![]()
Di. LVII LVIII LIX Uia ſimpliciter. dignoſcit̉. ar. ꝯtra. ff. de acꝗ. hr. ſed ⁊ ſi de ſua. gulas. ⁊ nō ſolū volūtas abbatis eſt reꝗrenda: ſed ēt monachoꝝ: ut. xix. q. iij. Et vitā. ex quo plura fecerūt ꝓ ipſo ⁊ tm̄ vnū faciebat ꝯͣ ip̄ꝫ nō ſtatuimus. nā hec eſt queda alienatio. vnde nō pōt fieri ſine conſenſu oīuꝫ: vt t Qō debuit īpediri eiꝰ ꝓmotio. xxviij. di. de ſyracuſane. ⁊ xiij. di. duo mala. xij. q. ij. ſane. io. qd̓ dr̄ de epiſcopo credo falſum ſi cā ſubeſt. B. c ¶ Cōfirmamus. ⁊ h̓ ſit ex diſpēſatione. io. DI. LVII. I ꝗs maiorē. ex hoc loco vr̄ ꝙ monachus poſſit eſſe prelatus in eccleſia Tem ꝗ ī egritudīe. in hac di. tradit̉ ꝙ ꝗ baptizat̉ ī egritudīe nō Oſeculari. ꝙ ep̄s poſſit eē nō dubiū. ut. xviij. q. i. ſtatutum. item ꝙ pleba. ē ꝓmouēdus. ⁊ nus poſſit eſſe. habes. xvi. q. i. eſt ītelligēdū de monachos. ⁊. c. in parochia. tali ꝗ cū ſanus eēt diſtu ter. illud vrbani intelligendum eſt itē ꝙ canonicus poſſit eſſe: vi ¶ Non aſpiret ad ſūmum ſacer lit baptizari: ſed timore detur. lxxiiij. di. quorūdā. item qd̓ ip̄e ſcribit Petro legionēſi epi dotiuꝫ qui eccleſiaſticis diſciplinis mortis petijt baptiſmū. ꝙ vicedominus ep̄i poſſit eſſe ſcopo. De eodem. non eſt imbutus. cū aūt huius cōſtōnis ē: videt̉: qꝛ epiſcopus debet haUia ſimpliciter ad ſedē apo Ui eccleſiaſticisº diſciplinis qꝛ p̄ſumit̉ nō v̓e penitēs bere teſtimoniū a monachis: ſtolicā veniēs humiliter pec ꝗ timoris cā ē penitēs: ⁊ ꝑ ordinē non ē ībutus: nec tē ut. ij. q. vij. cū paſtoris. ſed ico ſic p̄ſumunt̉ peccata nō catuꝫ confeſſus es. qd̓ pontificij tui poꝝ approbatiōe diuinis ſtipēdijs nomū debet habere epiſcopus eē ei dimiſſa: ſi tn̄ ſtatim videbatur officium īpedire. videut ſit ei teſtis: ut. xvi. q. ij. quo eruditꝰ: nequaqꝫ ad ſūmum ſacer moreret̉: p̄ſumeret eccle niaꝫ. ergo poteſt eē iconomus licet ꝙ ex matre nō legitima ꝓcrea dotiū eccleſie aſpirare uel preſume ſia peccata ei dimiſſa eē vel vicedominꝰ ep̄i. ⁊ iſtud. h. tus ſis: quaꝫ viuente ꝓpria vxore re dꝫ: ⁊ nō ſolū in eo ambitio ineffi ut de pe. di. vij. nullus. admittit. ar. contra. xvi. q. i. de pater tuus cognouiſſe dignoſcit̉ª: cax habeat̉ verū ordinatores eius ⁊ ſic eccleſia circa idē fapn̄tiuꝫ. de hac materia notaui nos apoſtolice māſuetudinis gracareāt eo ordine quē cōtra p̄cepta ctū habet ꝯͣrias preſumxvi. q. vij. in noua: pōt tn̄ in tia admonente a ceteriſqꝫ ſacerdo ptiōes: ſed diuerſo reſpe crediderant preſumendum. telligi qd̓ hic dicitur de ecclectu. de ꝯſe. di. iij. ꝑlatuꝫ. tiū īpediūt criminibus: tā tui ꝓfeſ ſia monachali: que epiſcopa ¶ Item vrbanus papa. t ¶XI ꝗs. ītellige adul lis etiam fuit. ſione qͣꝫ fratrū teſtimonio ꝗ tecum ¶ Ad ſacerdotale officiuꝫ nullus tus. nam pueri ab m ¶ Sue. ſi. sͣ. di. xviij. placuſūt īmunē te agnoſcētes ⁊ vitam niſi per ſingulos gradus approba hereticis baptizati ꝓmo it. ſed ꝯͣ. jͣ. iiij. q. v. c. j. tuā religioſaꝫ audiētes: ab huiꝰ te tus accedat. uent̉: ut. i. q. iiij. placuit. DI. LIX. peccati vinculo abſolutuꝫ: in ſuſce f ¶ Sed ex neceſſitate.i. Iofficia