Seite
quādoqꝫ quidē præponunt̉: quādoqꝫ uero ſubſequunt̉: ut. c. d. m. s. t. Rurſum& aliā quæ nō cōſonāti præ­ponitur: nec poſt aliā in eadem ſyllaba locari poteſt ut. z. de quibus omnibus ſigillatim uidendū reſtat. B ante. d. in eadē ſyllaba ponit̉: ut abdera nomē urbis. de qua in ea dictione uidebimus. Labdarus ꝗ filiꝰ fuit Polydori filii Cadmi. Abdomen ꝑs animalis pinguis. Bedelyros abominabilis. Bdelliū arbor de qua in ſua dictiōe uidebimꝰ. Idē ante. I. ponit̉ ut blandior: quod ē geſtu& maxīe tactu aliꝗd dulciter indicare:& ꝑ abu ſionē ad alios ſēſus trāſfert̉: ut Quītilianꝰ: Blādiar pauliſꝑ iuuenes calamitatibꝰ meis. ante. r. ut brēnꝰ ūbra. C ante. l. in eadē ſyllaba ponit̉: ut clarus. itē ante. m. ut Pyrachmon: Alcmena: drachma: de ꝗbus oībꝰ in ſuis dictionibus uidebimꝰ. Ante. n. ut Cneus chidus nomē eſt urbis: de qua in propria dictiōe. ante. r. ut creber. ante. t. ut actus lectus: Cteſias ꝗ ſiculus fuit orator:& pluraqꝫ in ſequētibus uidebimꝰ. Quin& poſt. ct. ip̄m r. in eadē ſyllaba collocamus: ut uictrix. Nō aūt. I. teſte Priſciano ip̄a ſoni natura prohibente. D ante. l. in eadē ſyllaba ponit̉: ut abodlas: quod eſt fluuii nomē. ante. m. ut Admetus nomē uiri ꝓpriū. Dmois .i. ſeruus. de ꝗbus in ſequētibus apparebit. ante. n. ut cydnus: ꝗ fluuius eſt ciliciæ: de quo in ſua dictiōe uide bimus. Ariadne filia Minos: quæ a modernis quibuſdam inſciis Hadriana corrupte ſcribitur& uocatur. Item ante. r. ut draco. Drances: quod nomen eſt uiri proprium. F ante. l. modo cōſimili in eadem ſyllaba collocatur: ut flauus flauius. ante. r. ut frater frango. G ante. l. in eadem ſyllaba ponitur: ut gladius: glabrio qui delicatus dicitur:& ſine pilis habetur. ante. m. ut agmen. ante. n. ut gnatus. ante. r. ut gratus. L ante nullam cōſonantem in eadē ſyllaba ponitur: ſed ſemper alias ſubſequitur. M raro ante cōſonātē in eadē ſyllaba collocari pōt. Reꝑit̉ tamē ante. m. ut amnis: ꝗ ab ambio dicit̉ ſecūdū Var ronē. Oīa n. flumina circuerūt: ideo cornuta pingunt̉: ut dixit Seruius. Et ego romæ ſæpe uidi deos flumi­nū ſculptos cū cornibus& urna. ſomnus. Agamemnon. Mneſteus: de quibus in ſequentibus. Nā ut uidebi­mus. m. præcedentē ſyllabā terminare nō pōt ſubſequēte. n. itē nec ſubſequēte. t. niſi. p. interponat̉. N nunqͣꝫ ante aliquā cōſonantē in eadē ſyllaba præponi pōt: ſed ſemper ſubſequitur. P ante. l. in eadē ſyllaba ponit̉: ut planus. ante. n. ut terapne patria eſt: de qͣ Ouidius in epiſtolis heroidū: Ru­re terapneo nata puella phrygē. ante. r. ut pratū: præda quæ teſte Gellio li. xiii. noctiū atticaꝝ dicit̉ corꝑa ip̄a reꝝ quæ capta ſūt: manubiæ uero appellata ſūt pecuniæ a quæſtore ex uēditiōe prædæ redactæ. ante. r. teſte Priſciano in. viii. ut ip̄e: ſcripſi: nupſi: ſimiliter capſa: tametſi a capio deduci uelint. Alii a græco tractū uolūt quod eſt κάμπτρα:& amiſiſſe. m. cum dici debuiſſet campſa. ante. t. ut aptus captus ineptus: pthia patria Achillis: ut in ſequētibus uidebimus diphthongus ſtulptile: quod ſculptū dicimus: ut ſculptile ſimulachrū legimꝰ quod ſculptū eſt. Nec inter. m.