doctrinarum in Hic papa eēt ī auinione Katherinaꝫ de ſenis inductꝰ eſt qͣliter ſe romā trāſfer­ret. cardinalibꝰ ceterꝭ diſſuadētibꝰ. Quo veniret circa dimidiū annū obijt. Ex­tūc cepit ſciſma qd̓ circa.xl. annos dura­uit vrbano. vi. ſuis ſucceſſoribꝰ in roma videlicet. bonifacio. ix. innocētio. vij. gre­gorio. xij. alexādro. v. iohāne. xxiij. mar­tino. v. vſqꝫ ad ꝯciliū Conſtatien̄. In aui nione vero clemēte. vij. bn̄dicto. xiij. qui petrꝰ de luna electis. Hoc cancellarius ponit nec vſqͣꝫ nomīat. Sꝫ dn̄s ſte­phanꝰ olim prior carthuſie in ſeis/ poſtea papie aſſerit ꝓpria manu ex Katherine ꝓ­prīo ore eaſdē lr̄as ſcripſiſſe ad papā ⁊c̄. Quarta cōſideratio Ttendenduꝫ eſt quis finis ſit huiuſmodi publicationis do­ctrinarum/ ẜm alterum triuꝫ fi nium qui ſunt bonum honora bile/ vtile delectabile. Et primo de hono­rabili vt de faſtu deſcribens Augꝰ. hereti cum dicit eum eſſe qui alicuius tempora lis cōmodi maxime glorie. principatus qꝫ ſui gratia falſas nouas opiniones vl̓ gignit vel ſequitur. Notat ſumma de vi­tijs virtutibus in tractatu de fide/ cau­ſas octo confectiōis hereſuꝫ. Remittam ad illam quā libenter hic alibi cōmemo ramus ſummā/ quoniā ex optimis vnde­cunqꝫ collecta eſt. Cuius auctor contem poraneus ſatis fuit Guilhelmo pariſien̄. ſancto thome vir ſine gradu de conuen tu predicatorū lugdunen̄. Hic nihil in pilatiōe de fantaſia ꝓprij capitꝭ/ ſed de cō­muni aceruo ſcripturaꝝ doctrinaꝫ nectit. Cui ſi comparent̉ nouelle viſiōes noſtra vl̓ noſtroꝝ o ſapiētiſſime deꝰ/ qͣntū ſoli­diores. vmbratiles inuenirent̉/ ab eis tn̄ quibꝰ aduerſus ſapientꝭ ꝯciliū non eſt ꝑſuaſum/ aque furtiue dulciores ſunt/ panis abſconſus ſuauior. quiqꝫ magis ea mirant̉. vel intelligunt vl̓ inſolita ſunt/ ſeꝑatū volētes hr̄e ꝯuiuiū ſil̓es athe nienſibꝰ volentes ſemꝑ audire aliqͥd noui prurientes auribꝰ. Quo ꝯtra ſit caute­la duplex. Ruminet aſſidue docēs vl̓ ſcri­bens vl̓ ſtudens/ qͥs ſuus ſit finis intentꝰ Pauci ſunt admodū: rn̄deant vt tan dem ſaluꝰ fiam. Sed ſepe ſub generalita­te mentit̉ iniquitas ſibi ad ꝑticulares ꝓxīos venit̉ fines: ſub negocio caritatꝭ agit̉ negociū vanitatꝭ. Tentationē ſuꝑbie reputauit Augꝰ. difficile cognoſcibileꝫ qꝛ habet fas experiri/ quēadmoduꝫ paratꝰ eſt gl̓aꝫ ꝯtēnere. ſicut eſt fas ho­mini male viuere ne laudetur. Accipiebat aūt ſibi qͥdā nr̄i tꝑis ſignū tale. Querebat a ſeip̄o corā deo de doctrinis ꝓprijs qͣs vl̓ ex officio/ vl̓ laudabili ꝯtra ociū iners ex­ercitio vl̓ q̄ſiti diſtributiōe talenti: vl̓ tꝑis neceſſitate ſcribebat. Ecce ẜuet̉ inte­gra tibi merces: ait: a dn̄o. ꝯſeruet̉ aliun­de ſua ꝓximis tuis edificatio: alienā do­ctrinā: ſeu tuā velut alienā qͣſi mortuuſ ſis a corde. qͥd rn̄des. Nūqͥd adhuc in publicū prodire tua cuperes ſcripta. Si tandē īueniebat ī ꝯſcīe ſerenitate/ equo anīo celari ſcripta ſua tali caſu vellet. gra­tias agebat deo. tanqͣꝫ excuſſus a palea va nitatis. Sinauteꝫ/ gemebat ſub pondere gloriatiōis vane. Queſiti fuerūt a btō gre­gorio libri ſui. Remiſit ad libros auguſti­ni ſuadēs in illis potiꝰ exerceri. Altera cautela ſuadet hr̄e promptitudinē. do­ctrīe qͣs aliqͥs legit aut ſtude/ aut ſcribit publicū ſubeant examen potiꝰ ī vita qͣꝫ poſt mortē. vt ſi qͥd erroris dep̄henſuꝫ fue rit corrigat viuēs. Sonant hāc prompti tudinē/ ꝓteſtatiōes fieri ſolite in actibꝰ ſa­cre theologie publicꝭ. Hoc intēdebat di xit. hereticare potero. ſed hereticꝰ ero. Quare. Quia nemo niſi ꝑtinax hereticus eſt. Nemo qͦꝫ ꝑatus corrigi ꝑtinax eſt. Re ſpicit hec cautela venerabilē deo ſacra­ pr̄eꝫ. cuiꝰ occaſiōe ſūptū eſt p̄ſens opuſ culum. libros alios ſui tꝑis nouellos: voluit examen hr̄e. Reſpicit om̄s in cō­muni doctores. qͣtinꝰ ea ſtudioſitate do­ctrinas cōponāt ſuas tanqͣꝫ ꝓtinꝰ inter­rogādas ab oībꝰ. Fuit iſte vt arbitror ꝑuus ſtimulꝰ btō hieronymo. ſe tot aſpi ciebat habere obſeruatores emulos. vt qͣꝫ optime ſcriberet: vel tranſferret. Quinta cōſideratio Ttendendū eſt in examīatione doctrinaꝝ de fine. Si ſit ad modū tꝑale vl̓ queſtū. Dici poſſet qͣꝫ mēdax eſt cupiditas/ nec diuinis ꝑcit nec hūanis. Hoc ī aduo­catꝭ pl̓ibꝰ eruditꝭ ad mēdaciū qͣlibet in. Hoc ī doctrinis vſurarioꝝ ſymoniaco . Hoc ī q̄ſtoribꝰ publicꝭ ſuꝑ cōfictōe mi raculorū vel reliquiarū/ vel indulgentiaꝝ fi. 4