B riareus. i. latino ſcribitur: fuit Titani& Terræ filius deorū cōtemptor:& maxime Iouis: ut noſtri poeta deſcribūt: quāqͣꝫ aliter in iliade dicat homerus. Heſiodus uero in theogonia ip̄m Cæli& terræ filium dixit. fratrēqꝫ Cotti& Gygis. Quoꝝ ſingulū centū manus habere dixit:& capita quinquaginta: iuxta quod dixit Horatius in odis: Nec ſi reſurgat centimanus gyges. Homerus uero dixit ſolē ipſum centimanū eſſe. B ryax. v. græco ſcribit̉: dici pōt latine ſulcus:& fuit nomē optimi ſculptoris. de quo uidebimus in dictiōe mauſolꝰ. Et aliquādo apud noſtros legerim ī genitiuo declinatū Bryſiadis: puto etiā Bryaſis dici poſſe B riſeis prima cum. i. latino ab omnibus græcis ſcribit̉:& ultima ſimiliter. Sed de prima an. y. græco: uel. i. latino ſcribi debeat: dubiuꝫ facit Ouidii auctoritas: libro ſecūdo de remediis Atridē introducit cōſolantē ſe de Briſeide: quā poſtqͣꝫ ex reſpōſo Calchantis& ope achillis Chryſeida patri reſtituit: in ſolatiū rapti amo­ris ab achille auferri iuſſit. unde apud Ouidiū Atrides ait: Et ſi prima ſinat littera nomē idē: qͣſi dicere ueli quod ubi eſt. b. ſi ponat̉. c. idem cum Chryſeide nomen erit. Sed Chryſeis omnino. y. græco ſcribat̉. ſequi uidetur quod Briſeis ſimili modo ſcribenda ſit: ſed intellexit Ouidius niſi in litterarū numero:& ſono uocis. Nam alias in Chryſeide ſit aſpiratio:& in Briſeide eſſet: quod fieri pōt. Et fuit Briſeis pu­ella phrygia ex lyrneſſo ciuitate: ut in ea dictione uidebimus. B ryſea cum. y. græco&. e. abſqꝫ diphthongo ſcribit̉: licet apud græcos ante ultimā ei diphthōgus habeat̉. Ciuitas fuit laconia: ut dixit Porphyrius in ſecundū iliados Homeri librū. cuius ut ait gentile eſt bryſeates in hac eodē teſte Bacchus præcipue colebat̉: unde Bryſeum dictum illum puto. B ryſeus cum. y. græco&. e. abſqꝫ diphthongo ſcribitur: unum eſt ex cognominibus Bacchi: dictū uel a bry­ſea urbe: in qua præcipue colebatur: ut uidebimus in dictione præcedenti. uel ut quidam uolūt a uoce bac­chantium: unde& βρυγμός ſtridorem apud noſtros deſignat. B ritannia. i. utrobiqꝫ&. t. exili atqꝫ duplicato. n. ſcribit̉: græci uero loco. i. ponētes. e. ac duplicātes. t. bret­tanniā dicūt: quod in geminatione ip̄ius. t. nōnulli ex antiquis noſtris in ꝓſa obſeruauere: unde in triūpha­libꝰ. Ti. Plauti apud tybur ſcriptū habet̉. Et comiti Claudii Cæſaris in brittannia duplici. t.& duplicato n. Sed prima breuis a poetis noſtris ponat̉: unico. t. iam ſcribenda uidet̉. inſula eſt teſte Plinio li. iiii. na turalis hiſtoriæ: inter ſeptentrionē& occidentē ſita: hoc eſt ab omni continēte diuiſa. a germania: ſub­ſeptentrione eſt incipiens: iuxta galliā& hiſpaniā uerſus occidentē ꝓtendit̉: Ideo ait Solinus: finis erat orbis ora gallici litoris: niſi britannia inſula nomē pene orbis alterius mereret̉: