Liber ꝑˡ quā leuaui manū meā vt darē eis. Uider̄tᵏ oēꝫ collē excelſuꝫ: ⁊ oē lignū nemoroſuꝫ: ⁊ˡ īmolauer̄t ibi victimas ſuas: ⁊ᵐ dederūt ibi irritationē oblatiōis ſue: ⁊ⁿ poſue rūt ibi odorē ſuauitatis ſue: ⁊ liba uerunt libationes ſuas ⁊ᵇ dixi ad eos. Quidᵇ eſt excelſum: ad qd̓ vos ingredimī. Etq vocatū ē no­mē eius excelſuꝫ vſqꝫ ad hāc dieꝫ Proptereaʳ dic ad domum iſrl̓. Hec dicit dn̄s deꝰ. Certeˢ in via patrū vr̄orū vos polluimini: ⁊ ꝑ offendicula corū vos fornicamī: ⁊ in oblatiōe donorū vr̄oꝝ: cumꝰ trāſducitis filios vr̄os ꝑ ignē vos polluimī in oībus idolis vr̄is vſ­qͣꝫ hodie ⁊ᵘ ego rn̄debo vobis do mus iſrl̓. Uiuoˣ ego dic̄ dn̄s de­us qꝛ nōʸ rn̄debo vobis: neqꝫᶻ co gitatio mētis vr̄e fiet dicentiumª Erimꝰ ſicut gētes ⁊ ſic̄ cognatio nes terre: vt colamꝰ ligna ⁊ lapi­des Uiuo egodic̄ dn̄s deꝰ: qm̄ᵇ in manu forti ⁊ in brachio extento ⁊ in furore effuſo regnaboᵉ ſuper vos. Et educā vos de pplis ⁊ cō gregabo vos de terris in ꝗbus di­ſperſi eſtis. In manu valida ⁊ in brachio extēto ⁊ ī furore effuſo re gnabo ſuꝑ vos ⁊ᵈ adducā vos in deſertū ppl̓orū: ⁊ª iudicabor vo­biſcū ibi facie ad faciē Sicutⁱ iudi cio ꝯtendi aduerſuꝫ pr̄eſ vr̄os in deſerto terre egypti: ſic iudicabo vos dicit dn̄s. Etᵍ ſubijciaꝫ vos in terrā.ſ. chanaan. i Suꝑ quā leua. ma. meā iurādo ipſi abraā Gen̄. xxij. Per memetip̄m iuraui dicit dn̄s. ⁊ ſubdit̉. Et poſſidebit ſemē tuū portas inimicoꝝ ſuoꝝ ⁊cͣ. k Uiderūt oēm collē excelſū ideſt loca idoloꝝ cultui apta ẜm modū gentiliū. lEt īmolauerūt ibi victi. ſuas. ea colēdo. m Et dederūt ibi irritatiōeꝫ. idolatria enī eſt dei irritatiua ⁊ ꝓ uocatiua. n Et po ſuerūt ibi odoreꝫ ſuaui. ſue. offerendo thymia­ma ſuaue qd̓ ſoli deo d̓ bebat offerri. o Et dixi ad eos. ꝑ ſamuelē ⁊ alios prophetas. Quid ē excelſuꝫ. q. di. nihil inquātū ibi co litur idolū qd̓ ẜm veri­tatē nihil eſt. q Et vocatū eſt nomē eius excelſuꝫ. vn̄ in lib̓. regū frequēter dr̄. Ad­buc ppl̓s īmolabat in excelſis r Propter ea. poſt maliciā patruꝫ p̄cedentiū. Hic ꝯn̄r ar­guit̉ malicia filioruꝫ ſe quentiū tꝑe ezechielis exiſtētiū cū dicit̉. s Certe in via pa. ve. vos pollui.ſ. ꝑ idolatri am ⁊ alia vicia. t Cū trāſdū. fili. ve. ꝑ ignē: q̄ trāſductio p̄t du pliciter ītelligi: vno mō ꝙ offerebāt eos idolo moloch ⁊ cremabant̉ ꝑ modū frequēter dictuꝫ ſuꝑius. alio modo ꝙ ꝑ traſitū inter ignes eſti­mabant̉ purgari: quō adhuc tarthari dicunt̉ vti: qͥ ꝑ ignē credūt oīa purgari v Et ego rn̄debo ⁊cͣ.