Baptiſmus. IIII. XVII Aptiſmus. iiij. quo ad modum. qͥs modꝰ eſt tenendus in baptizando. Rn̄. Pe. Au. ꝙ primo dꝫ ablui ab eo qͥ baptizat. nō fricari. vel tinge vel ſub­mergi. Ex qͦ pꝫ ꝙ ꝓijciēs pueꝝ in puteuꝫ nō hn̄s funem non baptizat. Quid de illo qͥ deponit in caniſtro ꝑ cordaꝫ: cū nō pōt manu ad aquā attīgere ītingēs eū ⁊ exhēs R Ri. vbi sͣ. di. iiij. q. vl. ꝙ ſic eſt baptizatus. Scd̓o dꝫ īmergi vt apꝑeat mortuus cum xp̄o. Utꝝ aūt totū corpꝰ ſit abluendū. Rn̄. Ri. vbi sͣ. ꝙ prīcipalit̉ caput ſeu faciēs. qꝛ in ea vigēt ſenſus poſtea pectus ꝙ eſt ſedes cordis. Tenet tn̄ coius ꝙ qͣlitercūqꝫ ꝯtigat̉ eſt baptizatꝰ. ⁊ ꝙ ſufficit aſꝑ­ſio qͣntuncunqꝫ modica in caſu neceſſitatis. Tercio dꝫ talis īmerſio eſſe trina vbi eſt ꝯſuetu do. al̓s non. qꝛ nō eſt de neceſſitate ſacramenti ſed ſufficit vna. de ꝯſe. di. iiij. de trina. 4 Utꝝ reqͥrat̉ ſimultas in ꝓlatōne v̓boꝝ ⁊ ablu tione. Rn̄. Land̓. in. iiij. di. vj. q. ij. ꝙ ſic. qͣnta reqͥ rit̉ in actibꝰ humanis.ſ. qͣntū pot non punctualis q̄ eſſe vix poſſet vn̄ ẜm Sco. ⁊ Ri. in iiij. di. iij. ſuf ficit ꝙ ꝓlatio verboꝝ incipiat̉ anteqͣ ablutio ter­minetur vel econuerſo. Utrū reqͥrat̉ ꝙ aqua qua qͥs baptizat ſit ſancti ficata a p̄ſb̓ro prīo ꝑ or̄onem. Rn̄. ẜm ſanc. Bo. in. iiij. di. iij. ꝙ non de neceſſitate ſꝫ de cōgruo. Ita tn̄ ꝙ niſi neceſſitas hoc reqͥreret. peccaret mortal̓r ſacerdos baptizans in aqua nō ſanctificata eo mō quo dictū ē.ſ. ꝑ or̄onem ſacerdotis. 6 Quid ſi omittant̉ alie ſolēnitates. Rn̄. doct. in c. j. de bap. dn̄t ſuppleri. lꝫ non ſint neceſſarie. Ad­uerte ꝙ baptimꝰ dꝫ fieri cū chriſmate illiꝰ anni. ali ter punit̉ ſacerdos ſi ꝯͣ fecerit niſi in neceſſitate. de ꝯſe. diſt. iiij. c. ſi qͥs de alio. De quo. jͣ. oleum. Utꝝ adultus baptizandus poſſit ꝯſtituere ꝓ­curatorē ad rn̄dendū ꝓ eo. vt ſit in paruulis. ℟. ꝙ non. tex. eſt in. c. ꝓ paruulis. de ꝯſe. di. iiij. Quid faciendum de eo qͥ dubitat̉ nō fuiſſe ba­ptizatus. Rn̄. ꝙ ſi dubium ē iuris. vtputa. qꝛ do­ctores diuerſa opinātur. vel ſi dubiū eſt facti ꝓba bile. vtputa. qꝛ inuenitur puer ꝓiectus. nec appa ret ꝙ fuerit baptizatus tūc baptizandus ē iſto mō Si tu n̄ es baptizatus ego te baptizo. In noīe pa­tris ⁊ filij et ſpūſſancti Amē. Ex alio aūt dubio n̄ dꝫ quis baptizari. 9 Qn̄ dꝫ qͥs baptizari. Rn̄. ꝙ aut ſunt ꝑuuli. Et ſic dico ꝙ ſtatim. tum ꝓpter periculum mortis. de ꝯſe. di. iiij. venerabili. tum etiam qꝛ demones non tātū pn̄t ſuꝑ eos. ẜm Dio. c. vlt̓. celeſtis ierarchie. Unde non excuſo a pctō illos qͥ tm̄ differūt par­uuloꝝ baptiſmū. Nec credo euadāt pctm̄ morta le illi qͥ tales pueros baptizant in domo nō ẜuata debita ſolennitate qn̄ nulla ſubeſt neceſſitas ſed ſo lum faciunt ꝓpter expectationem ꝯpatrum aut ꝓ pter maiorem pomꝑam poſtea fiendam. Et lꝫ po ſtea deferant ad eccl̓iam ⁊ ſuppleant omiſſas ſolē­nitates. non tamen ſuſcipientes efficiunt̉ patrini. qꝛ nō tenēt ad baptiſmū. etiā ſi iterū baptizarent̉. cum ſemel ſint vere