Seite
ſed alteris. At de epiſtola apertum eſt. ut accepi duas epiſtolas: quarū alteri iam reſpondi: alteri nunc reſpon deo. Et utitur Cicero fere uerbo accepi. ut accæpi epiſtolam: accæpi litteras. Plinius uero nepos frequentius accæpi niſi codices mendoſos dicere uolumus. Quid quod do tibi litteras dicimus tanqͣꝫ tabellario. Do ad ad te litteras ſcilicet ad te perferendas: aliquando hæc duo coniunguntur. ut Cicero: Dedi illi ad te litteras & Saluſtius: Vulturtio litteras ad Catilinam dat. De ſyllabis deſinentibus in. x. N.x. auctore Priſciano nulla ſimplex ſyllaba in medio dictionis terminatur. Sed ut puto excipitur ſe­xtus dexter direxti in quibus. x. cum ſequente conſonante coniungi non poteſt. Nam ut idem prius di xerat: nunqͣꝫ in capite ſyllabæ duplex poſita poteſt cum alia iungi conſonante: quare antecedentem ſyllabā finit. Et ſic eius regula uniuerſalis eſſe non poteſt. Verū in compoſitis a præpoſitione ex: remanet quidem præpoſitio nōnunqͣꝫ integra: nonnunqͣꝫ uero abiicit. x. Aliquando aūt cōmutat in aliam litteram. Remanet integra ſequente. c. ut excurro excretus. i. ualde creſcens. ut excretos hædos apud Virgilium legimus: exco­gito: hoc eſt per cogitationē inuenio: quod ad res tantū incorporeas pertinet. ut excogitauit argumenta ra­tiones figuras cauſas. Excubiæ ſimiliter ab ex quod eſt extra indicat:& cubo deducitur atqꝫ cōponitur: quæ diurna ſūt: ac nocturna. uigiliæ uero tantū nocturna. Ante. l. uero ſeruat̉ integra. ex. præpoſitio. ut ī hac ſo la dictione exlex. i. qui abſqꝫ lege uiuit. Ante. p. ſimiliter remanet integra. ex. ut expello: expugno: quod eſt pugnando uinco: ſed de oppidis: de caſtris: de nauibus: ceteriſqꝫ huiuſmodi dicitur. Nam ſi tecū conſeram manus ac uincam: nō te expugnaſſe dicar. explodo quod a plodo. i. plaudo cōponitur:& non tantū ſignat eiicio: ſed manibus cū ſono pulſantibus eiicio qualiter quēpiam ē domo e theatro ex aliquo conſilio pulſa­tione manuū eiicimus. ut Cicero: Iſtrio ſi paululū ſe moueat extra numerum: aut ſi uerſus pronuntiatus eſt una ſyllaba breuior aūt longior: exſibilatur exploditur. Vnde& exploſa ſententia dicitur eo modo eiecta ut idem Cicero: Quoniam Pyrrhonis Ariſtonis Herilli iam pridem exploſa ſentētia eſt. Ante. q. ſimiliter ma net integra. ex. præpoſitio. ut exquiro exquæſtor. i. ualde quæſtor: hoc eſt in magno honore habitus. Ante s. uero modo conſimili. ex. præpoſitio teſte Luranio antiquiſſimo auctore& Papyriano grammatico libro quarto de orthographia integra conſeruatur: ut exſicco: exſibilo: exequor:& alia ſimilia. Quibus gram­maticorū ratio obſtare uidetur. ut ſupra uidimus: quū de. x. littera tractaremus. Ego autē puto antiquorū conſuetudinē magis obſeruandā. Ante. t. uero abſqꝫ dubitatione cōſeruatur. ex. ut extendo extorris: quaſi extra ſuam terram: extempore dicere: hoc eſt ex improuiſo:& impræmeditatū dicere: nec domi compoſitā orationem afferre. Hinc uocatur extemporalis oratio. Perſius etiā ait extempore uiuere. Aliquando uero ex tempore