¶ Centilogium moralium/ qꝛ cognoſcere certitudiliter nō poſſumus. Dictū eſt cor hoīs prauū et inſcrutabile/ quis cognoſcet illud? Decas quarta Iximus impulſus diuidit̉ quo niam alius eſt ꝟtuoſus/ alius ē luminoſus/ alius benignus ſeu dulcoroſus et hoc ẜm tria aꝓpriata in diuinis. Sic ex aduerſo/ triplex ex ſathana cōſurgit generalis impulſus. vnꝰ eſt violētus. alius fraudulētus. tertius ma lignus Uiolētus impellit iraſcibilē Fran dulētus ⁊ doloſus rōnalem/ Malignꝰ cōcupiſcibilem. ¶ Diuinus impulſus fit aliter quā diabolicus/ Deus illabitur aīe rōa li/ q̄ tria capit ab ip̄o ſine medio. naturam grām ⁊ gloriā. Dicit̉ aūt illapſus plenū ſu per aīam interius ⁊ exterius dominiū Cor regis(inqͥt ſapiēs) in manu dei eſt/ qͦcunqꝫ voluerit inclinabit illud/ diabolus aūt vel altera creatura dn̄iū tale nūqͣꝫ hꝫ. ¶ Diuinus illapſus etſi nō poſſit cōgere liberū arbitriū vt liberum eſt/ qm̄ hoc implicat con tradictiōem/ vt idē fiat violēter ⁊ nō violēter/ pōt tn̄ inducere neceſſitatem ad illd̓ qd̓ ſibi placuerit vt de aīa nō volūtaria poteſt reddere ſpōtaneā/ docuit hoc pauli cōuerſio ¶ Diuinꝰ elapſus ponit ſub lege ſua ho mines qͥ ſpū dei agūtur/ dicūtur tn̄ legi dei nō eē ſubiecti qꝛ ducunt̉ nō metu legis aūt p̄mio/ ſꝫ illapſu dei ſolo ad impletionem legis ſue. Nō eſt enī ꝯͣdictiōis deus vt libe ret ſuos a lege ſua/ ne faciant illam ꝓut illi nefarij de lege libertatis blaſphemabant. ¶ Diuinus illapſus nō ita cōfirmat aīaꝫ rōalem qn̄ liberū eiꝰ arbttriū/ ꝓprietati eiꝰ relictū/ vt deliberās vel arbitrans ne poſſit in oppoſitū ꝓlabi vel ſuſpēſo ſe tenere. ꝓpte rea finalis ⁊ radicalis cōfirmatio btōꝝ eſt in eterna manutenētia illapſus beatifici qͥ cōſideratꝰ ad diuinā potētiam abſolutā/ n̄ hꝫ neceſſitatē eſſēdi/ niſi ꝑ inſtās ſolū/ qꝛ p̄t dū eſt deſinere eſſe. qͣꝫuis neceſſariū ſit dū ē ip̄m eſſe. Eſt enī contradictio dicere hoc dum eſt/ non eſt. ¶ Cōſequitur ex an̄dictꝭ ꝙ oīs vita ſpūalis aīe xp̄iane/ fundat̉ in ſolo miraculo influētie diuine ſumme libere cōtingenter ad extra/ nō intra ſe. ꝓpterea reducitur vita opeꝝ ad vitā hītuū ſuꝑ naturaliū/ ⁊ hec hītualis vita ad pͥmam in deo vitam que dicitur liber vite ¶ Cōcluditur exinde ſtulta p̄ſumptio cōfidentiū in cona tu operū ſuoꝝ qͣſi p̄uenire poſſet gratie influxū/ reſpexit vtiqꝫ dūs ad abclpꝰ ad mūe ra eius. Cur aūt ad cayn ⁊ ad munera eius nō reſpexit. murmuret ſi voluerit ſuꝑbia n̄ ꝑtinget detur volūtati dei gratia ſua. det̉ ⁊ ſalus ¶ Diſtinctio diuinalis impulſus a naturali/ nō ſufficiēter accipit̉ ꝑ hoc ꝙ naturalis inclinatio nr̄a ſꝑ eſt recurua ad pro priū bonū cōmodū et honorem Natura ſi quidem fertur in deū ſicut ꝯdita eſt nūero ſpecie et ordine. Eſt aūt ordo ſuus reuerti ī deū plus qͣꝫ ad ſe/ vt ſtabileꝫ ſui faciat orbem ¶ Nō eſt aſſerendū generaliter ꝙ ex īpulſu naturali et habituali/ non poſſet deꝰ ſuꝑpoīa diligi/ dum non adeſt naturalitergratia gratum reddens ad meritū vite eter ne. Patuit in pͥmis ꝑentibꝰ ẜm dicētes ip ſos fuiſſe formatos in puris naturalibꝰ ⁊ ē licuiſſe actū dilectionis circa deū/ cōſtat ꝙ hoc actu diligebāt deū plus quā ſe ⁊ ſuper omnia. alioqͥn peccaſſent et ſymoniace dilexiſſent non tn̄ merebant̉/ ſic poſt nature deſtitutiōem/ nihil ꝓhibet hoīem bn̄ habi tuatū. ſine gratia gratificāte/ deū ſuꝑ omīa diligere. ¶ Diuinus influxus ꝑ grām gratū faciētemlīmo ⁊ ꝑ quācunqꝫ grām ſuꝑna turaliter inſpiratā cognoſci nō pōt euidēter hic niſi ſpecialiter fuerit reuelatū. Non enī videtur certitudo maior poſſibilis hic naturaliter haberi ꝙ homo ſit in caritateqͣꝫ ſi ſentiat ꝙ diligit deum ſuꝑ oīa/ paratꝰ mori ꝓ ſe. hoc tn̄ ſignū poteſt eſſe ſine caritate quēadmodū notat apl̓us Si tradide ro inqͥt corpus meum ita vt ardeat/ nichil abſqꝫ caritate ꝓdeſt quid iſta cōſideratione repietur efficacius ꝓ noſtra humiliatio ne/ timore/ pietate/ mititate luctu. et ad oēſ benignitate. qꝛ qua ſeueritate iudicemur. quo fine terminemur ignoramus/ qͥd ſuꝑ eſt/ niſi vt de mīa dei ſola ſperemus. Decas quinta Iolētus demonis īpulſus flās a ſiniſtris/ manifeſtus fuit in afflictione Iob/ virtus aūt diuini illapſus/ in ſua exaltatione mon ſtratus Etem draco ē iſte deus quē formaſti ad illudēdum ei/ Sepel ſuis impulſibꝰ deicit̉ aduerſis impulſibꝰ ſpūſſancti/ qͥbꝰ humiles exaltant̉ ad virtutes ¶ Iob pꝰ ꝑditionē ſub̓e/ poſt necē ſubitā filioꝝ ⁊ filiarum/ ſi ad litterā accipiat̉ violentus hic īpulſus/ magnam in humilitatis ꝯẜuatiō
