¶ Ca. LXII Fo. XXXIIII paſcha faceret: ſꝫ vult ire in hirl̓m: rogo vos ne ꝑmittatis ip̄m ire. Ad quē mater. Fili mi rogo te nō ſic fi at: ſꝫ hic facias paſcha. Scis eī ꝙ inſidie ad te capiendū ꝑate ſunt et ordinate. Et dn̄s ad eā. Mat̓ mea voluntas patris mei eſt vt ibi faciā paſcha: qꝛ tꝑs redemptiōis venit: mō implebunt̉ oīa que de me ſcripta ſunt: ⁊ faciēt de me quicqͥd volent. At illa cū ingenti dolore vt au diuit: intelligens bene ꝙ de morte ſua loqueret̉: dixit ei mater vix valens verba ꝯcepta ꝓferre. Fili mi to ta ꝯcuſſa ſuꝫ ad vocē iſtā ⁊ cor meū dereliqͥt me. Prouideas pr̄: qꝛ neſcio quid dicā. Nolo ſibi ꝯtradicere: ſꝫ ſi placeret ſibi rogo eū vt diffe rat ad pn̄s: ⁊ faciamus hic paſcha cū iſtis amicis noſtris. Si vero ſibi placet poterit prouideri de alio mo redemptōis ſine morte ſua: oīa em̄ poſſibilia ſunt ei. O ſi videres inter hec verba dn̄am plorantē mo deſte: ⁊ Magdalenā quaſi ebriā d̓ magiſtro ſuo largiter ⁊ magnis ſin gultibꝰ flentē forte nec tu poſſes la chrymas ꝯtinere. Cōſidera in quo ſtatu eſſe poterat: qn̄ talia tractabant̉. Dixit ergo dn̄s blande ꝯſolans eas. Nolite flere. Scitis em̄ ꝙ obedientiā patris oportet imple ri: ſꝫ pro certo ꝯfidite: qꝛ cito reuertar ad vos: ⁊ tertia die reſurgā incolumis. In monte ergo ſyon ẜm voluntatē patris faciā paſcha: qui mons eſt in hirl̓m. Dixit aūt Ma gdalena. Eum hic nō poſſum tene re. Simus ergo ⁊ nos in domo no ſtra de hirl̓m: ſꝫ credo ꝙ nunqͣꝫ ha bui paſchaita amaꝝ. Acqͥeuit dominus Ieſus vt ip̄e in dicta domo faceret paſcha. ¶ De cena dn̄i Ieſu. Matthei. xxvi. Marci. xiiij. Luce xxij. Ioh̓is. xiiij. Ca. L. XII. Dueniēte iam tꝑe ⁊ īminen te miſerationū et miſcd̓iaꝝ dn̄i quo diſpoſuerat ſaluaꝫ facere plebē ſuā: ⁊ eā redimere: non auro neqꝫ argēto: ſꝫ p̄cioſo ſanguine ſuo voluit cenā cū diſcipulis no tabilē facere anteqͣꝫ ab eis ꝑ mortē diſcederet: inſignū memoriale recordationis: Et vt impleret myſteria que reſtabāt. Fuit aūt hec cena magnifica valde: ⁊ ea q̄ fecit ibi do minus Ieſus Ad que intuenda cū intentiōe ſūma te preſentē exhibe: qꝛ ſi hoc digne ⁊ vigilanter feceris nō patiet̉ te dn̄s cū alijs redire ieiunum. ¶ Circa iſtā cenā ſunt quattuor pͥncipal̓r attendenda q̄ ibi no tabiliter facta fuer̄t: que occurrūt meditanda.ſ. corꝑalis cenatio: pedum diſcipuloꝝ ꝑ dn̄m Ieſum ab lutio: ſacramēti ſui ſacratiſſimi cor poris ⁊ ſanguis inſtitutio: pulcerri mi ſermonis per ip̄m compoſitio. ¶ Circa primū attende ꝙ Petrus ⁊ Ioh̓es iuuerūt d̓ iuſſu dn̄i ad que rendū amicū ſuū in mōte ſyon vbi erat cenaculū grande ſtratū ad pa randū. Sꝫ ⁊ dn̄s Ieſus cū alijs di ſcipul̓ die iouis adueſperaſcēte iā die ciuitatē intrauit: ⁊ ad locū ip̄m iuit. Aſpice ip̄m ſtantē in aliqͣ parte domus ⁊ loquentē cū eis ſalubria. Legi ī legēda btī Martial̓: ꝙ ip̄e cū aliqͥbus de ſeptuaginta fuit ip̄o ſero ad mīſtrandū eidē Ieſu ⁊ duodecī recūbentibꝰ: ſꝫ ⁊ aquā por tauit dn̄o Ieſu qn̄ lauit pedes diſcipuloꝝ. Cum autē eſſent oīa in ce naculo parata: dilectiſſimꝰ Ioh̓es f 14
zum Hauptmenü