Seite
De impulſibus 63 que corruit a ſede gr̄e/ plꝰ ceteris ꝑibꝰ obli­gari mīe liberāti et exaltāti. Et hͦ ẜm rōem hanc miſericordie que miſeriam ſupponit infuiſſe. Creaturam rōnalem que nūqͣꝫ depoſita eſt nec deponi debuita ſede gra­tie qualis inter homines ſola fuit aīa chri­ſti/ plus obligari deo quā cetere/ in ratione gratuiti muneris accepti. Concordant he tres cōſiderationes vltīe rn̄ſum ſymonis a xp̄o ꝓbatum Cui minus dimittitur minꝰ diligit ſupple facta ꝯꝑatōe ad miẜicordiā liberantem a miſeria/ non ad pure liberali ter largientem. Notauit psͣ. quattuor exal­tatiōes. pͥmo a lapſu mortis Beati quorū remiſſe ſunt iniquitates. Scd̓o a veniali­bus/ et quoꝝ tecta ſunt peccata Tertio per ſanatiōem a peccato originali Beatus vir cui nō imputauit dn̄s pctm̄. Qualis fuit ī ter hoīes virilis marie ſpūs Quarto ꝑfecta innocentia Qualis eſt aīa xp̄i ſola in cuiꝰ ſpū nunqͣꝫ fuit dolus Creaturam huma nam viatricem/ attēdere plus debere impl̓ ſus varios ꝓut habentrōem boni moralis et honeſti atqꝫ laudabilis aūt moralis/ aut oppoſitas rōes/ quā ſub cōditione ſua na­turali. Creaturam humanam viatriceꝫ attēdere plus debere ad impulſus rerū va­rios ẜm ph̓iam moralē qͣꝫ naturalē vel me thaphiſicalē vel rōnaleꝫ/ qͣꝫuis ſi vtraqꝫ cō gnitio poſſet app̄hendi ſine vicio curioſi­tatis. plus vtiqꝫ ſimul laudanda eſt Decas tertia. Ognitionem certam/ ſuꝑ varie tate impulſuū moraliū in boni­tate et malicia/ pure hūanitꝰ nō haberi/ neqꝫ ſcd̓m originem/ ne qꝫ ſcd̓m media/ neqꝫ ſcd̓m finem hoc maxi me videt̉ de impulſu ſpūſſancti qͥ ſꝑ eſt ad bonū/ ⁊ pn̄tiſſimus ꝑ illapſum. Spūs tn̄ vbi vult ſpirat/ ⁊ vocē eius audis ⁊ neſcis vnde veniat aūt quo vadat. Cōſonat illd̓ apud Iob Et qͣſi furtiue inqͥt accepit aurꝭ mea venas.i. vias ſuſurrij eius Cognitō nem ꝓbabilem ſuꝑ hac varietate impulſu um moraliū/ expedire ꝑſcrutari qͣꝫlibet ẜm vocationis ſue ſtatū. alioquin ignorās igͦ­rabit̉ nec vitatur malū niſi cognitū/ vitatō ne laudabili. Cognitionē ꝓbabilē ſuꝑ hmōi varietate impulſuū moraliū nō hr̄i ſufficienter ꝑ impulſus quoſlibet corꝑales exterius in corꝑecōſideratis in natura ſua vel in eſſe nature. Reſpicit hoc ꝟbum ſuꝑ­ſtitioſas omnes obſeruationes abſqꝫ nūe­ro/ ꝑ ſortilegos/ ꝑ omina/ ꝑ auguria/ ꝑ ſom nia/ ꝑ cyromanciam/ cū omnibꝰ demonuꝫ cōtagijs/ contra que nunc orat eccleſia di­cens. Da queſumus dn̄e ppl̓o tuo diabo­lica vitare cōtagia. Cognitiōem ꝓbabi lem hmōi nō haberi ſufficiēter ex motu ſen ſibili cordis humani vel ad bonū de gener̄ vel ad malū hic eſt lapſus plurimoꝝ qͥ ſe deuotos exiſtimant ſequi vt ſꝑ vel frequē­ter impulſum cordis ſui/ p̄ſertim ſi videat̉ ad bonum ſicut ad religionis ingreſſū vel ſolitudinis/ vel multiplicatiōem in votis/ Cor meum aiunt impellit me ſic/ et ſic ad bonum/ non eſt reſiſtendum impulſui ſpi­rituſſancti. Addūt inꝑniciem dare ceterit cōſilia. vel reſponſa/ iuxta ꝓprij cordis im­pulſum tanqͣꝫ diuinū et certū. Cognitō nem ſuꝑ impulſibus eo frequenter plus eſ ſe ſuſpectam quo vehementior ⁊ vrgentior fuerit hic impulſus etiam ſub rōe laudabi lis hoc milies exꝑtum eſt in furore nouitō hoc eſt habituatis circa delectatiōes aliqͣs De qualibus apud poetam. an qui amat ſibi ſomnia fingunt. et hoc maxime circa muliebrem auiditatem/ quia variū ⁊ muta bile ſemper femina. Sequitur quoqꝫ pre­ceps impetum cordis ſui. Cognitiōem ſuꝑ impulſibus moralibus/ ꝓbabilem nō haberi ex motibus cordis naturalibꝰ/ qͥ ꝓ ueniūt ex radice multiplici/ ſe habēte indif ferenter ad moreſ. quarū potior eſt comple xio naturalis. ſb̓ qͣdruplici genere/ ſangui neoꝝ/ colericoꝝ/ flegmaticorū/ melancoli­corum/ de quibus alibi multa. Cogni­tionem ſuꝑ inſtinctibus moralibus/ non haberi ſufficienter ex altera radice impul­ſuum naturalium/ que eſt cōplexio accidē talis per paſſiones ⁊ paſſibiles qualitates habitus vel diſpoſitiones acquiſitos. Cognitionem huius non dari ſufficiēter ex altera radice que colligitur a diſpoſitiōe medij circūſtantis. aut alimenti varij vl̓ eti am a ſuperiori radice celi Cuius influxus et impulſus virtuoſitatem/ ſentiunt et on̄­dunt res alie/ non habentes rationem/ in quibus tamen nihil tale eſt laudabile vel morale Cognitionem non haberi ſuper impulſibus moralibus/ per qualeſcunqꝫ ī pulſus qui ſunt indifferenter ſehabentes ad bonum vel ad malum moris/ iuxta cō­ditiōes vtētꝭ libertate/ hͦ vidit qͥ dixit talia ſūt iſta qͣlis ē animꝰ vtētꝭ Cogͣtōꝫ īpl̓ſuū