Dos. LXXIII. mulier. ⁊ in. l. rei.§. i. ff. ſolu. ma. Si vero poſt ſcīaꝫ vxorem non retinuit. et tūc ſi querit̉ de delicto pͥn­cipaliter heredes non pn̄t cōqueri. īmo accuſatio debet fieri et inſcriptio. cuꝫ modificatōne tn̄ quam facit glo. in aut̓. vt lice. ma. et auie.§. qꝛ v̓o. ſꝫ ſecun dario ſic vt repellant petitioneꝫ dotis. vt in. l. fi.§. ſeia. ff. de adi. lega. ⁊ ſic concorda opiniōes ẜm hāc diſtinctionem. 18 Utrum vidua cōmittens ſtuprū et petens do­tem a fratre mariti vel herede eius poſſit repelli ꝑ exceptionem de fornicatiōe? ℟. dominius Io. an. vbi sͣ. ꝙ ſic. de rigore iuris. ⁊ perdet dotem. ⁊ ſic re manebit apud fratrem vel heredes mariti ex offen ſa facta defuncto. per tex. cū glo. et per id qd̓ notat Bar. in. l. penul. C. de adul. et. ff. de liti. l. fi. ⁊. l.i.§ et ī forte. ff. de iniur. ita determīat Pau. de ca. cōſi. cxix. Uide ibi multa ꝓ et contra. 19 Sed nunquid pater qui dedit dotem ꝓ filia ꝑ det eam ꝓ adulterio filie? Rn̄. ꝙ ſi non eſt ſtipula tus eam ſibi reddi perdet: et ſibi imputet. vt tenet Io. an. in. d. c. plerūqꝫ. ⁊ Accur. in. l. conſenſu. C. d̓ repu. ⁊ in. l. ſi dotem. C. d. iur. do. ſed Dy. per. l. ij.§. item ſi voluntate. ff. ſolū. matri. dicit ꝙ ſi filia eſt in ptāte pr̄is non preiudicatur pr̄i. quin poſſit agere pro dote. et ita ſimiliter dn̄s Anto. ī. d. c. ple­rūqꝫ. per. l. fina. C. de repu. 9 Utrum vir qui expulit vxorem propter adulte rium non notorium propria auctoritate teneatur ſolucre mutuū quod accepit vxor ꝓ alimētis? ℟. ꝙ ſic. qꝛ adulterium non notorium non priuat ip­ſo iure alimentis. niſi ſententia lata ſit. ff. d̓ dona. l. poſt contractuꝫ. cum ſua materia. et ad illud qd̓ di citur ꝙ mulieri obſtat exceptio adulterij. veruꝫ eſt quo ad futura. ſed non quo ad alimenta que debē tur ante ſnīam latam. et de hoc in. l. ſi inſtituta. ff. d̓ inoffi. teſta. 21 Utrum frater qui viuente patre de bonis pat̓­nis dotauit filiam teneatur illam dotem conferre mortuo patre. videtur ꝙ ſic per.ſ. certuꝫ. C. fami. herciſ. ⁊ fina. cum ibi no. Sed Bal. in. l. fina. C. d̓ do. promiſ. dicit caſum ſingulareꝫ. vt non compu­tet. ſed ego do tibi glo. in. l. dotem quam dedit auꝰ ff. de coll̓. bo. que dicit ſi tempore mortis patris cō ſtabat matrimonium non eſſe communicandum allegat. l. filium. de coll̓. bo. et. l. primam.§. fi. ff. de coll̓. dotis. 22 Utrum confeſſio qua vir confitetur ſe recepiſſe dotem conſtante matrimonio valeat? Rn̄. ꝙ nō. niſi appareat de numeratione. Nam videtur do nare Bal. in. l.i. in ſecūda columna. C. de do. pro miſ. ⁊ Ange. in. l. penll̓. ff. que res pi. ob. po. ⁊ Bar. in. l. ſi diuortio. et ibi legiſte. ff. de ver. ob. ⁊ alij in. l. ſi voluntate. C. de do. pro. ⁊ preſumitur ſimulata ꝯſtitutio. vt dicit Bar. in. l. i. C. de dona. an̄ nup. de hoc habetur in. l. i. vbi tex. C. de dōa. cau. mor. non nu­23 Quando debet reſtitui dos? ℟. ꝙ ſi conſiſtit in rebus īmobilibus debet ſtatim reſtitui ſoluto ma trimonio. Si vero cōſiſtit in mobilibus rebus ſic infra annum. C. de re. vx. ac. l. vnica.