſo­lis eiuſdē numeri. mei ſerui filius tui ſerui ueſtis: ſui ſerui miniſteriū noſtri ſerui frater: ueſtri ſerui ſoror. Nec mirum cū in omnibus quoqꝫ hoc idem ſeruatur. Nam primitiuorum genitiuis omnes caſus adiūgi