Paralypomenon. ij. ⁊ om̄es vrbes firmiſſimas que fu­erunt ſalomonis cūctaſqꝫ vrbes quadrigaꝝ ⁊ vrbes equituꝫ. Oīa quecūqꝫ voluit fecit rex ſalomō at­qꝫ diſpoſuit: edificauit in hieruſa­lem ⁊ in libano: ⁊ in vniuerſa ter­ra poteſtatis ſue. Omnē populū qui derelictus fuerat de etheis et amorreis ⁊ pherezeis ⁊ eueis ⁊ ie buzeis qui nō erāt de ſtirpe iſrl̓: de filijs eoꝝ ⁊ d̓ poſteris quos non in­terfecerant filij iſrl̓: ſubiugauit ſa­lomon in tributarios vſqꝫ in diem hanc. Porro de filijs iſrl̓ nō poſu­it vt ſeruirēt operibus regis. Ipſi em̄ erāt viri bellatoreſ ⁊ duces pri mi: ⁊ principes quadrigaꝝ ⁊ equi tū eius. Oēsᵇ aūt principes exer citus regis ſalomonis fuerūt ducē ti quinquaginta qui erudiebāt po pulū. Filiāˡ v̓o pharaonis trāſtu­lit de ciuitate dauid in domū quaꝫ edificauerat ei. Dixit em̄ rex. Nō habitabit vxor mea in domo dd̓ re gis iſrl̓ eo ꝙ ſanctificata ſit: qꝛ in­greſſa eſt in eā archa dn̄i. Tuncᵈ obtulit ſalomō holocauſta dn̄o ſu per altare dn̄i quod extruxerat an̄ porticū vt per ſingulos dies offer­retur in eo iuxta p̄ceptū moyſi inͤ ſabbatis ⁊ᶠ in kalendis ⁊ᵍ in feſtis diebꝰ: ter per annū.i. in ſolēnitate azimoꝝ ⁊ ſolēnitate hebdomada rū ⁊ in ſolennitate tabernaculorū. Et cōſtituit iuxta diſpoſitionē da uid patris ſui officia ſacerdotū in miniſterijs ſuis ⁊ leuitas in ordine ſuo: vt laudarēt ⁊ miniſtrarēt corā ſacerdotibus iuxta ritū vniuſcuiuſ qꝫ diei ⁊ ianitores in diuiſionibꝰ ſu is per portā ⁊ portā. Sic em̄ p̄ce perat dd̓ hō dei. Nec. p̄tergreſſi ſunt de mādatis regis taꝫ ſacerdo tes qͣꝫ leuite ex oībꝰ que p̄ceperat. Et ī cuſtodijs thezauroꝝ oēs im­pēſas p̄paratas habuit ſalomon: ex eo die quo fūdauit domū dn̄i vſ dꝫ in diē quo ꝑfecit eā. Tūcʰ abijt ſalomō in aſiongaber ⁊ in hailach ad oram maris rubri: que eſt in ter ra edom. Miſit ergo ei hiram per manus ſeruoꝝ ſuoꝝ naues ⁊ nau­b Omnes auteꝫ principes exercitꝰ regis ſalomōis fu erunt ducēti quin­quagīta. iij. Regū ix. dicitur quingē­ti quinquaginta. ſed reſponſio pa­tet ex textu: quia h̓ loquitur de princi pibus exercitꝰ: ibi autem non ſolū d̓ principibus exer­citus: ſed etiam d̓ bis qui p̄erant oī­bꝰ ſalomōis oꝑi­bus: vt patet lit­teram intuenti. c Filiam ꝟo pha raonis ⁊c̄. hoc ex­poſitum eſt. iij. Re gum. ix. g. Tunc obtulit. Hic ꝯſequēter de ſcribitur magnifi­centia ſalomonis in ſacrificijs cū di citur. Tūc obtulit ſa. holo. dn̄o ſuꝑ altare.