Liber meo mendaciū atqꝫ dicentes. Sō niauiˣ ſomni aui. Uſqꝫquo iſtud ē in corde ꝓphetaꝝ vaticinātiū mēdacium: ⁊ ꝓphetantiū ſeductōes cordis ſui. Quiʸ volunt facere vt obliuiſcatur populus meus nominis mei ꝓpter ſomnia eoꝝ que nar rant vnuſquiſqꝫ ad proximū ſuuꝫ: ſicut obliti ſunt patres eorū nominis mei propter baal. Propheta. ꝗ hꝫ ſōniū narretᶻ ſomniū: ⁊ª ꝗ hꝫ ẜmonē meū loquat̉ ſermonē meū vere. Quidᵉ paleis ad triticū dicit dominus. Nunquidᵇ non verba mea ſunt qͣſi ignis ardens dicit do minus: ⁊ quaſi malleus cōterēs pe tram. Propterea ecceᵉ ego adʳ ꝓ phetas ait dominꝰ quiᵍ furantur verba mea vnuſquiſqꝫ a proximo ſuo. Ecce ego ad ꝓphetas ait do minus quiʰ aſſumūt linguas ſuas: ⁊ⁱ aiunt dicit dominꝰ. Ecceᵏ ego ad prophetas ſomniantesˡ mēdacium dicit dominꝰ: qui narrauerūt ea ⁊ᵐ ſeduxerunt populum meum in mendacio ſuo: ⁊ⁿ in miraculis ſu is cū ego non miſiſſeꝫ eos: nec mādaſſem eis: qui nihil profuerūt populo huic dicit dominus. Siᵇ igiHic ꝯn̄ter arguit̉ in falſis ꝓphetis coloratio ſui dicti: ad hoc em̄ ꝙ magis ſibi crederet̉ vtebātur mō loquēdi ꝓphetaꝝ: ⁊ hoc eſt qd̓ dicitur. x Audiui q̄ dixerūt ꝓph̓e.ſ. falſi: qꝛ ꝟba eoꝝ nota ſūt mihi. v Prophe. in noīe meo mēdaciū. p̄mittētes ſue falſe ꝓphetie: hec dicit dn̄s: ſic ut ꝓ phete veri. x Somnia.i. viſioneꝫ a deo accepi in ſom nō: ⁊ quia hoc faciebant ad facilius de cipiendū populū vt dcm̄ eſt: ideo ſequitur. y Qui volūt fa. vt obli. po. meꝰ no. mei. ꝑ ſuā falſam doctrinam. ideo ſequitur. Propheta qui habet ſomnium.ſ. vanuꝫ. z Narret ſomniū.i. referat tanqͣꝫ ſomniū ⁊ p̄mit. tat: hec dicit dn̄s. a Et qui habei ſermonē meum. ſicut hieremias ⁊ alij veri ꝓphete. b Loquat̉ ſermonē meum vere.ſ. p̄mittēdo hͦ dicit dn̄s. c Quid paleis ad triticum.i. ſicut palee nō ſunt tritico cōmiſcende vl̓ ecōuerſo: ſic nec nomen dn̄i ē adiūgendū falſe doctrine ꝓphetarum. d Nūquid nō ꝟba mea ſunt quaſi ignis. q. d. ſic. ꝓpter qd̓ dixit hieremiaſ ſupra. xx. capitulo. Factꝰ. eſt ſermo dei quaſi ignis exeſtuās in corde meo. q. d. ſicut ignis ꝯſumit paleas ⁊ malleus ꝯterit pe tras: ſic virtus noīs mei qͦ colorant falſuates ſuas erit occaſio attritiōis ⁊ ꝯſumptionis eoꝝ: ideo ſequit̉. e Ecce ego. ſupple para tus ſum. f Ad ꝓph̓as.i. ad puniendū ꝓphetas falſos. g Qui furātur ꝟba mea a veris ꝓphetis. conſide rabant em̄ attente modū loquēdi ipſoꝝ ⁊ illo vtebant̉ inſuis falſis pro phetijs: ſicut ananias audiuit in pͥncipio regni ſedechie hieremiā dicētem. Hec dicit dn̄s exercituū. Eccce ego cōfringā arcū helam