Incipit Tractatus de Exorciſmis. Veſtionē nuꝑ motam in voce exul tationis inter epulantes in menſa dn̄i reſonantē ſoluere volentes et caſum taliter exponētes. Quidā ruſticus habuit vaccā in gut­ture quadā paſſione contritā. qui poſt antiquoꝝ conſultationē ta lem vel in effectu ſimilē fecit exorciſmi benedictionē: in ſuo vulgari ſic ſonantē Ob das ſy das Maria magi oder iungero. en indi Ieſum gebar/ ſo kūme diſem thier das blati ab Im namen des vatterꝭ ⁊c̄. Et ex hoc themate poſſūt formari ſex q̄ſtiones. Primo vtrū curā de animalibꝰ habere teneamur. Sd̓o vtꝝ defectꝰ aūt dolores ipſoꝝ in noīe dn̄i licite tolli ⁊ ſanari petamꝰ Tertio an benedictionibus aūt maledictionibꝰ ad animalia bruta vel ad rem inanimatam vti valeamus. Quarto an om̄s carminatiōes bn̄dictionū vl̓ maledictionū ſint general̓r ꝓhi­bende. Quīto an ꝓpt̓ rigmos carmīs vl̓ verſificatiōes: carmīatiōes ſint deteſtande. Sexto an ꝓpt̓ aliqͦs geſtꝰ: ritus aut mores carminātiū actꝰ ip̄oꝝ ſit deteſtādꝰ. Domine dn̄s noſter ꝙͣ admirabile eſt no­men tuū in vniuerſa terra. Minuiſti hominē paulominꝰ ab āgelis omīa ſubie ciſti ſub pedibꝰ eius oues ⁊ boues vniuerſas: inſuꝑ et pecora campi: videlicet equos ⁊ mulos: camelos ⁊ aſinos: capras et hircos vt ipſoꝝ miniſterio hūane fragilitatꝭ releuet̉ oportūitas. ⁊ ip̄oꝝ obſeqͥo refocillet̉ ipſiꝰ hūanitatꝭ ncc̄itas. ⁊ videmꝰ ī exꝑiētia ꝙ ſine taliū ⁊ alioꝝ aīaliū domeſticoꝝ ſuffragio ſubſiſtere nō pōt totiꝰ hūanitatꝭ ꝯditio. et igit̉ dn̄s dat iumētꝭ eſcā ip̄oꝝ ⁊ pull̓ coruoꝝ inuo­cantibꝰ eū. et dixit Math. xij. Quis ex vob̓ hō qͥ hēat ouē vnā: ⁊ ſi ceciderit hec ſabbatis in foueā: nōne tenebit ⁊ leuabit eā et Lu. xiiij. Cuiꝰ veſtꝝ aſinus aūt bos in puteū cadit ⁊ nō ꝯtinuo extrahit illū die ſabbati. Et nunqͥd d̓ bobus cu ra eſt deo. j. Coꝝ. ix. Et nōne duo paſſeres aſſe veneūt: ⁊ vnꝰ ex illis n̄ cadet ſuꝑ terrā ſine patre vr̄o. Math. x. Et dn̄s in archa Noe fecit ꝯcludi anīalia bruta et conſeruari in loco ſingl̓ari. Un̄ dixit Bern̄. in epl̓a ad Raymundū militem Habeas curā de animalibꝰ tuis. quia ſitiunt ⁊ eſuriunt et petere nō nouerunt Nam oculus dn̄i impinguat equum. ac ſi dicerꝫ ꝓpter ſolite viſitatiōis officiū. Et hec qͣntū ad pͥmā queſtionē motā de cura aīaliū habenda dicta ſufficiant. Ad ſcd̓am queſtionē vtrum defectus aut dolores animaliū brutorum in nomine dn̄i licite tolli petamus. ſic procedi tur et videt̉ ꝙ ſic. Nam pietatis affectione motus ſanctus Hieronimꝰ euulſit ſentem. id eſt ſpinam de pede leonis ad habitationē ſuam veniētis. ⁊ facta cru ce benedictiōis in noīe dn̄i noſtri Ieſu xp̄i leonem ſanauit. Sic ſanctꝰ Eulo­gius pedem equi ꝯfractū in nomine domini noſtri Ieſu xp̄i reſtaurauit. San ctus qͦꝫ Germanus ep̄s in curia regis Britannie aſinum ſuuꝫ mortuū reſuſci­tauit. Beatus Egidius ceruam a venatoribꝰ inſecutā defendit. ⁊ ſagittam in manū ſuam ſuſcepit ⁊ vulnus ſuum benedictiōe facta ſanauit. Et ſic videtur animaliū cura cum bn̄dictione frequēter fore facta: ⁊ merito quia chriſtus ani maliū vſus eſt miniſterio. videlicꝫ aſino in egyptum cum matre et ſuo nutritio et in die palmarū vſus eſt eius etiam obſequio. Matthei. xxj. capl̓o.