fide ⁊ charitate ꝑuenire poſſet: ⁊ qͣꝫtomagis rationalis tā to hoc glorioſius in creatoris ſui honorē ꝑficere conatur: etiā ſi vitā hanc miſerā pro illius nominis gloria expone re habeat: ſperans inde vitā ſuſcipere ſempiternam. Et ſi corpus mortale ac fetidū deponat: ſpem etiā certiſſimaꝫ recipit: ꝙ illud in reſurrexione īmortale atqꝫ glorificatuꝫ reaſſumet. Inde qui maxima mētis eleuatiōe ſunt ducti ad martyriū: quia in magnificētiſſimā xp̄i nominis laudē ꝓuenire cognoſcūt: deſiderio ſuccēſi ratiōali diſpoſitione trahuntur. Et ſic non cōtra naturā eſt martyriū: ſed re omni alia naturalius dici poteſt. Sed contra hec viri illi carnales inſtant: Si vitaꝫ inquiūt hanc exponerē certam morti dedi: at ea que me premia recepturū ſcribis ignoro. Certa enī quibꝰ dulciter fruor ꝓ incertis ac mihi dubi is turpiter ignominioſeqꝫ dare intendis: quod nullus cer te ſane mentis vnqͣꝫ eligeret. Quibꝰ reſponſio danda nō eſſet: cū amiſſio anime opera carnalia ſolū ac p̄ſentia vt alia irrationabilia queqꝫ animalia querāt. Nō enī hm̄oi homines chriſtiani ſunt: vel ſolo chriſtianitatis nomīe cō tētant̉. Negāt hi firmianū illū. Lactactiuū: qui homines ab irrationabilibus animalibꝰ hoc potiſſimū/ ac nulla re alia magna differre oſtēditqͣꝫ religione. Si ergo chriſtia ni nomīs religionē ꝓfiteris: chriſto vere ⁊ nō ficte crede illiꝰ ſuſcipe imitationē cū doctrina. Lege euāgeliū: paulo eius apoſtolo fidem adhibe dicēti: ꝙ ꝑ fidē ſancti vice rūt regna. Operati ſunt iuſticiā. Adepti ſūt repromiſſio nes. Obturauerūt ora leonū. Extinxerūt impetū ignis. Effugauerunt aciem gladij. Conualuerunt de infirmitate. Fortes facti ſunt in bello: ⁊ cetera alia īfinita que omnia in fide perfecta videmus. Nam vt idem ait apoſtolꝰ: Z Sine fide impoſſibile eſt quēqͣꝫ placere deo. Credere em̄ oportet accedentem ad deum quia eſt: et inquirentibꝰ ſe remunerator ſit. Merito ergo Hieronymus in vita pauli Hicrony exclamat dicens: O mortalium fragilis ⁊ caduca natura: ⁊ niſi chriſti fides nos extollat ad celum: ⁊ externitas ani
zum Hauptmenü