Seite
Liber Primus lorum torculari premeris vt fructum afferas. vt conſcientię rubiginem exuas vt celeſtem animum in cœlum attollas. Si dicat aurum argen tario cur me coquis: cur me cedis: cur me lanias: Nonne recte reſponde bitur vt perficiaris. vt ad eam ad quam es genitum gloriam peruenias: Propterea ſcriptum eſt. quem diligit deus. corripit. ⁊ caſtigat omnem filium quem recipit Et teſte Plinio quoddam aquilę genus. qd̓ halię­tum vocant. hęc pullos mox vt nati ſunt. contra ſolem ſtatuit quos fixa. acie ſolē ferre poſſe viderit. ſeruat educādos: quos autem oculis conniue re ⁊ radijs offendi dep̄henderit. tanqͣꝫ indignos vita eliminat Nō aliter ꝓfecto deus nobiſcū agit. nam quos videt in aduerſis aīo deijci. educare non curat. qui ꝟo ſubſiſtunt. ac durāt. cuſtodit ⁊ nutrit de quoꝝ numero fuit ille qͥ dixit. ꝓpter nomē tuū deduces me ⁊ enutries me. Ite ſicut adi pe ⁊ pinguedīe repleatur aīa mea. ⁊ ipſe deus apud ęſaiam de Iudeis cō querens. filios inquit enutriui ⁊ exaltaui. ipſi auteꝫ ſpreuerunt me Quā diu em̄ beneuiuēdo Deo adhęſerūt cum eo qͥ dixit Mihi autē adherere deo bonum eſt. ⁊ ponere in deo ſpem meam. tamdiu eos pauit ⁊ rexit At poſtqͣꝫ cum filio ꝓdigo receſſerunt. ſubſtantia ſua portione cōſumpta qꝛ nunqͣꝫ ad patrem redierunt. porcinis cibis ali. ⁊ in agreſtem naturā trā ſi repermiſſi ſunt Rationes philoſophorum cur corpus humanum Ta. ij. aſctum ſit fragile T dicet quiſpiam qͥ mūdi huiꝰ harmoniam ignoret. Cur huma num corpus tam fluxū ac fragile fabricatꝰ eſt deus cū lapidibꝰ ferro tantā duriciē reſiſtēdiqꝫ potētiaꝫ indiderit. Quid huic re ſpōdebo. niſi ꝙ apud. A. Selium libro ſexto noctium atticaꝝ capite pri­modixiſſe Chryſippū in libro de ꝓuidentia legiſſe me memi. Ait em̄ nō fuiſſe principale naturę ꝯſilium vt faceret hoīes debiles. ac morbis ob­noxios Nunqͣꝫ em̄ ꝯueniſſe hoc naturę autori parētiqꝫ omniū rerum bo­naꝝ. ſed cum multa magna gigneret pareretqꝫ aptiſſima ac vtiliſſima ꝑ ſequelā adiūcta ſunt incōmoda. Nam cū rōne ſubtiliſſima deus hoīem fingeret. vtilitas ipſa oꝑis poſtulauit. vt tenuiſſimis minutiſqꝫ oſſicul̓ caput cōpingeret. ſed hāc vtilitatem rei maioris alia q̄dā incōmoditas extrinſecus ꝯſecuta eſt. ut ſcꝫ eſſet caput minus munitū. ictibus offenſi onibuſqꝫ paruis. etiā peruium ac fragile. Inde qͦꝫ morbi ęgritudineſqꝫ cōſecutę ſunt. hāc ſententiā cōtemplatus Auerrōis in libꝝ Ariſtotelis de aīa dixit. Senſus in aīalibus cauſaꝫ dediſſe breuioris vitę Nā vt eui detius certiuſqꝫ ſentiamꝰ carnes oportuit eſſe molliſſimas. at molliora faciliꝰ offendūt̉. magiſqꝫ patēt nocumētis qͣꝫ lignea duraqꝫ corꝑa Utili D iij