ſ. ad votum vr̄m ſicut q̄ſiuiſtis ī pͥn cipio ca. q. d. nō. x Uiuo ego. poſtqͣꝫ re prehēſa ē malicia ppl̓i. hic ꝯn̄r declarat̉ beni­gnitas dei: q̄ aliqn̄ nō ꝑmittit pctōres ꝓ ſuo libito male agere: ſed ꝑ flagella eos caſtigat: ⁊ qͦdāmodo cogit ad ſe redire: ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄ h̓ y Nō rn̄de. vobis ad votū vr̄m ſeu ꝓſꝑitatē tꝑalem quā queritis. z Neqꝫ cogi. mētis vr̄e fiet. qꝛ ſicut dictū eſt pͥus intēdebāt ẜuire ido lis libere tanꝙͣ dimiſſi a ẜuitute dei: ſi nō haberēt rn̄ſuꝫ ad votum: iō ſequit̉. a Dicentiū. Eritis ſic̄ gētiles. liberi ab obẜuatiōe legis dei: qd̓ excludit̉ cū ſubdit̉. b In ma. for. cui nō poteritꝭ reſiſtere c Regnabo ſuꝑ vos. cogēs vos ꝑ flagella ad ẜuitutē meā. ꝑ talē mo dū loquēdi dr̄ Oſee. ij. in ꝑſona ppl̓i iſrl̓. Reuertar ad virū meū pͥorē qꝛ meliꝰ mihi erat tūc qͣꝫ nūc. d Et addu. vos in deſer. ppl̓oꝝ. qͥa poſt afflictiōes multas in babylone reduxit ppl̓m in iudea: in qͦ itine re trāſierūt ꝑ deſerta. e Et iudi. vobiſ. ibi fa. ad faciē.i. ꝑ bona q̄ vobis facia manifeſte videbitꝭ ꝙ nō afflixi vos ex odio: ſed magꝭ ex amore: vt reducerē vos ad bonū. f Sicut iudi. ꝯten. aduer. pres ve. in deſer. terre egypti. ꝑ bn̄ficia em̄ ibi diuinitꝰ collata manifeſte ap paruit ꝙ afflictio ppl̓i q̄ p̄ceſſerat ī egypto: ꝑmiſſa fuerat iuſto dei iu­dicio. g Et ſubijcia vos ſcep. meo.i. dn̄io meo. poſt reditū em̄ ca­ptiuitatis babylonice nō legit̉ ppl̓s iſrl̓ fuiſſe in idolatria: niſi aliqui pauci tꝑe antiochi: vt br̄. i. Math̓. ⁊ tn̄ hoc magis timore qͣꝫ idolatrā ſceptro meo: ⁊ʰ inducā vos ī vin culis federis. Etⁱ eligaꝫ de vobis trāſgreſſores ⁊ īpios ⁊ de t̓ra inco latꝰ eoꝝ educāᵏ eos: ⁊ˡ terrā iſrl̓ nō ingredient̉: ⁊ᵐ ſcietis qꝛ ego dn̄s Et vos domꝰ iſrl̓: hec dicit dn̄s deꝰ. Singuliª poſt idola vr̄a am bulate: ⁊ ſeruite eis. Qd̓ᵇ ſi ⁊ in hoc nō audieritis me: ⁊ nomē me um ſcm̄ pollueritis vltra in mūeri bus vr̄is ⁊ in idolis vr̄is: in mōte ſancto meo: in mōte excelſo iſrl̓: ait dn̄s deꝰ ibiᶜ ẜuiet mihi oīs do mus iſrl̓: oēs inqͣꝫ in terra in qua placebūt mihi: ⁊ᵈ ibi q̄raꝫ primiti as vr̄as: ⁊ initiū decimarū vr̄aruꝫ in oībꝰ ſcīficatōibꝰ vr̄is. Inᵉ odo rē ſuauitatis ſuſcipiā vos: cū edu xero vos de ppl̓is ⁊ ꝯgregauero vos d̓ terris in qͣs diſꝑſi eſtis: ⁊ ſcificabor in vob̓ in ocl̓is nationū Et ſcietis qꝛ ego dn̄s cū eduxero vos ad terrā iſrl̓: in terra ꝓ qͣ leua­ui manū meā vt darē eā prībꝰ ve­ſtris. Etᵍ recordabimini ibi viarū veſtraꝝ ⁊ oīm ſcelerū vrōꝝ ꝗbus polluti eſtis in eis: ⁊ diſplicebitis vob̓ in ꝯſpectu