Liber Secūdus tas igitur hoīs ad hāc operis qualitatem duxit artificē qua de re qui querūtur(Cōquerunt̉ autem ſoli imperiti) merētur ſenſu rationeqꝫ ſub latis. in lapides ligna ꝯuerti. quoꝝ naturam magis ęmulātur. Finge per ꝓſopoporiā. quam porte ꝓphete ſepe vſurpāt. duos coram te ligni truncos humi iacētes interrogati tibi reſpōdere Interrogent̓ autem qͥd nam eſſe malint. quam a fabro formam ſortiri cupiāt. Rn̄deat pͥmꝰ Ci­tharam me facito. Alter in aratrum me dolato Cithare ſubtilitatem poſcit tabellaꝝ. Corpuſqꝫ qd̓ facile lędi cōfringi poſſit. Quid igit̉ ſi li­gnum poſtqͣꝫ vt popoſcerat Lyrę formam ſortitum eſt de ſua fragilitate ꝯquerat̉. admittemus ne hāc quęrimoniā an̄ potius obiurgabimꝰ ingratitudīs ac inſipiētię truncum accuſabimꝰ. opifici grās agat forme nobilitati duriciem p̄ferat Sic ꝓfecto de noſtra hac fragilitate ſeu vt philoſophi dicūt. naturali impotētia quam vitalium oꝑationum ratio poſcit ꝯqueri. hoīs eſt in grati ſimul ſtulti. Quis em̄ mentis cō­pos ſine his quidpiam ꝯſequi ſtudeat quę iuncta illi nccārio videat: hoc eſſet naturā velle ſubuertere. vt ita dixerim exoptare ſoleꝫ ſine luce. ter ram ſine mole Mundum ſine deo In hoc ſumus ſapiētes d̓r apud Cice ronem Cato. naturam optimam ducē ſeqͥmur. eiqꝫ paremus. Subij cere libet. qd̓ Plotinus Platonicus vir excepta infidelitate diuinus in pͥmo de ꝓuidētia libro capite. xi. de huiōi ſenſerit. ait nāqꝫ. Quem admo dum artifex omnia in aīali ſunt efficit oculus. Ita neqꝫ fecit om nia deos. Ueꝝ alia quidem eſſe deos ſtatuit. alia ꝟo demones ſequēti na tura. Poſt hec autem hoīes. aīaliaqꝫ deinceps. neqꝫ id quidem inuidia ſed rōne intellectualē habēte varietatē Nos āt ſic affecti ſimus ſicut im periti picturę. pictorem damnāt. non vbiqꝫ pulchros ęque colores poſuerit. Pictor autem vnicuiqꝫ parti qd̓ eam decebat attribuit Ciuita tes qͦꝫ bene inſtitutę equaliter in omnibꝰ diſponūtur Preterea quis nam cōmordiam tragordiamqꝫ vituꝑet. omnes in ea ſint heres. ſed interſit ſeruꝰ. ruſticꝰ aliqͥs rudiori voce ꝓnunciās Poema. tn̄ erit pulchꝝ. ſi quis inde toleat deteriores. hęc. Plotinus. qꝛ ſunt nrīs admodum ꝯſentanea ſubieci. Ergo duplex hoīs natura cum ſit vna oī­bus hoībus ꝯmunis. vt recto corꝑe eſſe duas manus. duos pedes habe­re. loqͥ. intellige̓. altera vnicuiqꝫ ꝓpria. vt talis oris figura talibꝰ linea­mētis eſſe fictū. vtrāqꝫ cōem ꝓpriā. Sapiēs vir ęquo aīo feret et fa­ciēs ex neceſſitate(vt aiūt) ꝟtutē. corꝑis deformitatē damnū vertet in animi opulētiam atqꝫ ornatū ab refuerit hic annotare qͥd in pͥmo libro ethicoꝝ de fœlice hoīe ſcribat Ariſtoteles. ꝯfert em̄ eum quadran­talibꝰ ſeu teſſeris. qͥbꝰ in alueolo ludit̉. greci cubos vocāt. videlꝫ ſicut teſſere quomodecūqꝫ iactētur. ſic ſemꝑ in vnam partem incumbūt vt e