unde ait Virgilius: Et penitus toto diuiſos urbe britannos. hæc quoqꝫ albina dicta prius fuit a quibuſdā alb̓is montibus: ad eam nauigantibꝰ primo apparent. Et ut nōnulli ferunt a Britone quodā rege britannia poſtea appellata fuit. Porrigiturqꝫ in longū teſte Solino octingentis:& amplius milibus paſſuum. Metiturqꝫ uſqꝫ ad calydonicū angulū: ad quē appulſum Vlyxem ara:& græcis litteris inſcriptū uotum manifeſtāt. In hac tēpore ſolſtiti æſtiui: hoc eſt cuꝫ ſol intrat cancrū fiunt dies longiores qͣꝫ in italia& noctes breuiores:& hoc tanto magis: qͣꝫto ad ſeptētrionē ip̄a plurimū porrigit̉. Nam teſte Plinio libro hiſtoriæ naturalis ſecundo: in italia dies longiſſimus continet horas. xv. in britannia uero decē& ſeptē: ita ut breuiſſima nox noſtra nouē reſultat horarū:& illoꝝ ſeptem quare ait Iuueralis in ſecunda ſatyra: Et minima contentos nocte britannos. B rixia. i. latino utrobiqꝫ&. x. conſonante ſcribit̉: urbs eſt galliæ ciſalpina a germanis tranſeuntibꝰ ad italiā duce Ciconio condita: ut teſtat̉ Liuius li. v. ab urbe: quoꝝ lingua apud nos ſpeculā deſignat. B romius. i. latino ſcribitur: unum eſt ex nominibus Bacchi: dictū a bo: quod eſt cōſumo: eo quod ut aiunt uinum tēperate ſumptū omnes ſuperfluitates cōſumit:& digeſtionē adiuuat. Intēperate uero humidi tatē bonā deſiccat:& neruorū hebetat uires: ſicqꝫ tremulētos& effœtos ingurgitatores reddit. Alii a bo­τή: quod eſt tonitruū dictū uolunt: quia cum tonitru adueniente Ioue: mater eſt illum aborſa. B ronchus cum. ch. aſpirato ſcribitur: a noſtris dicitur guttur:& nonnunquam gutturis paſſio: quæ ex reu­mate deſcendit. B rongus eum. g. in finali ſcribitur: fluuius eſt de quo uidimus in dictione anger. B rontes cum. t. exili ſcribitur: fuit unus ex cyclopibus miniſtris Vulcani: qui apud noſtros interpretari poteſt tonitrus. Nam βρωντή græce idē eſt quod latine tonitru dicimꝰ. Alter uero dictus fuit Steropes: qui apud noſtros interpretatur fulgur. Nam græce ἀσοσπή latine fulgur dicitur. Alius autem Pyracnon uocatur. quaſi ignita incus. Nam pyr quoqꝫ ignis eſt:& ἀκμὤν incus. unde Virgilius libro æneidos octauo. Bron­teſqꝫ ſteropeſqꝫ:& nudus membra pyracmon. B ruchus cum. ch. aſpirato ſcribitur:& a um: quod eſt rodo deducitur. B ruma cum unico. m. ſcribitur: dicitur quaſi βραχ. i. breuis: μαρ dies. B ruſa cum unico. s. ſcribitur: ſed ubi nos cum. b. græci cum. p. ſcribunt: eſt urbs in bithynia ab Hannibale te­ſte Plinio libro quinto naturalis hiſtoriæ ſub monte olympo condita. B ulchar cum. ch. aſpirato ſcribitur: fuit Siphacis numidia regis præfectus: qui Maſaniſſam hoſtiliter per­ſecutus eſt. B ucentaurus cum. c.&. t. ſimplicibus ſcribitur: dictio eſt compoſita ex uoce bu: quæ magnū quiddam enun­tiat:& centaurus: ut late uidebimus in dictione bulima.