¶ Circa artem magicam 21 apud chriſtianos vt erroneum/ vt impiuꝫ et ſacris litteris aduerſum. Qua in re ridē di ſunt. īmo dure corrigendi qui theologoſ derident mox vt ſermonem de demonibuſ faciunt/ mox vt eis effectus quoſdam attri buunt/ quaſi fabuloſa ſit eoꝝ rn̄ſio. Prouenit error iſte apud quoſdam litteratos/ tum ex defectu fidei. tum ex debilitate et infectione rationis. Gerunt ꝓprie animaꝫ ſic occupatam circa corpus circa res ſenſibiles ac eaꝝ ſolicitas curas/ vel ita in cauſarum ꝑticularium ⁊ viſibilium ꝑſcrutatiōe conſiſtunt ꝙ de vniuerſalibus ⁊ pͥmis entibus ac ſpiritibus nihil credere vel ſapere nihil tenuiter ⁊ eleuate cogitare poſſūt. Hoc Plato dixit maximū eſſe impedimētum veritatis referre ſcꝫ omnia ad ſenſus ⁊ non auerti ab eis. Hoc idem Tullius hoc Augꝰ in de vera religione. hoc Albertus ⁊ Guilhelmus ꝑiſien̄. īmo et exꝑientia docu erunt Tales erant apud iudeos ſaducei qͥ referente Ioſepheo et hieroni. negabāt ſpi ritus eſſe. Tales inimici ph̓i quidā vt tul lius loquitur tales epicurei ⁊ alij vitaꝫ pecūdum eligentes. qui nil eſſe cōcipiūt alid̓ a corꝑalibus ⁊ extenſis In quoꝝ ꝑſona lo quitur Ecc̄s. ⁊ ſapiēs Sapīe. ij. Ita quaſi ſint incantati et dementes nullaꝫ ſibi in eſſe rōem nullū ſpm̄ nullos effectus ſpūa les atqꝫ inuiſibiles iudicare vident̉. nō mi nus errantes a nabuchodonoſor qͥ credebat ſe bouem eſſe et ab alijs maniacis qͦꝝ aliqͥ ſe gallos. aliqͥ murilegos opinati ſunt De grege taliū erat inſipiens ille qͥ dixit in corde ſuo Non eſt deus. qꝛ ſi eſt deus vtiqꝫ eſt ſpūs. et ſi nullus eſt ſpūs. nullus ē deus Neqꝫ enī ego negauero quoſdā plerūqꝫ no mis leuiter ea demonibus aſcribere que fi eri a cauſis materialibꝰ. naturalibꝰ. rōnabi lius dicerētur. nam multas et miras in rebus ſenſibilibus efficatias multas virtu tes exiſtere quis abnegauerit: ex qͣrū cōbīa tione alteratione ⁊ cōfiguratione fiūt effectus mirabiles. ſicut ex applicatione varia ſpeculoꝝ. ſicut ex celeri motu et iactatione quarundā rerum. ſicut ex immutatione di uerſa imaginatiue potētie in hoībus ſicut ex alijs quidam docuerunt et oꝑati ſunt. qͣ rum oꝑationū noticia dici poteſt magica naturalis. de qua inueſtigare qͣꝫuis ſepe cū rioſum eſſet ⁊ maioris boni impeditiuū im mo et ad errores ꝓnum/ non tn̄ eſt fidei nō ſtre contrarium dummō ph̓ia ſuis contenta limitibus nihil impium/ nihilmēdoſūnefarium ve miſcuerit. Secūdum dictum Bſeruatio/ ad faciendū aliqueꝫ effectū qui rōnabiliter expectao ri non poteſt a deo miraculoſe o perante nec a cauſis naturalibꝰ debet apud xp̄ianos haberi ſuꝑſtitioſa/ et ſuſpecta de ſecreto pacto implicito vl̓ explicito cum demonibꝰ. Iſta eſt doctrina ſctōrum doctoꝝ noīatim Auguſtini in locꝭ pl̓i bus quibꝰ has obẜuationes valide cōdēnauit. v. de ciuitate dei. iiij. cōfeſſionum. ij de doctrina xp̄iana. Et recitātur multa in decretis. xxvi. q. v. et. q. vij. pl̓ibus ca. Hāc cōſideratiōem notauit vtiqꝫ facultas theo logie in multis articulis quos ad elucidationem huius materie cenſuit condemnādos. ¶ Articulus tertius eſt talis ꝙ inire pactum cū demonibꝰ tacitū vel exp̄ſſum n̄ ſit idolatria vel idolatrie ſpēs et apoſtaſieerror. Et intendimus eſſe pactū implicitū in omni obſeruatiōe ſuꝑſtitioſa cuiꝰ effectꝰ nō dꝫ a deo vel a natura rōnabiliter expectari. ¶ Porro ad ſciendū qͥd vocam pactum implicitū vel explicitū cū demonibꝰ. et cur iſtud vel nō fiat narrabimꝰ verā fid̓i noſtre traditionē. ⁊ hoc qͥdem breuiſſime. qm̄ latior ꝑſcrutatio aliam facultatem exigit. aliū locū et actum ¶ Tradit vera fides ꝙ demones neqͣꝫ ſunt ſpūs hūane nature hoſtes acerrimi. ſeuiſſimi. aſtutiſſimi. qͦruꝫ violentiā imꝓbiſſimamqꝫ tyrannidē. ſi nō compeſceret ⁊ frenaret diuina bonitas/ de hoībus actū eēt ꝙ ip̄i funditꝰ deꝑirēt. Iob xli. Nū eſt ptās ſuꝑ terram q̄ comꝑaret̉ ei: actū ſuus conatus oīno vanus eſt niſi ꝓ qͣꝫ to ꝑmiſerit deus. ¶ Sed cur ꝑmittat/ ob ſtupeſcūt inſipiētes corde. Pōt tn̄ hͦ ꝑmit ti ob altera qͣtuor cāꝝ vel obſtinatoꝝ dam natiōem. vel ad peccātiū purgatiōem ⁊ pu nitiōem. vel ad fideliū ꝓbatiōem ⁊ exercita tionē. vel ad gl̓e dei manifeſtationē. ¶ De obſtinatoꝝ dānatiōe ſcriptū eſt in psͣ. Im miſit in eos indignationes ſuas indigna tionē ⁊ iram ꝑ angelos malos. et hoc ꝑpēditur in damnatꝭ. ¶ De peccātiū purgatō ne ⁊ punitione patuit in magdalena q̄ ſub lecta erat ſeptē demonijs. qꝛ carnalibꝰ vaca bat vitijs ẜm glo. Preterea dabant̉ excōicati ab initio eccīe ip̄i ſathane corꝑalit̓ vexandi vt ſpūs ſaluus fieret. Unus ex ſctīs
zum Hauptmenü