¶ Liber Quartus 66 quē eſt mīa ⁊ copioſa redēptio/ miſcd̓ia h̓ dū viuimꝰ ſuꝑexaltat iudiciū/ qͦ fit vt dam nādus ī curia iuſticie habeat aditū cū fidu cia ad thronū gr̄e eiꝰ. q̄ ſaluat dānantes ſe abſolutōeꝫ ꝯferēs in auxilio opportuno. p̄ cipue ſi dimiſerit hō ex corde debitoribus ſuis. vt ꝑticipes velit eos fieri glorie/ neqꝫ vindicta q̄rere cupiat. ſed oret ꝓ ſalute ſua quo ſit vt fidēter dicat deo. bullas veīe ſue p̄ſtāde hn̄s. dimitte nob̓ debita nr̄a ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. ¶ Monicus ¶ Calia frequēt̉ audiui/ volūcer. Sꝫ qͣliter abſqꝫ mēdacio vel fictōe pōt in mul tis tale aliqͥd agi nō ſatis aꝑtū eſt. Eſto nē pe ꝙ de p̄teritis oꝑbꝰ ſcrupuli ſint ī ꝯſcīa. nō idcirco reā ſe iudicare habet. Eſt eī ſcru pulꝰ vacillatio q̄dā/ dubitatō/ vel formido ꝯſurgēs ex aliquibꝰ ꝯiecturis debilibꝰ ⁊ in certis. Alioqͥn ſi ex vehemētibꝰ argumētis ⁊ ꝓbabilioribꝰ ꝓ hac ꝑte qͣꝫ ꝓ altera dubita tio ꝯſurgeret iā non ſcrupulꝰ ſolꝰ vel leuis trepidatio dici deberet/ ſꝫ moralis de tranſ greſſione certitudo. Mirū vero neqꝫ cautū videret̉ ſi ꝓpter hmōi ſcrupulos/ ꝯſcīa te ſtificatōeꝫ vel danatōeꝫ ferret certā. Nūqͥd interrogata ab hoībꝰ/ vl̓ acriter a ſeip̄a/ ne qꝫ mētiri ſibi volēs rn̄debit ꝓpt̓ ſolos ſcru pulos ſe ī veritate reā; ſe crimīoſaꝫ ſe dānā dā exiſtere? nōne magis in hͦ caſu d̓ merito qͣꝫ de pctō/ ⁊ ita potiꝰ de ſaluatōne qͣꝫ de dā natōe p̄ſumit? Quo pacto fert igit̉ ꝯtra ſemetip̄am dānatōis ſnīam? Auget dubita tionē apl̓i dictū. Mihi inqͥt ꝓ mīmo ē vt a vobis iudicer vel ab hūano die ſed neqꝫ meip̄m dijudico/ qͥ tn̄ alibi ſe primū fatet̉ ī ter pctōres Ueīt inqͥt deꝰ ſaluos facere pec catores/ qͦꝝ primꝰ ego ſum; ¶ Oro qͣlē ad iſta rn̄ſionē aduena nr̄ daret. ¶ Uolucer. ¶ Qualē nimiꝝ dat apl̓s/ dū ſubdit ad p̄ allegatū qͦddā verbū/ qͥ me iudicat dn̄s eſt Et alibi. Scio ꝙ in me nō hītat bonū/ cō formiter ad illud xp̄i. Qui ex ꝓprijs loquit̉ mēdax ē. ¶ Certiſſima igit̉ nō ſcrupuloſa rōne tenere debet oīs hō viuēs/ qm̄ ſine gͣ tia de. dānatꝰ ē/ quaꝓter hūiliet ſe hō qͣntū potuerit/ ſibi vileſcat ſe deijciat/ ſe ꝯculcet in recogitatōe ſua/ qꝛ nō hr̄et ꝙ deo dā nāti rn̄deret. qͥd obijceret dicēti. amice nō facio tibi iniuriā. accipe qd̓ tuū eſt ⁊ vade Quid ē aūt illud tuū niſi pctm̄ niſi mēdaciū? Legiſti ꝙ ſanctꝰ abbas agathon moriēs/ fratribꝰ interrogātibꝰ an timeret ⁊ an in oꝑibꝰ ſuis ꝯfideret rn̄dit. In veritateti meo/ neqꝫ ꝯfido in oꝑbꝰ meis/ qͦuſqꝫ vene ro an̄ deū/ qm̄ alia ſūt iudicia dei/ alia hominū. ¶ Monicus ¶ Cotꝰ crede mihi vo lucer horrore ꝯcutior/ totꝰ merore tabeſco totꝰ in deſolatōeꝫ ⁊ in quādā velut deſꝑationē deijcior hͨ audiēs. nec qͥd de p̄teritis nec de futuris agā ſcio. ¶ Uolūcer ¶ Atuero germanꝰ tuꝰ hac ꝯſideratōe ſic vti nitit̉ vt inter tot p̄mētia mūdi mala. inter tot hoſtiles carnis ac demonis moleſtias per ip̄am dn̄o ꝓpicio fortiorē aſſurgere q̄rat in ſpem. ſolidiorē ꝯſolatōeꝫ. ⁊ in trāquilliori pace qͥeſcere/ cuiꝰ rōneꝫ ⁊ modū collocutio diei prioris expoſuit. ¶ Monicꝰ ¶ Memini ꝑ deſꝑatōeꝫ eī ad ſpem veīre docuiſti Cauſant nihilominꝰ ſcrupl̓i tales inqͥetudinē mētis quā fluctuare faciunt. a qͣ ſicut muſce moriētes ꝑdūt ſuauitateꝫ odoris.i. deuotōis ⁊ amoris ſentimētuꝫ Euigilare demum compellunt ⁊ exuſcitare dilectam prius qͣꝫ ipſa velit. ¶ Uolucer Accipito conſilium. ¶ Secūdum metruꝫ quarti Dicolon tetraſtrophon; primi tres ꝟſus ſūt trochaici alcmanij dimetri acata lectici/ ſic̄ primꝰ ī ſcd̓o metro qͣrti d̓ ꝯͣſ. phi. Quartꝰ ē dactilicꝰ pherecratiꝰ trimeter aca talecticus ſicut ſcd̓us in ſcd̓o metro ſcd̓i li bri Pontus verſat arenas. Ad finē fit diſtrophon. Ttuum tabeſcit in te ☞Scrupulis exagitatum Cor/ gemens et anxiatum Perſta fortius in ſpe. Filijs ſuis quid obeſt Prouida cura patris ſcit. Pane filiorum ſeruus Ut quandoqꝫ cibatur/ Sic cibo ſerui frequenter Paruus veſcitur heres Glorietur vt nequaquā Et ſperet cor vtrinqꝫ/ Proximum ſolet iuuamen Fieri contribulatis Nonne fluctus et procelle Expurgant mare crebro Parturit filium mater Sed non abſqꝫ dolore. Letus alacrisqꝫ fies Morum prole beatus Si memor dei recuſas Hic ſolamen habere cc 5
zum Hauptmenü