fnnF fronifialsennalihbatnNiiniqumnitinpinnitndiriſünd vfargunifonmiding dtheininnionp Agnigenes aber/ als der ſich des hunds oꝛdens be⸗fleiß/ hat da gar nüt vßgenom̃en/ ſonder wojn ein ding ankam/ da dorfft ers thun. Vndweñ jn etwar beſchalt/ warumb er vff offnemmarckt/ vnd nit als maͤr daheim in ſinem hußaͤſſe/ prach er: Was iſt es dañ merẽ michhungert doch am marckt. Vermeint wenneinẽ am marckt hungerte/ ſo moͤchte er oucham marckt aͤſſen. Semnach ſo hat er ſin taͤ⸗gliche uͤbung/ mit welcher er dẽ lyb zur arbeyt/zur hitz vnd zum froſt geweñen wolt. Dañſummer zyts walet er ftch im ſand am Meer/wen es brüñig heyß was/ winterzyts aber/ vmfieng er die ſteininẽ ſül vnd bilder/ weñ ſy gãtzkalt/ vnd vollen ſchnees warent/ hie zwiſchentwas er niemermer muͤſſig/ ſonder gieng eint⸗waͤders in die Schülen/ etwas von den geleerten zů horen/ oder aber lart er ander llit. Zuͤdem allem hatt jm das ſin oꝛden ouch ſchwaͤrgmacht/ das er nit/ wie Ariſtoteles/ Plato/ vñandere Philoſophi in Griechenlãd/ penſionvnd jargaͤlt/ oder einich beſtallung von Für⸗ſten vnd Herꝛen/ deßglych kein zins vnd zehenden wie ander oꝛdenſlüt/ gehept/ ſonder ſichmit ao armůt/ deß baͤttels behelffen muͤſ⸗ſen. Damit er aber deß gwonete/