chas& mopſus inter ſe contenderunt de peritia diuinandi: ſed a mopſo ſuperatus Calchas dolore interit: ut in carminibus Euphorionis ſcribi dixit. Gryps huius gryphis declinationē græca:& in plurali gryphes facit. at nonnulli ex noſtris hoc tempore grypho gryphonis declināt. Quorum omnium prima cum. v. græco ſcribitur: eſt animal quadrupes& penna tum: quod in hyperboreis montibus naſcitur:& in omni parte corporis leo eſt præter allas& faciem: quibus aquilas repreſentat: eſtqꝫ hominibus& equis maxime infeſtus: ut etiam tetigit Virgilius in buccolicis: lungentur iam gryphes equis. Grypus cum. y. græco& unico. p. ſcribitur: dicitur naſus gibbus ſeu aquilinus:& gryphis ſimilitudine dedu ctus. Adrianus cum aſpiratione principii:&. i. latino in antiquis inſcriptionibus ſemper ſcri ptum comperi. Naꝫ apud athenas ad fauces aquæductus extra ciuitatis mœnia ad unū miliare litteris latinis ſic ſcriptū comperi. Imp. cæſar ælius Hadrianus. Antonius. Aug. pius coſſ. iii. trib. pōt. ii. p. p. aquæductum in nouis athenis cœptum a diuo Hadriano pater ſuo conſūmauit: dedicauitqꝫ. At uero adrianus ſine aſpiratione nomen eſt genti le ab adria urbe deductum: ſane dictio hadriana ꝓ filia Minos regis cratæ: ut inſcii ꝙ dam moderni ſomniauerunt: nunqͣꝫ cōperta apud antiquos& doctos fuit: ut late uidimus in dictōe aradne H ama cum a diphthongo ſcribitur. dicitur apud nos ſanguis: unde dictio hæmilius forte deducitur:& ſimi li modo aſpiratur. Sed nos aſpirationem abiecimus: ut in antiquis inſcriptōnibus aſpeximus: de quo ſupra in dictione æmilius late uidimus. H amatites cum a diphthongo& duobꝰ. t. exilibꝰ atqꝫ. i. latino ſcribit̉: lapis eſt ruboris ſanguinei: a quo nomen aſſumpſit. Nam αιμα græce latine ſanguis dicitur. H amorrois cum a diphthōgo& duplicato. r. atqꝫ. i. latino ſcribitur: dici poteſt a noſtris ſanguinaria. Naꝫ ab αια quod eſt ſanguis deducitur. H æreſis ſola prima cum a diphthongo& ultima cum. i. latino ſcribitur: dici poteſt a nobis optio ſeu electio. Nam deducit̉ ab αιρουμαι quod eſt opto ſeu eligo: unde aphæreſis quæ apud noſtros ablatio dicitur:& diæreſis quæ eſt diuiſio atqꝫ ſynereſis quæ eſt diuiſorum coniunctio: a nōnullis uero ſecta hæreſis ipſa traducitur. Cicero autē uocabulo græco utitur in paradoxis cum ait: eſtqꝫ in ea hæreſi quæ nullum ſequit̉ florem orationis. H æreſius cum aſpiratione& æ diphthōgo ſcribitur: nomen eſt uiri proprium. H ageſilaus cum aſpiratione principii&. i. latino atqꝫ unico. l. ſcribit̉. fuit rex lacedemonius non poteſtate ſꝫ nomine: quēadmodum cæteri ſpartani reges creari conſueuerant: nam mos erat apud illos teſte Plutarcho & Aemilio a maioribus lacedemonis traditus: ut duos ſemꝑ haberēt reges noīe magis qͣꝫ imperio: ex duabus familis Prodi& Eriſthenis: qui princeps ex ꝓgenie herculis ſparte reges fuerant: hoꝝ ex altera in alterius familia locum fieri nō licebat. Ita utraqꝫ ſuū retinebat ordinē:& primū quidē ratio habebat̉: qui maximus natu eſſet ex liberis eius qui regnās deceſſiſſet: ſinis uirilem ſexū non reliquiſſet: tūc deligebat̉ qui pro ximus eſſet ꝓpinquitate: ꝑ quem modū mortuo hagi rege frater Hageſilaus ſubſtitutus eſt. hic cū a cæteris ſcriptoribus græcis tū eximie a Xenophonte ſocratico collaudatꝰ eſt: eo enī uſus eſt familiariſſime: geſſitqꝫ ſtrenue plurima bella& religioſus in deos: piuſqꝫ ī patriā fuit: ꝗn& magiſtratibꝰ obedientiſſimus. H ageſipolis cum aſpiratione principii&. i. latino utrobiqꝫ ſcribit̉: uir fuit athenienſis de quo nunqͣꝫ Plutarchus meminit. H alcyones cum aſpiratione principii&. c. exili atqꝫ. y. græco ſcribit̉: unde neceſſario dictionē hanc aſpirari īdicant poetæ: qui exilem conſonantē ante illam poſitam in aſpiratam conuertunt. Theocritus in buccolicis αλκυονεσστερευντιτα κυματατηνδελαλταταν ubi dixit χαλκυονεσ cū. χ.& nō καλκυονες cum. κ. quod factum eſſet ſi halcyones non aſpiraret̉. Nam ibi και eſſe debuit: ſꝫ per ſubſequentē uocalem diphthongus ipſa αι abiecta fuit:&. κ. littera exilis& ſimplex in. χ. litteram aſpiratā ob aſpirationē ſequen tis uocalis conuerſa fuit: quēadmodū ſupra oſtendimꝰ. Quare ſi nō fuiſſet eius dictiōis prima aſpirata exilis& ſimplex. κ. remanſiſſet. Et ſunt aues teſte Plinio li. v. naturalis hiſtoriæ paulo minores paſſeribꝰ: habēt qꝫ maiori ex ꝑte pēnas purpureas cādidis admixtas: collo gracili ac ꝓcero: quas uideri cōtingit raro: ꝗa nūqͣꝫ niſi circa ſolſticia& in bruma in qͣ oua deponunt apparēt. Nā tunc quoqꝫ medio fere hyemis in mari ip̄o nidificant: quo tēpore ſi pontus undoſus fuerit: ip̄is ouis māſueſcit. Caduntqꝫ ꝓcella oēs donec halcyones poſita oua foueant. Et cum ſeptem dies ſint quibus educunt pullos: ſeptem alios adiungunt quibus partꝰ enutriant. de quibus Ouidius li. xi. metamorpho. dixit. Perqꝫ dies placidos hiberno tempore ſeptem. Incubat halcyone pedentibus æquore nidis. Tum uia tuta maris: uentos cuſtodit& arcet. Aeolus egreſſu: præſtatqꝫ nepotibus equor.
zum Hauptmenü