&. n. ip̄m. p. ſtare pōt nec poſt. r. in principio ſyllabæ aliter ſic ut ſtirps. Q Ante nullā conſonantē in eadē ſyllaba poni pōt: ſane ſubſequi ut ſupra uidimus. R ante nullā conſonantē in eadē ſyllaba ponitur: ſed ſemper alias ſubſequitur: ut ſupra uidimus. S ſequēte. b. in eadē ſyllaba ponit̉: ut aſbeſtus. i. inextinguibilis: aſbutes. i. inſepultus. Itē ſequēte. c. ut ſcutū. Quin& poſt. c. ſubſequēte. l. in eadē ſyllaba ponit̉. ut ſmaragdꝰ: ſmyrna. Itē ſequēte. q. ut ſqualor: ſequēte p. ut ſpes ſpera. Quin& poſt. p. ſequēte. I. ut ſplendidus: uel. r. ut ſpretus. Itē ante. t. in eadē ſyllaba ponitur ut ſtatus: ſtennus: caſtellū ꝗ ꝑuus ē uicus muris circūdatus. Et a caſtro deſcendit quo ſignificat̉ locꝰ muris mu nitus: ac etiā urbs teſte Seruio ſuꝑ. vi. ænei. Et caſtra in plurali notū ē appellari locū in quo milites tētoria fi­xerūt. Vocat̉ etiā caſtellū teſte Vlpiano receptaculū illud: quod aquā publicā ſuſcipit.& ut addit Iabolenꝰ ex quo fiſtulis aqua ducit̉. Quo ſignificato Frontinus de aquæductibus ad neruam ſæpiſſime uſus eſt. Item ponit̉. s. in eadē ſyllaba ante. t. ſequēte. l. ut ſtloppus:& ē ſonus ille qui ex inflatione buccarū erumpit. Per­ſius in penultima ſatyra: Nec ſtloppo tumidas intendis rumpere buccas. uel. r: ut ſtratus: ſtructor qui a ſtru­endo: hoc eſt ordinando& componendo deducitur. Vnde dici poteſt conuiui compoſitor. Iuuenalis in. v. ſatyra: Structorem interea nequa indignatio deſit Saltantem ſpectas: de quo in ſequentibus cum de. r. lit­tera finiente ſyllabam ante. g. pertractabimus clare uidebitur. Quin& ab eodem uerbo ſtrues deducitur: quæ præcipue eſt lignorum. Sane fruſtum non ſuſcipit. r. poſt. ſt. in ultima. Vnde Iuuenalis in ſatyra Atti­cus eximiæ inquit: Nec fruſtum cape:& Virgilius in primo: Pars in fruſta ſecant. Nam fruſtra cum. r. ad­uerbium eſt ſignificans incaſſum. non poteſt etiam. s. ante alteram mutarum poni. Verum ī fine ſyllabæ om nes liquidæ ante. s. collocantur: ut plus hyems mons ars. T Ante. l. in eadem ſyllaba ponitur: ut Tepolemus Atlas nomina ſunt propria: de quibus in ſequentibus. an­te. m. ut Tmolus iſthmos: de quibus in ſequentibus clare habebitur. ante. r. ut tractus. X Ante nullam conſonantem in eadem ſyllaba ponitur: ſed ante illam omnes liquide excepta. m. in fine eiuſ­dem ſyllabæ collocari poſſunt: ut falx lanx arx. Z Simili modo ante conſonantem poni non ualet. Nec ulla duplex in capite ſyllabæ conſonante ſequente lo­cari poteſt. Vnde non recte zmaragdus cum. z. in principio dictionis a nonnullis ſcribitur: quod Lucanus in x. non poſſe fieri per illud monſtrauit quod ait: Et ſuffecta manu foribus teſtudinis indæ Terga ſedent cre­bro maculis diſtincta ſmaragdo. Nam ſi eſſet. z. ante. m. ſubtrahi in metro minime poſſet. Et ſic quoqꝫ uer­ſus ipſe non ſtaret: ubi iam. s. uim conſonantis amittit. Non etiā poſt conſonantem in eadē ſyllaba collocat̉.