Seite
ug Ecelelig ior,& Lyme yi Superinteae m) poui riS wi nui ta Gie aa SANCTESENEY videas totidem Hâc, guat coniuge c ilà «Annos! Sis SENIOR, Sic ERIS ILLESENEX! M, Cafpar Albeck, Ecclofia= ſtes Aaguſtanus. VII. Nducenda Seni Coniux ſit, quæritur. Hæc næ Quæſtio nonnulla eſt, dignaq̃ue quam memores. Finis ytin quovis quod penditur, attendendus, Sicin Coniugio pendere eum decet. Hem, Quis fidæ ſociæ vitæ indigus eſt mage, quam qui Confectus Senio? Non habet ille alium, Cui rectè fidat, connubio quam ſibi iunctam. Huic dicit; Mihi Tu fida marita places. Hic necnon alij fines le&igueiugigue, In caufa funt, cur& Senior Gravis Hic, Cui noſtra hæc Muſa applaudit, tranſire volebat, Perfunctus primis, altera ad Hymenæa. Hoc quoque Coniugium ſit felix Nomine Iovæ, Qui Autor Coniugij, Coniugum amans valide. Poteſt heic conſuli M. Anto- IN HONOREM aij Maioragij oratio, in nuptijs vt meritum ita debitum, Ad- Iacobi Philippi Sacci, Senatus modum Reverendi.Sponfi MediolanenſisPrincipis, pręſen- te codem Senatu habita; in qua AETTEPOTAMOYNTOZ, præter cætera, feni quoq; homi- enucleata ni ducendam eſſe vxorem, mul- a tis rationibus probatur. Daniele Hœſchelio M. VIII. Omnis inexemplo hoc noſtræ ſtet cauſa ſequelæ. 7 priſea uirumſ cano, primd qui coniuge mortis Sic poſcente Deo, letali falet petitd lufta piè folvens lugubri vefe dolinda` Non ———