dū: ne lege vr̄a quid indignū ⁊ iniuſtū proferatis: nec de deo quicqͣꝫ niſi veꝝ dicatis. Et ſequit̉: Ieſus Marie filiꝰ dei nūcius ſuuſqꝫ ſpūs ⁊ verbū Marie celitꝰ miſſum extitit. Et. lxiiij. ca. Inducit deū loquētē de Ieſu ⁊ dicētem: Ille vero nō fuit niſi vir tātū: cui multā bonitatē cōtulimus. Et. xiiij. ca. Inducit deū loquētē ad Ieſum: ⁊ dicētem: O Ieſu Marie fili/ tu ꝑſuades hominibꝰ vt dei loco te matremqꝫ tuā duoſ d̓os habeāt ⁊ venerent̉? Rn̄dit Ie ſus: Nolit deus vt ego qͥd p̄ter verū dicaꝫ. Et ſi ego protuli tu noſti: qꝛ tu oīm ſecreta cordiū noſcēs mei cordis archanū penetras. Ego ꝟo nequaqͣꝫ tui. Tu ſcis itaqꝫ me nil hominibꝰ niſi mādata tua dixiſſe: ſcilicꝫ ꝙ te deū meū atqꝫ ſuū inuocēt ⁊ adorēt. Quoꝝ qͣꝫdiu tibi placuit teſtis affui. Nunc aūt tu qui es teſtis oīm: poſtqͣꝫ ab illis ad te me ſublimaſti: eoꝝ cognitor exiſtes. Et. xx. ca. inqͥt: Chriſtianos vero dicētes Ieſum eſſe filiū dei nugis aſſimulātur: confundat deus qui etiā ſuos ſacerdotes atqꝫ pōtifices Ieſumqꝫ Marie filiū ſibi dn̄os loco dei ſummētes ve nerant̉: cū ipſis p̄ceptū ſit nō niſi deū vnū adorare. Et in eodē ca. Nulla fides eſt increduloꝝ: ſed error maximus. Has itaqꝫ vt vidiſti xp̄i blaſphemias diabolicus vir ille ⁊ plures ſuo libro inſeruit. Has quotidie lego: nec me vis iraſci. Non vis me ad exprobādū moueri. Indignaris ꝙ bene operor: qꝛ tu forte nō bene operari intēdis. Sed hec mecum penſa: conuertere ad bonū. Accingere gladio et vna ꝓcedamꝰ ad bellū: qm̄ pro victoriā coronas promerebimur eternas. ¶ Ca. xij. ¶ De impedimētis retrahētibꝰ nos a martyrio Um iam multa diabolus adinuenerit: q̄ chari tatem noſtrā aliquādo tepefaciūt: et martyri deſideriū paulatim a nobis repellunt: que ſint illa ꝑ ordinē enarrabimus: vt his abiectis ducē ⁊ dn̄m nr̄m Ieſum xp̄m ſequētes: velut expediti milites nihil aliud qͣꝫ crucis arma feramꝰ. Fortis ⁊ callidꝰ eſt hoſtis noſter: qui cū nos alijs oneribꝰ qͣꝫ veris armis defatie iij
zum Hauptmenü