ſeculariaᵛ pͥncipaleꝫ Tem. dictuꝫ fuit. sͣ. p̄ſumit̉. ⁊ ſic canon p̄ſupto ſacerdotali officio ꝯfirmamꝰᶜ locū n̄ veſtibulū actiōis īgreſ di. l. non confidat. ⁊ mit h̓ in deteriorē ꝑtem. DI. LVII. ſus: ſꝫ ꝑ ſingulos gradus examinā lv. di. priſcis. ꝙ nul ſimiliter. xxx. q. v. aliter ius ordinandus eſt niſi ſerua Teꝫ ꝗ ī egritudīeᵈ ꝯſti tis defuerūt: ꝗsª tā arrogās tā īpu ſed cū irregularitas ꝓue tis interſtitijs tēpoꝝ: ideo oſtē ſtitutꝰ baptizat̉ preſby dēs īuenit̉: ꝗ in celeſti militia: q̄ ꝓ niat a peccato: ⁊ baptiſdit hic ꝙ ad inſtar ſecularium ter ordinari nō debet pēſiꝰ pōderāda ē: ⁊ ſicut auꝝ repe mus tollat peccatū quadignitatū nullus per ſaltū eſt ¶ Unde in neoceſatitis ignibꝰ explorāda ſtatiꝫ dux eē re nō tollit irregularita ordinandus. teꝫ ipſius; rn̄. qꝛ baptiſrienſi con. legitur. d̓ſiderat cū tyro an̄ nō fuerit: ⁊ pri Ui eccleſiaſticis. 6 Q mus īducit hāc irregula ¶ Non ordinetur clericus qui in us velit docer̄ qͣꝫ diſcere: aſſueſcat x Iofficia ſecularia.i. ſeritatē: vn̄ non pōt eā tol egritudine cōſtitutus baptizat̉. culares nō deferunt pͥn in domini caſtris in lectorum pͥmi ¶ lere: qꝛ eadē res n̄ pōt ha cipalē locum ingreſſis ⁊c̄. tus gradu diuini rudimenta ſerui I quisᵉ in egritudine conſtibere ꝯͣrios effectus. arg. q ¶ Quis. no. modū argumē O tutꝰ fuerit baptizatꝰ: p̄ſbyter tij: nec illi vileſcat exorciſtam aco ftulandi alibi. exͣ d̓ bap. maiores vltra tādi: ex quo ita eſt apud eccleordīari nō debet. nō eīꝫ fides illius lytum ſubdiaconum ⁊ diaconum mediū ibi. ſꝫ hec tanꝙͣ ī ſiā. ſic. xxxi. di. tenere. iii. q. v. cio in cpiſtumi volūtaria: ſed ex neceſſitateᶠ eſt: ni poſſibilia. ſic. sͣ. xxvi. di. per ordinem fieri: nec hoc ſaltuʳ: ſꝫ quia. xix. q. iij. monaſterijs. ſic pplat. deinde. ſicut eadē cā nō ſi forte poſteaᵍ ipſius ſtudiū ⁊ fides ſtatutis maiorū ordinatiōe tempo xij. q. ij. cū deuotiſſimā. ⁊ ē ar. pōt parere obligationeꝫ ad queſtionē illā ꝙ ſi aliquis ē probabilis fuerit: aut hominuꝫ ra ribus. Iam vero ad preſbyterij fa ⁊ libertateꝫ: ut. ff. de ſol. legitimatus a prīcipe ꝙ apuritasᵇ exegerit. DI. LVIII. ſtigium talis accedat: ⁊ vt nomen qui hominem.§. vlt. eccleſiā eſt legitimus quod nō Teꝫ ex monachaliⁱ ha etas impleat: ⁊ merituꝫ probitatis g ¶ Poſtea. ⁊ ita per ſe credo. ad hoc extra qui fi. ſint bitu nullꝰ aſſumat̉ ad ſtipendiaᶠ anteacta teſtentur: inde quens factū eliditur p̄ce legi. per venerabilē. eccleſiaſticū officiū ni ſummi pontificis iure locum ſpera dēs p̄ſumptio. ſic de con r ¶ Saltu. Gradatiꝫ.n. defe ſe. di. iiij. tūc valere. xxx re d̓bebit. facit hoc nimia remiſſio ſi fuerit oblatus ꝓprij rēdi ſūt honores: ut. xciij. di. le iiij. q. i. cū per bellicā. ſic gimus in fi. ⁊. ff. de mu. ⁊ ho. conſacerdotum noſtroruꝫ qui pōvoluntate abbatis. qn̄qꝫ preſūptio ſequens ut gradatiꝫ. nā caſum appetit ¶ Unde Gregorius ſcribit. pam multitudinis querūt: ⁊ putāt elidit p̄cedentē: ut. ff. de ꝗ ꝑ abrupta aſcenſum querit: ¶ Monachus non ordinetur cle ex hac turba aliquid ſibi dignitatis in