Incipit ſermo Iohānis Criſoſtimi epī ſuper
qͥnqͣgeſimū pſalmū Miſerere mei deus
Ictores imitātur arte naturā ⁊ co
lores coloribus ꝑmiſcentes viſibi
les corporū depingūt ymagines ⁊
faciūt homines ⁊ aīmalia et arbo
res ⁊ reges et ruſticos ⁊ barbaros ⁊ pugnas
et rixas ⁊ torrētes ſaguinū ⁊ lāceas et ſcuta
et ſedem regalem et imꝑatorē ſedentē ⁊ bar
baꝝ ſubditū et gladiū acutū et fluuios decur¬
rentes et cāpos varijs floribꝫ adornatos et
oīa que vidētur ꝑ artē imitantes mirabilem
hijſtoriā vidētibꝫ preſtāt Sicqꝫ ꝓphete veld̓
quidā pictores ſūt virtutis ac malicie Deſcri
būt enim et illi pccātorē . iuſtū . penitētē . ſtan
tem . cadētē . ſurgētē . citubātem et ſicut faciūt
pictores occidentes ⁊ occiſos ſic ꝓphete faci¬
unt aliqn̄ quid̓ inſurgēcia peccata aliquādo
eciā alliſa Eodē modo ⁊ demones īpūgnātes
⁊ flētes hoīes ⁊ expūgnātos ſic ⁊ diabolū in¬
ſidiātē ⁊ victū Qm̄ ergo talis eſt eoꝝ deſcrip
cio vt em̄ cercius hec eadē addiſcamus et ſtā
tes quidē deforis ꝯſiderāntes ymagines nichl̓
acquirimꝰ lucri Quid enī michi ꝓdeſt regis
et ꝯſul̓ ymagiuē intueri cū neqꝫ rex fic̓ poſſūt
nec quidē cupio que erit mͥ vtilitas viſionis
cuiꝰ deſideriū nō habeo Quid ⁊ ſi deſidea̓uero