482 eidente, ac in oriente: Petrum efenn t Conftantinopoli,ac Parifijs; cùm utro.iid i bique eandem effentiam,& confe-tilof quenter etiam eandem exiftentiamha-iomi beat, fi exiftentia eft ipfa efentia, utimnti .Hcideg. docet,” Si non eandem exi-rus í ſtentiam habet; fed hanc pro diverenieri fitate loci variat: ergo fimul vatiabityTho etiam effentiam, cúm exifientia fit ipfamare eſſentia, ut D. Heidegg. aita adeóqueram ſol, qui occidit, non eſt, quò ad effeneicha tiam, ille em ſol, qui ortus eſt: nechexi Petrus Tiguro Pariſios profectus eritibile Pariſijs ille idem, qui Tiguri fuit..n qu Heideg. cogitur dicere,aliam effe exiishr ftentiam, qua res, quò ad ẹntitatemnbli fuam, exiftitin rerum naturâ,præfcinam dendo à loco: aliam autem exiftenaícar iam effe, qua resin hoc,vel illo locis exiftit, Illa utique eft eadem. cum eſ⸗ ſentid, pro ut actu eſt; ideòque illa ç non poteft multiplicari, nifi etiam, multiplicetur effentia; hæc verð po- fterior diftinguitur ab effentiâ,& pro variatione loci variatur, etſi non va-i rietur eſſentia. Quare hæc localis exi=/y f ftentia utique multiplicari poteft, thii non
zum Hauptmenü