iuſtus verax beatus et quid quid aliud eſt melius eſſe ꝙͣ nō eſſe/ verū malis quomodo parcis ſi tu es totus ſumme inſtꝰ An qꝛ veritas eſt incōprehenſibilis latet hoc in luce inacceſ ſibili quā inhabitas vere in altiſſimo et ſecretiſſimo bonita tis tue profundo latet fons vnde manat fluuius miſericordie tue. nam cū totus et ſumme iuſtus ſis/ tam̄ idcirco etiā malis benignus qꝛ totus ⁊ ſumme bonus es. minꝰ nāqꝫ bo nus eſſes ſi nulli malo benignus eſſes. Melior eſt em̄ qui et bonis ſimul et malis bonꝰ eſt ꝙͣ qui bonus eſt et melior eſt qui malis et puniendo et ꝑcendo bonꝰ eſt ꝙͣ qui puniendo tantū. Ideo ergo miſericors es qꝛ totꝰ ſumme bonꝰ es. O immenſa bonitas que omnē intellectū excedis. veniat ſuper me miſericordia illa que de tanta opulentia ꝓcedit. influat in me que ꝓfluit de te. parce per clementiaꝫ ne vlciſcaris ꝑ iuſticia. Excita te nūc anima mea et erige totū intellectum tuū et cogita quantū potes quantū et quale ſit illud bonuꝫ qd̓ deꝰ eſt. Si em̄ ſingula bona delectabilia ſunt/ cogita in tente ꝙͣ delectabile ſit illud bonuꝫ qd̓ ꝯtinet iocunditatem oīm bonoꝝ/ et nō qualē in rebꝰ creatis ſumꝰ expti/ ſed tanto differentē quantū differt a creatura creator. Si em̄ bona eſt vita creata ꝙͣ bona eſt vita creatrix. ſi iocunda eſt ſa lus facta ꝙͣ iocunda eſt ſalus q̄ fecit omnē ſalutē. ſi amabilis eſt ſapientia q̄ ꝯdidit ex nihilo/ deniqꝫ ſi multe ⁊ magne delectationes ſunt in rebꝰ delectabilibꝰ/ qualis ⁊ quāta de lectatio eſt in eo qui fecit ip̄a delectabilia. O qui hoc bono fruet̉ quid illi erit qͥd illi nō erit. Certe quidqͥd volet erit ⁊ quidqͥd nolet nō erit. Ibi quippe erūt bona aīe et corporis qualia nec oculꝰ vidit nec auris audiuit nec cor hominis co gitauit. Cū ergo ꝑ multa vagaris homuncio querēdo bona aīe tue et tui corꝑis. Ama vnū bonū in quo ſunt oīa bona ⁊ ſufficit/ deſidera ſimplex bonū qd̓ eſt om̄e bonū et ſatis eſt Quid em̄ amas caro mea. qͥd deſideras aīa mea/ ibi eſt qͥd quid amas/ ibi eſt quidqͥd deſideras. ſi delectat pulc̓tudo
zum Hauptmenü