mnyU8⁴Abſolui curſum, gemitu, magnoque laboreConſtitit hæc mihi vita diu, ſic cuncta peregi,Quæ volui, aut fieri iuſſit diuina voluntas,O dilecta mihi coniunx, dum vita manebat,Iam tibi poſtremum vale dico; deſine tantos,Chara uxor, gemitus fruſtrà profimdere demens.Albus ut obſcuro depellit nubila cæloSæpe Notus, terris neque ſæuus parturit imbresPerpetuos: ſic tu tantam finire mementoTriſtitiam: impoſuit Deus hoc inamabile lignumIpſe tibi, tecum quoque baiulus eſſe laborat,Qui nunc dat viduum tibi me moriente cubile,Ille tibi coniunxerit, optimus atque patronus,Cur ſic te crucias? non fum cžvocabilisullisHletibus aut lachrumis, tibi qui ſatis antea Vixi,Viuo iam Chriſto; me cum Volet hera,ſequcrisAUCCY8.Tvque HolDoERRmei femper fyncera voluptasPectoris, officio mecum quoque functus eodem,Tv mihi teftis eris, cum veneritultima mortisHora mihi, à reto non cedam tramite, fem perVt docui, viuo, morior, fententia meatiHæc infixa manet, non me mors atra mouebit.T v mihi teftis eris, femel hæc meminiffe iuuabit,Nunc no Lp rRe vale. Vospignora charavyalete,Viuite Neftorcos a rı feliciterannos,Efte pij, noftrum femper defendite nomen,Hæc poſtrema precor, Di veſtra incepta ſecundent.Tuque ades ante alios meritò dilectior omnes,Filia pulchra, decus noſtræ, SVs ANNVI A, ſtirpis,Ah vale, decrepitam quæſo ne deſpice matrem,Hæc tibi ſit curæ, quid ſit matrem eſſe memento,
