¶ Cuiuſdam medici 21 Prima conciſio Omne opus dei ſanctum eſt/ et laudabi ſe. Probatur ratiōe ⁊ autoritate. Ratione ſic. quia a bono et optimo non exit aut pro cedit niſi bonū. deus altiſſimus omnium creator eſt ſummū et optimuꝫ. ergo oīa eiꝰ oꝑa bona ſunt. Autoritate probat̉ conclu ſio ꝑ illud ſacre ſcripture. Geneſis pͥmo. ca Uidit deus cuncta que fecerat et erāt valde bona. ⁊c̄. Secūda concluſio ¶ Omnes dies anni ſunt opera dei altiſſi mi. deducitur cōcluſio ex textu ſacre ſcriptu re. Gen̄. primo. vbi per totū capitulum deſcribunt̉ oꝑa ſex dierum. Et qualiter pͥma dei oꝑa fuerunt dies et anni. Primum au teꝫ bonū a bono incepit operari. Hoc idē teſtatur regius propheta Dauid. ita pſallens domino. Tuus eſt dies. et tua ē nox tu fabricatus es auroram et ſolem. Quocirca canit eccleſia. Eterne rerum cōditor noctē diemqꝫ qui regis/ et temporum das tempora/ vt alleues faſtidium. ¶ Tertia concluſio Omnes dies anni boni ſunt. Ita cōdu ſio clare apparet et ſequit̉ ex duabus priori bus. qꝛ dies ⁊ anni ſunt oꝑa ſingularia/ ſū me et infinite bonitatis. optimi aūt ē optima adducere. Dicere ergo aliquē dieꝫ eſſe natura ſua malum eſt iniuriari deo qͥ arti fex eſt dieꝝ ⁊ annoꝝ. Opus nanqꝫ maluꝫ maliciam arguit opificis et artificis. Quarta concluſio ¶ Omni anno/ omni die/ et hora diei bonum ⁊ laudabile eſt oꝑa quelibet ſancta licita et honeſta inchoare/ facere/ oꝑari ⁊ ꝑfi cere. Patet ꝯcluſio/ qꝛ ſicut dies et anni ⁊ etiam hore diei a deo creatore ꝓdeūt et ducunt̉. Sic et omne opꝰ ſctm̄ licitū ⁊ honeſtū quod oī die et hora inchoat̉ ⁊ ꝑficitur a dn̄o dirigit̉ inchoat̉ ⁊ ꝑficit̉. Dicente xp̄o. Sine me nihil poteſtis facere. Et rurſus euāgeliſta Iohānes ait. Oīa ꝑ ip̄m facta ſunt ⁊ ſine ip̄o factū eſt nihil. Intellige cōcluſionē niſi p̄cepto dei vel eccl̓ie illud opꝰ inhibeat̉ ſicut in diebꝰ feſtiuis aliqͣ oꝑa laborioſa ꝓhibentur. alias bona/ niſi prohiberentur operari feſto die. Quinta concluſio Superſtitioſa et vana religio ac merito redarguenda eſt/ nō inchoare oꝑari vel ꝑficere certis anni diebꝰ opus bonū vl̓ ſanctū ab eccl̓ia non ꝓhibitū. Iſtud eſt exp̄ſſe de mēte apl̓i ad Gallathas. iiij. ca. vbi arguit et rep̄hēdit illos de Gallacia ita dicēs Obſeruatis dies ⁊ mēſes ⁊ tꝑa ⁊ ānos Se quit̉. Timeo aūt vos ne forte ſine cā laborauerim in vobis. ¶ Itē ſi timet aliqͥs vel recuſat bonū aliqd̓ opꝰ agere vel inchoare certo die. vel hoc eſt ꝓpter reuerētiā ⁊ ſctīta tem diei. qꝛ vult diē illum ſctīficare. et ſi ſic multo magis deberet abſtinere ab inchoa tione alicuiꝰ oꝑis diebꝰ ſolēnibꝰ vt ſunt feſta ſanctiſſima Natiuitatis xp̄i Reſurrecti nis dn̄ice Aſcēſionis ⁊ Aduētus ſpūſſctīqd̓ nō faciūt obſeruatores dieꝝ ⁊ annorū. Uel talis obſeruātia fit ꝓpter deuotionē ad ſctōs quoꝝ dies agit̉ vel quoꝝ celebritas tali die colebat̉. ⁊ talis deuotio nullū habꝫ fundamentū nullā hēt rationē niſi ſolam voluntatē obſeruātꝭ tales dies. Ꝙ ſi dicāt ſe tales dies obſeruare ꝓpter euētus ⁊ ꝑicu la q̄ conſueuerūt euenire his qͥ inchoāt ali quod opus vel iter aliqd̓ hoc vanū eſt ⁊ ſu perſtitioſum ac ſine aliqͣ ratiōe. Quolibet enī die anno et hora diei ⁊ bona et mala cō tingunt. Sic ergo periculū diceret̉/ qͦlibet die aliqͥd inchoare. Uel dicat̉ ratio a talibus. qͥ hec obſeruāt quā nec ph̓i/ nec medici/ īmo nec aſtrologi docēt. tales obſeruan tias de feſto innocentū vel alijs feſtis. Uo lūtaria igit̉ eſt ⁊ abſqꝫ apparētia ratōis ali cuius talis obſeruantia. ¶ Sexta concluſio ¶ Sicut vera et xp̄iana fides mirabilia oꝑat̉ in bene credētibus. Sic ⁊ falſa ⁊ ma la credulitas deo ꝑmittēte euētꝰ malos in terdū oꝑat̉ vel potiꝰ demeret̉. Primā ꝑteꝫ ad longum deducit ꝑ exempla qͣꝫ plurima. Apoſtolus ad Hebreos. xi. Sed ⁊ de vir tute fidei ip̄a euangelia multa loquuntur. Reliqͣ ꝑs ꝯcluſiōis experit̉ qͦtidie ī male credulis qͦs ita deꝰ punit ꝓpter malā fidem ymmo dū cognoſcit dominus nimium ad herere aliquibus vanis obſeruātijs ꝑmittit aliquos euētus cōtingere ⁊ ita eos plꝰ conſequēter firmari in tali opiniōe vt maior fiat cecitas eoꝝ. et in laqueum cadant. quē ſibi fecerūt. Preterea duꝫ imaginatio
zum Hauptmenü