inte. reſti. diuus. ut. xlviij. di. ſicut. ricus: niſi voluntate Abbatis epi acquiri. hinc paſſim numeroſa plu h ¶ Raritas. arg. ꝙ ꝑt s ¶ Stipendia. no. ꝙ magis ſcopo fuerit oblatus. ralitas etiā in his locis vbi ſolitu raritatē hoīuꝫ aliqͣ cōce preſumitur pro illo qui plura dunt̉: ut. lv. di. c. pͥſcis. do eſt talium reperitur: dum per Ullus ad eccleſiaſticuꝫ offm̄ ſtipendia habet in eccleſia: qꝛ Lex mōaſterio ꝓducat̉ mona is gradus ceteros antecedit. DI. LVIII. parochias extendi cupiunt aut qui Teꝫ ex mona queꝫ labor prolixior ⁊ ſtipēdia chus: niſi quē abbasᵏ loci admoni bus aliud preſtare non poſſunt di chali. sͣ. lv. d. lōgiora fecerūt anteire: ut. C. uinos ordines largiūtur: qd̓ opor tus ꝓpria volūtate obtulerit ep̄o. pͥſcis. dixerat de of. mag. of. nemo. ⁊. lxi. di. tet diſtricti ſemper eſſe iudicij raꝝ ¶ Itē ex cōci. char. v. De eodē. ꝙ mōachi poſ miramur. eſt enim omne quod magnum eſt. I quis de alterius mōaſterij ſunt prefici parochialibꝰ t ¶ Rarum. ſic. jͣ. xcij. diſtī. le eccleſijs. ſed crederet ali ꝯuentu repertū: vel ad cleri ¶ Item gregorius. gimus. ꝗs ꝙ hoc poſſet fieri ſine catū ꝓmoueri voluerit: vel in ſuo ¶ Cuiuſlibet meriti laicus ad ſūOc ad nos. tonſorātur. lnīa abbatis. ideo hanc I C ar. ꝙ nullus dꝫ tonſora monaſterio maiorēˡ ꝑſonā mōaſte mum non aſpiret ſacerdotium. ponit diſtinctionē ⁊cͣ. ri ad hoc ut dignitatē conſeqͣOc ad nos perueniſſe quod rij ꝯſtituere ſine licentia abbatis ⁊ Allus ad ecclefia tur. ⁊ ad idē. xi. di. bene. ⁊. xvi. N non diſſimili dignum eſt de monachoruꝫ: ep̄s qui hoc fecerit a Iſticū. abbas. not. q. vij. per laicos. quid iuris ſit teſtatione complecti: ꝙ quidaꝫ ho ceterorum cōione ſeiunctꝰ: ſueᵐ tā ꝙ nullus monachꝰ pōt de hoc ibi notaui. h. dicit ꝙ ip noris deſiderio inflammati de fun tūmodo plebis cōione cōtētus ſit: promoueri ad eccleſiaſti ſa ſpes nō inducit ſimoniā: dū cos honores niſi cū licen ctis epiſcopis tonſoranturᵛ ⁊ fiunt ⁊ ille neqꝫ clericus neqꝫ canonicus tamē non interueniat pactio: tia abbatis: ut. xvi. q. i. quia ſola animi deſtinatio nō repente ex laicis ſacerdotes atque neqꝫ prepoſitus perſeueret. ſi ꝗs monachus. ⁊. c. cuꝫ inducit ſimoniā: ut extra ut ec inuerecūde ⁊ repente religioſi pro DI. LIX. pro vtilitate. idē intellicleſia bn̄. ut noſtrū. alij ꝯͣrium poſiti ducatum arripiunt: qui nec Tēⁿ ꝗ eccleſiaſticis di ge de quolibꝫ clerico: ut dicunt: ut ar. viij. q. iij. artal. eſſe adhuc milites didicerūt. quid ſciplinis ībuti nō ſūt ⁊ ſine licētia prelati ſui nū dus. io. ⁊ certe decretalis vide putamus quod iſti ſubiectis preſta tēpoꝝ approbatōe di poſſit ab ep̄o trāſferri ad tur dicere ꝙ ſola ſpes inducat aliū: cū nec clericus ep̄i turi ſūt: anteqͣꝫ diſciplinatus limē ſcuſſi nō ſūt: ad ſūmū ſimoniā. exͣ de ſi. c. vlti. ⁊ talis ab archiep̄o: ut. liiij. di. attingant: tenere locum regiminis ſimonia per ſolā pnīaꝫ abolet̉ ſacerdotū ꝓuehi non nullus. ix. q. iij. per ſinut ibi dr̄. hoc tn̄ credo ꝙ ſpes non formidāt: qua de re neceſſe eſt aſpirēt. ¶ Unde ait papazoſimꝰ. iij 