infra. xlix. ⁊ ad ſil̓itudinē huiꝰ dixit quarto anno ſedechie. Hec dicit dn̄s. Sic con fringā iugū nabuch̓. ⁊c̄. infra. xxviij. iō ſequit̉. h Qui aſſumunt linguas ſuas.i. modos loquēdi ꝓphetaꝝ dn̄i. i Et aiūt dicit dn̄s. in ſu is falſis ꝓphetijs. k Ecce ego ad ꝓphetas. exponatur vt ſupra. l Somniātes mendatiū. dicētes ſe habuiſſe a deo viſionē in ſomno. m Et ſeduxerūt ppl̓m meū in mēdacio ſuo. qd̓ finxerūt. n Et miraculis ſuis. in hebreo hr̄. Et in extaſibꝰ ſuis. aliqn̄ em̄ fingebāt fe eſſe raptos a ſenſibꝰ ad fingendū magnitudinē reuelatiōis ſibi facte: ⁊ talia pn̄t quodāmodo dici miracula: qꝛ inducūt ſimplices hoīes in admiratione. o Si igit̉. Hic arguit̉ malicia eoꝝ in deriſione veritatis. Circa qd̓ ſciendū ꝙ ſacerdotes ⁊ mali ꝓphete deriſorie noīabāt onꝰ ꝓphe tiā hieremie ⁊ alioꝝ ꝓphetaꝝ dn̄i: ⁊ ppl̓m inducebāt ad talē moduꝫ loquēdi duplici rōne. Un̄a ē qꝛ ꝓphete dn̄i arguēdo eoꝝ vicia cōminabā tur eis penas graues: quas ꝓph̓e falſi vocabāt onera. Alia ē: qꝛ iſte pe nediu an̄ euentū fuerūt ꝑ ꝓphetas dn̄i nūciate: ⁊ iō deriſorie dicebant: onꝰ onꝰ per hoc inſinuādo ꝙ ille ꝓphetie eēnt deriſibiles tāqͣꝫ friuole ⁊ effectū nō hn̄tes: ⁊ ꝓpter talē deriſionē dn̄s cōminat̉ deriſoribus penā ⁊ ponit̉ iſta ſnīa hic diffuſe ⁊ intricate cū d̓r in perſona dn̄i hieremie. o Si igit̉ interro. te ⁊c̄. qd̓ ē onꝰ dn̄i. ꝓphetiā tuā onus nominās deriſorie. p Dices ad eos. Vos eſtis onꝰ.ſ. importabile ꝑꝑ pctōꝝ vr̄oꝝ pondꝰ. iō ſubdit̉. q Proijciā quippe vos. in captiuitatem. tur interrogauerit te populus iſte vel ꝓpheta aūt ſacerdos dicens: qd̓ eſt onus domini dicesᵖ ad eos Uos eſtis onus. Proijciāq quippe vos dicitʳ dominꝰ. Etˢ ꝓphe ta ⁊ ſacerdos ⁊ populus qui dicit onus domini: viſitaboᵗ ſuper virū illum ⁊ ſuper domū eius. Hecᵘ di cetis vnuſquiſqꝫ ad proximū et ad fratrem ſuū. Quidˣ reſpondit dominus: ⁊ʸ quid locutus eſt dominꝰ Etᶻ onus domini vltra nō memo rabitur: quiaª onꝰ erat unicuiqꝫ ſer mo ſuuſ. Etᵇ peruertiſtiuerba dei uiuentis: domini exercituū dei noſtri. Hecᶜ dices ad prophetam. Quid reſpondit tibi dominꝰ ⁊ ꝗd locutus eſt dominꝰ. Si autē onuſ domini dixeritis propter hoc: hec dicit dominꝰ. Quia dixiſtis ſermo nem iſtum onus domini: ⁊ miſi ad uos dicens: nolite dicere onus domini propterea ecce ego tollam uos portans ⁊ derelinquā uos ⁊ ci uitatem quam dedi uobis ⁊ patribus ueſtris a facie mea: ⁊ dabo voſ in obprobriū ſempiternuꝫ: ⁊ igno miniam eternam que nūqͣꝫ obliuio ne delebitur. r Dicit dn̄s. ſicut ꝓijcit̉ importabile onus. s Et ꝓpheta ⁊ ſa. ⁊ po. qui dicit onus dn̄i. deridēdo ꝓphetiā veram. Uiſitabo ⁊c̄ i. puniā eū in ꝑſona ſua grauiter ⁊ in ꝑſonis ſibi ꝯiunctis. Cōſequēter docet eos loqui reuerenter de ꝓph̓ia dn̄i cum dicitur. v Hec dicetis.i. ſic loquimini de ꝓphetia dn̄i. Quid reſpondit dn̄s. ꝓph̓e inquirenti ab eo. Et quid lo. eſt dn̄s. ꝓphetas in ſpirando. Et onus dn̄i vltra nō memora bitur.i. ꝓphetia dn̄i ampliꝰ nō no minabit̉ a vobis d̓ nomine oneris a Quia onꝰ vni erit ſer. ſuuſ.i. ſi lo quatur d̓ ꝓph̓ia dn̄i nominando eaꝫ onus: puniet̉ grauiter ꝓ tali ſer mone b Et ꝑuer. ver. d̓i vi.i. ꝑuerſe noīaſtis nomīando ea onera deriſorie. ī hebreo aūt habe tur. Et ꝑuertiſtis verba deoꝝ viue tiū: ꝑ qd̓ ī diuiniſ oſtendit̉ pluralitas ꝑſōaꝝ ⁊ vnitas eſſētie cū ſub ditur in ſingulari Dn̄i exercituū d̓i noſtri. c Hec dicēs. Do cet modū loquen di reuerēter cū ꝓpheta dn̄i ⁊ patꝫ ſnīa ex dictis qꝛ ē replicatio eiuſdē ad maiorē aſſerti onē: ⁊ qꝛ hāc dei monitionē contēpſerunt: ideo ſequitur pena ibi. d Propterea ecce ego tollam vos de ter. ve. portans.ſ. ad alienā: qd̓ impletū fuit in trāſmigra tione ioachim regis iude inchoatiue: ⁊ ꝯſūmmatiue: in captiuitate babylonica tempore ſedechie. In capi. xxiij. vbi dicitur in poſtilla. Sciendum autem ꝙ heAdditio i. brei ⁊c̄. Ebrei non ſolum ſubterfugere nitūtur a veritate huiꝰ au h ctoritatis que diuinitatē chriſti ſatis manifeſtat ꝑ varie tatē lr̄e ꝓut poſtillator dicit: quā varietatē recte cōfutat ꝓuti pō ſtilla: ſed ēt dicūt ꝙ lꝫ nomē dn̄i tetragrāmaton nō ꝯueniat eſſen tialiter alicui creature: tn̄ qn̄qꝫ in ſcriptura creatura denominat p̄dicto noīe ad effectū ipſiꝰ dei. Ad qd̓ inducūt illud Exod̓. xvij. vbi d̓r. Edificauit moyſes altare: ⁊ vocauit nomē eiꝰ dn̄s exalta tio mea. Et vbi nos habemꝰ dn̄s. in hebreo ponit̉ tetragramaton qd̓ nō cōuenit ipſi altari ẜm eſſentiā: ſꝫ denoīat̉ ſic ab effectū ipſiꝰ dn̄i exaltantis ppl̓m iſrl̓: vt ibidē exponit̉ in poſtilla. vn̄ in ꝓpoſito dicūt ꝙ hoc nomē ꝓpriū dei.ſ. dn̄s iuſtꝰ noſter: d̓r de illo germine ſuſcitādo d̓ dauid nō eſſentialiter: ſꝫ ab effectu ipſius dei iuſtificātis. Sed illa cauillatio nō valet: nam ꝓut hr̄ in th̓ai mud in libro qͥ d̓r bababata al̓s babalbatra in diſtinctiōe queſ cipit: qͥ vidit nauē: hr̄ exp̄ſſe ꝙ meſſias vocat̉ noīe dei tetragramatō: ad qd̓ allegat̉ iſta auctoritas hieremie. Hoc ē nomē qd̓ vo cabūt eū dn̄s iuſtꝰ nr̄. Et ſic pꝫ ꝙ nomē dei eēntialit̓ ītell̓r in hac auctoritate: ibi em̄ de eſſentiali noīatiōe loquit̉ vt ibidē patet ⁊c̄.
zum Hauptmenü