Transkription / 3 [221

¶ Et ſtatu perfectionis 67 hoc eſt ꝙ amor dei omnibus preponaturſic ꝙ paratus eſſet homo ante omnē aliuꝫ amorem dimittere qͣꝫ dei amorem. ⁊ hic eſt vnus modus ꝑfecte dilectōnis nobis poſ ſibilis/ ⁊ de neceſſitate precepti. Ulterius ex concluſione ſequitur ꝙ ſi conſilia ad ꝑfectionem vite xp̄iane facere dinoſcuntur/ non tamen eſſentialiter hominē ꝑficiunt in vita xp̄iana. Prima pars claret ex decurſu euangelij. pro ſecūda arguit̉ quoniā plu res ꝑfecti fuerūt in vita ſpirituali abſqꝫ ob ſeruantia conſiliorū euangelicorum/ vt de abraam conſtat/ cui dn̄s ait. Ambula cōram me ⁊ eſto ꝑfectus/ de Iob etiā cui nul lus ſimilis erat ī terra. de ceteris quoqꝫ pa triarchis/ patribꝰ/ et ꝓphetis veteris teſtamenti. quos fuiſſe perfectos nullus negat neqꝫ tamen ſeruauerūt aut impleuerūt cōſilia euangelica. Item in ſtatu innocentie fuiſſent homines ꝑfectiſſimi in vita ſpūali. nec tamen obſeruaſſent conſilia euangelica. paupertatis/ obedientie/ et caſtitatis. ſed eorū perfectio fuiſſet in adimpletione diuinorū preceptorū. Ex quo patet ꝙ protanto conſilia euangelica pertinere ⁊ facere dicūtur ad perfectionē vite ſpiritualis. quia ſunt inſtrumenta quedā expedientia et promouentia admodū ad perfectionem ipſam vite ſpiritalis cōquirendā/ vel iam adquiſitaꝫ conſeruandā. ¶ Sequitur ex dictis ꝙ exquo non intrant eſſentialē con ſtitutionem vite xp̄iane. oportet dicere ꝙ ſolum inſtrumētaliter ad illam faciunt et cōcurrunt/ quēadmodū in vita corporali qualitatiue diſpoſitōnes inſtrumenta/ organa. ⁊ hmōi ꝑficiunt quidē vitam corporis/ ſed inſtrumētaliter tm̄ modo accidentalit er ⁊ ẜm quid. ⁊ nullo modo eſſentiali ter. Hoc expreſſe tenet ſanctus Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxxiiij. ar. viij. hoc ī ſolutione prime rationis atqꝫ ſequenti articulo. iiij. vbi querit an liceat ep̄is aliquid poſſidere ī ſo lutione primerationis. Idem ⁊ queſtione ſubſequenti. ar. ij. in corꝑe queſtionis vbi dicit ꝙ ad perfectionē vite xp̄tane eſſentia liter pertinet perfecta obſeruantia p̄cepto rum. Hoc idem ponit. q. clxxxviij. arti. pri mo in corpore/ vbi querit an̄ habere aliqͥd in cōmuni diminuat de ratione perfectio nis. Hec eadem determinat in libello ſuo de perfectione vite ſpiritalis. Sic et poſt eum Godefridus de fontibꝰ ⁊ alij. ¶ UlP terius infero ꝙ paupertas voluntaria quā tūcunqꝫ arta non perficit hominē eſſentia liter in vita xp̄iana. Iſtud expreſſe determinat Caſſianus in collationibꝰ patrum collatione prima. ⁊ allegat ſanctus doctor in lib̓. ſepe memorato. Ieiunie inquit vigilie. nuditas. priuatio omniū facultatum non perfectio ſed perfectionis ſunt inſtrumenta. quia non in ipſis conſtat diſcipline finis ſed per illa peruenit̉ ad finem Ob hoc enim ait ſanctus doctor vbi ſupra hec in religionibꝰ inſtituta ſunt/ non quia in ipſis principaliter conſiſtat perfectio. ſed quia his quaſi quibuſdā inſtrumentis ad perfectionē venitur. Hoc idem ponit ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxxiiij. ar. iij. in ſolutōne prime ra tionis. Unde ⁊ querens in lib̓. de perfectō ne vite ſpiritalis. quomodo fuit Abraam ꝑfectus qui diuitias habuit ⁊ diues mortuus eſt. Hec inquit queſtio ſolui non po teſt ſi perfectio vite xp̄iane conſiſteret ī ip̄a dimiſſione diuitiarū. Sequeretur etenim Abraam diuitem/ non eſſe perfectum aūt fuiſſe. Uerum ſi verba domini diligenter conſiderētur/ non in ip̄a abdicatione diuitiarum perfectionē poſuit. ſed hoc eſſe quā dam viam ⁊ diſpoſitionē ad perfectionem ſicut et ipſe modus loquendi clare oſtendit. Si vis inquit perfectus eſſe/ vade et vende omnia que habes/ ⁊ da pauperibꝰ/ et veni ⁊ ſequere me. Ultimo ponit/ et ſeq̄re me. quia in ſequela xp̄i conſiſtit perfectio. ad quam inſtrumētaliter diſponit ab dicatio diuitiarū. Unde ⁊ illam abdicationem ordinat ad dilectionem proximi. Da inquit pauperibꝰ. Quocirca ⁊ beatꝰ Hieronimꝰ ſuper illo. Ecce nos reliquimꝰ omnia ⁊ ſecuti ſumus te. Parum enim inquit erat omnia relinquere. quod ⁊ ſacrates fecit. et multi ph̓orum. Ideo ⁊ iungit quod perfectum eſt. et ſecuti ſumus te. Non qui dem paſſibus corporis ſed amoris. Sic et Origenes ſuper illo. Si vis eſſe perfectus ⁊c̄. Nō ſic inquit intelligitur iſtud vt R in ipſo tempore quo tradiderit quis bona ſua pauperibꝰ/ perfectus fiat. ſed quia ex illa die incipit ſpeculatio dei. depoſito ſcilicet onere diuitiarū. quia ſic liberius deo vacare poteſt eum adducere ad omnes virtu tes. Uidetis ꝙ in actibus virtutum ponit eſſentialem ⁊ finalem perfectionem. Sic igitur poteſt quis poſſidens ampliſſimas diuitias/ perfecta caritate deo inherere. et ipſis affluentibus cor non apponere. quē qd 3