aliquid agere: eſt ex temporis conditione id conficere. Cicero libro officiorum. ii. Quos credi­mus expedire rem& conſiliū ex tempore capere poſſe. Idem libro. iii. eiuſdem operis: Huius inquit generis quæſtiones ſunt hæ omnes: in quibus ex tempore officiū queritur: ex tempore inquit: quaſi ex temporis cō ditione. Extemplo cum. e. in penultima ſcribitur:& ſignificat ſtatim uel ſubito: quaſi extra tempus: hoc eſt temporis cōmoditatē: ut quidam ferunt. Virgi. in primo: Extemplo ænea ſoluunt̉ frigore membra. Abiicit uero. x. nōnunqͣꝫ in cōpoſitione. ex. præpoſitio: atqꝫ. e. ſola remanet:& non. ex. ut ante. b. quidē ebibo ebeo ebeas prima coniugationis uerbū quaſi extra beatitudinē uado. Vnde ebeati teſte Apulegio grāmatico illi dicuntur: qui fœlicitate aliqua ceciderunt. Ante. d. uero ut edico: quod proprie eſt litteris aliquid iubeo uel impero. Vnde edictū conſulum ſunt litteræ conſulum: quibus aliquid iubent atqꝫ imperant. Indicere uero uidetur potius per præconem aliquid denuntiare. ut Dido apud Virgiliū in. ii. ænei. Templis indicit hono­rem. Ediſco ſimiliter cōponitur:& eſt memoriter cōplector: de quo ſupra uidimus. Educo ſimiliter ex. e.& duco cōponitur. Ante. g. ſimiliter ut egero: quod ex. e.& gero cōponitur:& eſt quaſi extra gero& euacuo egregius eodem modo:& quaſi extra gregē interpretatur. Ante. I. ut elabor ex. e.& labor laberis cōponit̉. Et denotat eo modo periculum effugere: quo anguis lubricus: murena ue aut anguilla manupræhenſa la­pſu fugit: quaſi extra manū labitur. Virgilius libro ænei. ſecundo: Ecce aūt elapſus pyrrhide cæde polites. Eleuo ſimiliter ex. e. quod eſt extra& leuo componitur: quaſi imminuo& extenuo. Quintilianus: Nam ꝗs ignorat quin id longe ſit honeſtiſſimū ac liberalibus diſciplinis& illo: quo eximus animo digniſſimū non uendere operam: nec eleuare tanti beneficii auctoritatem. Ideo dixit Hieronymus ſuper id Iſaia: Eleuatum eſt ſuper luminare templi: debuit tranſferri ſublatum eſt: ſed ad tollendā ambiguitatem ne quis putaret ſen ſum eſſe talem: qualis eſt ſublatum eſt mihi palliū ad aliud uerbum recurſum fuit. Ante. m. ut emineo: quaſi extra alios: hoc eſt præ alijs maneo. emergo ſimiliter extra uulgarē modū mergo. i. ꝓcedo. Iuuenalis in. iii. ſatyra: Haud facile emergunt: quorū uirtutibus obſtat Res anguſta domi. Ante. n. ut enitor eodeꝫ modo ex e.& nitor ideſt conor componit̉: hoc eſt ut extra conor. Vnde enixa& cōnixa quæ peperit. Virgi. in bucoli. An ſilice in nuda cōnixa reliquit. Enodes. i. ſine nodis. ut Virgi. li. georgi. ii. Enodes trunci. Ante. r. ut eruo: quod ſimiliter cōponit̉ eodem modo ſequēte. i. conſonante&. u. ut eiulo: quod eſt ſublata uoce fleo: quod mulierum magis eſt proprium. Euentus ſimiliter componitur:& in ſingulalari quarta eſt declinationis& generis maſculini. In plurali uero ſæpiſſime a Cicerone in neutro genere& declinatione ſecūda exprimitur ut libro de oratore: Et alioꝝ inquit factis aut dictis aut euentis. Idē de diuinatione: Si euēta querimus: quæ