baptizati. Si v̓o ſunt adulti. ſic ſi non īminet periculum mortis ꝑ. viij. menſes cathetizati int̓ cathecuminos dn̄t teneri et inſtrui in fide. vel tꝑe arbitrio. Et ſic intellige. c. iudei cuꝫ ſe. de ꝯſe. di. iiij. Si v̓o īminet periculū mortis. ſta tim ſunt baptizādi fide eis expoſita. de cōſe. di. iiij. ne ꝙ abſit. Et tempus ꝓprium talium adultoꝝ qͥ non ſunt in periculo mortis eſt paſcha et penthe­coſtes. de ꝯſe. di. iiij. c. de cathecuminis. ⁊. d. c. ve­nerabilis. Aptiſmus. V. quo ad mini ſtrum. Quis ē miniſter baptiſmi. Rn̄. Aureolus vbi sͣ. diſtin. v. q. j. ꝙ eſt via tor qͥlibet vnus ꝑſonaliter diſtinctus. potens ꝯtī­gere ⁊ verba ꝓferre intēdens in habitu facere qd̓ facit eccl̓ia. vel de quo p̄ſumitur ꝙ intēdat. Et ſex dicit. primo ꝙ ſit viator. qꝛ nec angelus vl̓ ſanctus eſt miniſter baptiſmi. ſi tn̄ baptizaret nō eſſet reba ptizandus. qꝛ crederetur ꝙ deus diſpēſauerit: dū­modo eſſet certus ꝙ eſſet angelus vel ſanctus pa radiſi. Secundo dicit qͥlibet. ſ. tam fidelis ꝙͣ infidelis ī hereticus excōmunicatꝰ ⁊ hmōi ſiue vir ſiue muli er vel latinus bonus. vel malus. tn̄ non dꝫ bapti­zare niſi ſacerdos. ⁊ qͥ non ſit p̄ciſus niſi in caſu ne ceſſitatis. de ꝯſe. di. iiij. c. in neceſſitate cum ml̓ijs c. xxx. q. iiij. ſuꝑ quibꝰ. Aliter peccaret mortalit̉. ar. c. j. de cle. non or. Aduerte ꝙ nec pn̄te p̄ſb̓ro cleri­cus ſimplex nec pn̄te clerico laicꝰ nec pn̄te viro mu lier dꝫ baptizare. de ꝯſe. di. iiij. c. mulier. ⁊. c. roma­nus. ⁊ xxx. q. iij. c. ſuꝑ quibꝰ. Unde non ſacerdos badtizans ſine neceſſitate efficit̉ irregularis. c. j. de cle. non ordi. mi. In neceſſitate v̓o non ſolum pōt qͥlibet ſꝫ tenetur baptizare. aliter peccaret mortalit̉ Et ideo bonum eſſet ꝙ quilibet adidiſceret forma baptiſmi. Tercio dicit vnꝰ: qꝛ nō plures. vn̄ ſi plures di cerent. Nos baptizamꝰ. nō vere baptizarēt. Ri. v̓o in. iiij. di. iij. dicit ꝙ tenet baptiſmus. ſꝫ primū tutius. vt sͣ. dictum eſt. Si v̓o qͥlibet eoꝝ diceret. Ego te baptizo ⁊cͣ. tūc bene eſſet baptiſmus. Quarto dicit ꝑſonaliter diſtinctus. qꝛ nullus ſe ip̄m pōt baptizare. c. debitū de baptiſmo. Quinto dicit potens ꝯtingere. Ex qͦ patet ꝙ in vtero nullus p̄t baptizari. qꝛ natiuitas ſecūda pre­ſupponit primā de quo dic vt. jͣ. baptiſmus. vi.§. j. ij. ⁊. iij. Utrum non habens manus poſſit baptizare. Rn̄. Aureolus vbi sͣ. ꝙ non. Sexto dicit potens verba ꝓferre. qꝛ mutus nō 4 pōt baptizare. vn̄ ꝙͣuis nō habens manus dice­ret verba. ⁊ mutus hn̄s manus ablueret non eēt baptizatus. Pe. de pal̓. tenet. ꝙ eſſet baptizatus. ſꝫ primū verius vt sͣ Baptiſmus. ij.§. iiij. Septimo ſubiungit ꝙ intendat. vel ſaltē appa 7 reat ꝙ intendat baptizare nō lauare tm̄. vnde ẜm Inno. in. c. j. de baptiſmo. nō eſt neceſſe quo ad eſ fectū baptiſmi ꝙ ſciat qͥd ſit baptiſmus.ſ. ꝙ infun dat̉ gr̄a. vel ꝙ ſit ſacramentū. nec etiā oꝑtet ꝙ cre­dat hocip̄m. īmo ſi ꝯͣrium credit ⁊ reputat trufaꝫ ⁊ deceptōeꝫ. baptiſmꝰ tū hꝫ effectū ſuū: nō reqͥrit ꝙ