vr̄o ī oībꝰ malicijs vr̄is quas feciſtis: ⁊ᵖ ſcietis qꝛ ego dn̄s cū benefecero vob̓ ꝑꝑ nomē meū ⁊ nō ẜm vias vr̄as malas ne qͣꝫ ẜm ſcelera vr̄a peſſima domꝰ iſrl̓ ait dn̄s deꝰ Etᵏ factꝰ eſt ẜmo dn̄i ad me dicēs. Vili hoīs pone faciē tuā ꝯtra viam auſtri ⁊ᵐ ſtilla adⁿ aphricū: ⁊º ꝓpheta ad ſaltuꝫ di volūtate qͣꝫtū ad multos: iō ſubdit̉. h Et indu. vos in vin. fe i. ad obſeruantiam legis q̄ dr̄ fedus dn̄i in pluribꝰ loqͥs ve. te. i Et eligā ⁊cͣ. de terra incolatꝰ eoꝝ.i. iudea. k Educā eos. in captiuitatē l Et ter. iſrl̓ nō iugr̄e. ſꝫ in ca ptiuitate morient̉ m Et ſcietis qꝛ ego dn̄s. faciēs nīam cū penitētibꝰ: ⁊ iu ſticiā cū obſtina tis: de qͥbus ſub ditur. a Singuli poſt idola vr̄a ābula­te. loquit̉ ad mo­dū homīs iratiꝯͣ ẜuū impium eijci ens eū a ſua ẜui­tute. b Qd̓ ſi ⁊ ī hͦ nō audie­ritis me ⁊cͣ. quia aliqͥ volebāt ſer­uire idolis in tē­plo dn̄i: exēplo manaſſe qͥ in tem plo domī poſuit idola. iiij. Re. xxi ⁊ ſubintelligitur grauis puniemī. qꝛ grauiꝰ eſt ido latrare in tēplo dn̄i: qͣꝫ alibi: ⁊ eſt hic modꝰ loquē di qͥ apud hebre os dr̄ decurtatꝰ: ad cuius intelle­ctuꝫ oꝑtet aliqͥd ſupplere. ſicut. ij. Reg. v. Propo­ſuerat dauid ī die illa p̄miuꝫ ei qͥ ꝑ cuſiſſet iebuꝫ euꝫ ⁊ nō dr̄ qͣle p̄mi­um: ſed intelligit̉ ꝙ fieret pͥnceps militie: ſicut exp­mitur. i. Paral̓. xi. Rō aūt quare hic vtit̉ tali mō loquēdi eſt: qꝛ ſi­cut dictū eſt loqͥ­tur ad modū ho mīs irati qͥ p̄ ira ſolet trūcare ver­ba ſua: ⁊ ſubdit̉ de penitentibus Ibi ſeruiet mi bi oīs domꝰ iſrl̓. qd̓ impletuꝫ fuit in redeuntibꝰ de babylone qͥ reedificauerūt templū in mōte moria ibi dn̄o ẜuiē tes. d Et ibi querā pͥmitias vr̄as. ad ſuſtentationeꝫ ſace­dotū ⁊ leuitaꝝ: vt pꝫ Neemie. x. e In odo. ſuaui. ſuſci. vos oblatiōes acceptādo. f Et ſauctifi. in vobis.i. ſanctus ap parebo in liberatiōe vr̄a. g Et recordabimini ibi viarū ve ſtrarū. vere penitētes de peccatis vr̄is p̄teritis. h Et ſcie tis qꝛ ego dn̄s. ꝑ exꝑientiā bn̄ficiorū meorū i Propter nō men meū.i. ex mea miſericordia ⁊ nō ex vr̄a iuſticia. k Et factꝰ eſt. Hic cōſequēter poſt reprehēſionē malicie ponit̉ applicatio ꝑabole ad oſtedendū dicte malicie punitionē cūdr. Pone faciā tuā cōtra viam auſtri.i. cōtra regnum iuda quod eſt in ꝑte auſtrali terre ꝓmiſſionis. m Et ſtilla.i. denūda futuram penā. n Ad aphricū.i. ad iude regnū. eſt em̄ apbri cus ventus flans ex ꝑte meridiei. o Et ꝓpheta ad ſaltim. ideſt ad templuꝫ quod in pluribꝰ locis ſaltus dicitur: eo ꝙ fuit factum de lignis ſaltus libani.