¶ De libris legēdis a religioſis inquirere. qui vel quales libri ſint frequētandi tali religioſo ſic inſtituto. ſicqꝫ aſtri cto ad qͣleꝫ ſermo nūc currit pro admonen do ⁊ hortando/ cenſeo rn̄dendum. Primo ſub doctrina generali/ qꝛ nō omnes mouē tur ſil̓r ex ſil̓ibꝰ. Liber omnis fit hiſtoricus ſit moralis. ſit allegoricꝰ. ſit anagogicꝰ. in quo plus reꝑiet ad deuotiōeꝫ ſe moueri. legatur interim memoret̉ et ruminetur. Ita tn̄ ſi ꝓbate ſit autoritatis. Suꝑ qͣ reeditū eſt opuſculū de examine doctrinarū. Cui cōſonat libellus de laude ſcriptoꝝ ¶ Conſideratio ſecunda. ¶ Ceterū non eſt hec regula fixe data/ niſi ꝓ hic et nunc. Qm̄ ſepe variatis affectiōibus ꝓ varietate taꝫ humoꝝ in corꝑe qͣꝫ mo rum in mēte ncc̄e eſt ſtudia variari. ꝓna ni mirū faſtidio eſt nr̄a nutura tꝑe huiꝰ mutabilitatis nr̄e. Obſeruandū eſt nihilomi nus vt hec mutatio ſtudioꝝ nō ſit ſolūmō nauſcātis qͣſi ſtomachi cuiꝰ eſt ml̓ta deguſtare ⁊ parū digerere ſꝫ veniāt ex mētꝭ d̓cū ¶ Conſideratio tertia. ¶ Proinde qͣꝫtū occurrit ꝓ hic et nūc ⁊ qͣꝫtū ad exhortatiōem pn̄tē attinere videt̉. ſūt narratiōes pr̄m ꝓut in libro vita patrum digeſte cōtinētur bn̄ ſalubres qꝛ pōt in qͣlibet narratione pauſa fieri dū vacat hora ex ob̓ia ad ẜuitutū diuinū ſiue ad ad alia In ſuꝑ(qͣꝫqͣꝫ mirer qͦ pacto id fiat) monēt p̄ ceteris ſcripturis plus ea documēta q̄ veluti alterius ꝑſone ſub tipo ingerūtur intellcui ⁊ facile demulcent affectū cū qͣſi ꝑſonā ipſam in mortuis litteris loquētē viuacit̉ pn̄ tem cū ſua autoritate imaginamur. Conſiliū cōſil̓e ſit de paribus piarum hiſtoriarū narrationibus. ¶ Conſideratio quarta. ¶ Amplius ſi qō fiat de doctrinalibꝰ et nō de hiſtoriacis traditiōibꝰ veniūt ad aīm ꝓtinus aliqͣ q̄ memit idē aīmꝰ antea cōpoſu iſſe tāqͣꝫ ſibi familiariꝰ cognita. vtinā non vaniꝰ occurrētia q̄ qꝛ ꝓ hic et nūc hēo ipſe ſupecta. nō qͥdē de nō ꝟitate ſꝫ de vane gl̓ie vera vanitate eadem p̄tereo Sūt libri plu res beati Bern̄. viri deuotiſſimi Et p̄ẜtim epl̓a eiꝰ ad frēs carthuſien̄. de mōte dei Itꝭ ſermones eius ſuꝑ cātica canticoꝝ vbi loquitur tanqͣꝫ religionē ꝓfeſſus et ſicut exꝑientia multa edoctꝰ Sūt inſuꝑ moralia beati Greg. pape omni admiratione et veneratiōe atqꝫ vtilitate p̄clara. q̄ etiā ꝓ magniſ et qͣꝫtumcunqꝫ magnis ingenijs ſine ſeclu ſione tn̄ tardioꝝ qꝛ ſingulis lac ⁊ mel mini niſtrāt ſufficere pn̄t ſua vbertate Sūt deniqꝫ ad maiorē abūdantiā. īmo ſuꝑabūdā tiam libri illius venerabilis Richardi de ſancto Uictore de. xij. pr̄iarchis de archa miſtica Et qͥd laborarē ꝑ ſingula: Nihil ⁊ enī cōpoſuit niſi diuinū et miſticū edoctuſ a p̄ceptore ſuo doctore celeberrimo Hugo ne de ſancto victore Cuiꝰ opuſculū de ora tiōe qd̓ incipit Quō affectu qͦve ſtudio ⁊c̄. ſuperat omnem laudem. ¶ Conſideratio quinta. ¶ Subinde neſcio ſi p̄cipuus inter om̄s numerādus ſit Euſtachius. ita enī nomen iſtud ſuū vulgatū Bonauen. videor poſſe tradere. Ille enī ſingulariter inter oēs doctores catholicos pace oīm ſalua videtur idoneus ⁊ ſecuriſſimus ad illuminandum intellectum. et ad inflammandum affectū. Cuius opuſcula duo. vt lecturam ⁊ alios tractatꝰ eiꝰ interim p̄terea tanta ſūt arte cō pendij diuinitꝰ cōpoſita vt ſupra ip̄a nihil breuiloquiū noto et itinerariū In qͥbus ꝓ ceſſuꝫ ē duabꝰ vijs cognoſcēdi deū Primꝰ nanqꝫ hoꝝ duoꝝ tractatuū. p̄cedit a pͥmo pͥncipio qd̓ deꝰ eſt vſqꝫ ad alias veritates ſub deo creditas ⁊ habitas Alius ecōtra ꝓgreditur a creaturis ad creatorē ꝑ ſex gradꝰ ſcalares vſqꝫ ad anagogicos exceſſus Qui lꝫ ſint difficiliores ⁊ rariores. dꝫ tn̄ oīs xp̄ia nꝰ ad illos aſpirare qm̄ theologia tal̓ miſti ca ꝓprie ē xp̄ianoꝝ Que et ꝓpiciāte et reue lante ſpū xp̄i Ieſu facillima eſt ſuꝑ omnia et vtiliſſima ſed abſcōdita a ſapiētibꝰ et in oculis ſuis prudētibꝰ et ipſis pene inacceſ ſibilis et impoſſibilis. iuxta eiuſdē dn̄i ſal uatoris diuinam ſententiam qua ait Cōfiteor tibi pater ⁊c̄. ¶ Conſideratio ſexta. Onfiteor itaqꝫ et ego in inſipiē tia mea ꝓ cōcluſione rn̄ſiue epl̓e ne vltra in lōgū vergat ꝙ a. xxx. annis ⁊ āpliꝰ citra volui hr̄e fa miliares mihi p̄dcōs tractatulos ſepe legē do. ſepe ruminādo. ēt vſqꝫ ad v̓ba nedum ſnīas Et ecce hac etate hͦ ocio velut ad votū vix ꝑueni ad īitiū guſtus eorūdē. qͥ ⁊ repetiti ſꝑ mihi noui fiūt ⁊ placēt iuxta illud flacci de poemate l̓ imagine ꝯpoſitꝭ elegat
zum Hauptmenü