ſ. holocau­ſtorum: qd̓ erat in atrio ſacerdotū. e In ſabbatiſ. qͣ libꝫ hebdomada Et ī kalēdis in principijs menſi­um. Et in feſtis di g ebus ter per annū ſ. in feſtis paſche. penthecoſtes ⁊ ta bernaculorū. cete­ra patent in lr̄a. h Tunc abijt ſa­lomō. Hic deſcri­bitur magnificen tia ſalomonis in diuitijs exquiſitiſ quia per nauigiū faciebat exqͥri di­uitias īconſuetas in locis remotis ⁊ inacceſſibilibuſ ꝑ terram: de quo na uigio dictum fuit iij. Regum. ix. in fi ne. tas ⁊ gnaros maris: ⁊ abierunt cū ſeruis ſalomonis in ophir. Tule­runtqꝫ inde quadringēta ꝗnqua­ginta talēta auri: ⁊ attulerūt ad re­gem ſalomonem. Capitulū. ix. Eginaª quoqꝫ ſaba cū audiſſet famā ſalomōiſ venit vt tentaret euꝫ in enigmatibꝰ ī hieruſalē cū magnis dꝑibꝰ ⁊ camelis qui portabāt aro­mata ⁊ auri plurimū gēmaſqꝫ pre cioſas. Cūqꝫ veniſſet ad ſalomo­nem: locuta ē ei quecūqꝫ erāt ī cor de ſuo. Et expoſuit ei ſalomō oīa que ꝓpoſuerat: nec quicqͣꝫ fuit qd̓ nō ꝑſpicuū ei fecerit. Que poſtqͣꝫ vidit ſapiētiā.ſ. ſalomōis ⁊ domū quā edificauerat: necnon ⁊ cibaria menſe eius ⁊ habitacula ſeruoꝝ ⁊ officia mīſtroꝝ eiꝰ ⁊ veſtimēta eoꝝ pincernas quoqꝫ ⁊ veſtes eoꝝ ⁊ vi ctimas quas īmolabat ī domo dn̄i nō erat pre ſtupore vltra in ea ſpi­ritus. Dixitqꝫ ad regē. Uerꝰ ē ſer mo quē audierā ī terra mea: de vir tutibꝰ ⁊ ſapīa tua. Nō credebam narrātibꝰ donec ipſa veniſſeꝫ ⁊ vi­diſſēt oculi mei: ⁊ ꝓbaſſeꝫ vix me­dietatē ſapīe tue mihi fuiſſe narra­tam. Uiciſti famā virtutibꝰ tuis. Btī viri tui ⁊ btī ſerui tui hi ꝗ aſſi­ſtūt corā te oī tꝑe: ⁊ audiūt ſapiē­tiā tuā. Sit dn̄s deꝰ tuꝰ bn̄dictꝰ: ꝗ voluit te ordinare ſuꝑ thronū ſuū regē dn̄i dei tui. Quia diligit deuſ iſrl̓: ⁊ vult ſeruare eū in eternū: id­circo poſuit te ſuꝑ eū regē: vt faci­as iudicia atqꝫ iuſticiā. Dedit aūt regi centū viginti talēta auri: ⁊ aro mata multa nimis ⁊ gēmas preci­oſiſſimas. Nō fuerūt aromata ta­lia vt hec que dedit regina ſaba re­gi ſalomoni. Sꝫ ⁊ ſerui hyrā cum ſeruis ſalomonis attulerūt auꝝ de ophir ⁊ lignathina ⁊ gēmas p̄cio ſiſſimas. De ꝗbꝰ fecit rex d̓ lignis ſ. thinis gradꝰ ī domo dn̄i: ⁊ in do mo regia: cytharas qͦꝫ ⁊ pſalteria cātoribꝰ. Nūqͣꝫ viſa ſūt in terra iu­da ligna talia. Rex aūt ſalomō de dit regine ſaba cūcta que voluit et Capituluꝫ. ix. Egina quoqꝫ ſa ba. Hic cōſequē­ter circa magnifi centiam ſalomonis deſcri bitur fame diffuſio. ⁊ pri­mo ſpecialiter qͣꝫtuꝫ ad re ginam ſaba. ſecūdo gene raliter qͣꝫtum ad reges ter re: ibi. magnificatꝰ ē. Pri­ma in duas. qꝛ primo de­ſcribitur dicta fame diffu ſio. ſecūdo ſubſtantie ſalo monis quedam numera­tio: ibi. Erat autem pon­dus auri. Circa primū ſci endum ꝙ regina ſaba au dita fama ſalomonis: ve­nit ad eū de partibꝰ remo tis. Primo ergo oſtendi­tur ad quid venit.ſ. ad ꝓ­ponēdum dubias queſti­ones: ⁊ quid inuenit.ſ. per ſpicuas ſolutiōes. ſecūdo oſtēditur quid ſalomoni dedit: ⁊ quid ab eo rece­pit: ibi. Dedit autem regi ⁊cͣ.