§. exactō. In tellige tamen in marito ſi poteſt. quia ſi dolo malo non eſt verſatus non reſtituet niſi inqͣꝫtum poteſt et idem priuilegium habebunt filij eiuſdem matri monij cauebunt tamē tam maritus qͣꝫ filij de reſti tuenda ſi ad pinguiorem fortunā veniunt. vt no. in dicta. l. vnica. in.§. circa autem. ⁊ in. l. in condē­natione. ff. de regu. iu. et in. l. etiam. in principio. ff. olū. matri. non tamen tranſit ad heredes extrane os iſtud priuilegium. l. maritum. ff. ſolū. ma. de hͦ vide glo. in. c. mulieres. ⁊ ibi per canoniſtas d̓ do­nat̉. inter vi. ⁊ vxo. Sed pone quando fuit data dos erant res im­mobiles quas vendidit maritus et emit res mo­biles ex earum precio reſpondeo ꝙ non computa buntur immobiles ſed mobiles. caſus eſt in.l. cuꝫ in ſundo.§. ſi ſundus. ff. d̓ iure do. Et ideo limita dictum.ſ. ꝙ ſint mobiles vel immobiles tempore mortis viri. ⁊ ita iudicabuntur. nec valebit ꝙ ſur­rogatum ſapiat naturam ⁊cͣ. quia non eſt verum hic. et ideo non ſtatim reſtituentur. Utrum maritus vel heredes expenſas factas 25 in dote poſſint defalcare? Rn̄. glo. in. dicto. c. mu­lieres. ꝙ neceſſarias ſic ipſo iure vtiles non minu unt dotem. ſed petuntur act. mandati vel negocio rum geſtorum voluntarie etiam cum cōſenſu vxo ris facte ſolum permittuntur abradi. ſi poſſunt ſi­ne leſione rei. C. de rei vxo. act. l. vnica.§. ſed nec. ⁊. l.i. ff. de impen. in re. do. factis. Sed hoc nō ha­bet locum in expenſis factis pro exactione vel de­fenſione dotis. quia maritus eſt dominus fructu­um dotis. et ſic tanqͣꝫ dominus ipſam tuet̉. vt no. ff. de impen. in re. do. ſac. l. ij. Et ideo nō poterit re petere. vt tenet Specula. ti. d̓ dote poſt di. re.§. vl ti. ver. illud etiam. et Io. an. Utrum heredes teneantur alere mulierem re­lictam infra annum? Reſpon. ꝙ ſic. Quod veruꝫ eſt ſi nō habet aliunde vnde alater. non tamen ẜm quātitatem dotis. quia ſi fructus excederent nō te nentur niſi ſolum ad alimenta. Et ſi aliquid d̓ do te reſtituunt tenentur in reſiduo alimentorum ita no. glo. in. d.§. exactō. ⁊. ff. ſo. ma. l. diuortō. in pͥn. Unde ſi pater preſtitit alimenta filie poterit eā re­petere. ab heredibus viri. facit quod no. Bar. in d. l. diuortio. Si vero habet vnde alatur. tūc here des non tenentur. ita tenet glo. in. d.§. exactō. ⁊ ꝓ batur in. l. extraneo. ff. de ven. in poſ. mit. Sed nunquid tenetur habitare cum heredibꝰ mariti? ℟. Bar. in. d. l. diuortio. ꝙ non. quia non inuenitur in iure expreſſum. contrarium tamen vi detur verius. quia infra annum dicitur mulier qͣ ſi eſſe in matrimonio. C. de bo. ma. l. fi. ⁊ ſic cōſulu it. d. Car. ꝙ non. poterit alimenta petere. ſi contra eorum voluntatem alibi ſit demorata. dummodo honeſte poſſit apud eos demorari. Utrum licite ml̓ier poſſit percipere certum qͥd 2 pro alimentis ab heredibus mariti. donec dotem ſibi reſtituant? Reſpon. ꝙ ſic. de iure cōmuni iu­xta no. per. Bar. poſt Cy. C. de bo. aut̓. iudi. poſ. aut̓. ei q. Et per Ang. ī. l. ticia. ff. ſolu. mat̉. et Pau. de ca. ꝯſi. ccclxxxiiij. et Pan. in. c. de prudentia. de do. poſt di. re. recitat Iohan. de ligna. in clemē. ex graui. de vſuris. et ſequitur dicente ꝙ valet ſtatu­