¶ Rectitudine cordis o9 tiones fidelium circa hmōi in fiuem bonū dirigēdo. Patet hͦ de feſto purificatōis qd̓ ideo candelaria vulgo d̓r. qꝛ portant̉ candele ardentes illa die in honore puriſſime ⁊ lucidiſſime virginis Marie/ q̄ priꝰ portari apud gētiles ꝯſueuerāt in veneratiōeꝫ cuiuſdā dee ⁊ in luſtratione vrbis romane Sic ſolēnitas pͥme diei mēẜſexti/ q̄ quondā in honore octauiani auguſti fiebat ceſſit in eccl̓ia in honorē receptionis cathena rū pͥncipis apl̓oꝝ. Secundū ꝯſimilē ꝯſiderationē apud pͥncipes chriſtianos poſſꝫ hodie tolerari celebratō natalis ſui. īmo vt meritorie ꝑagi/ dirigēdo videlicet intentō nē ſuā ad ſpūalem natiuitatē regeneratōis ſue ꝑ ſacꝝ baptiſma/ gl̓ificātes deū qͥ gr̄am baptiſmi ꝯtulit. Sic etiā encenia q̄ dant̉ pͥmo die ianuarij tolerabilit̓ fierēt ſi dirige ret̉ intētio ad illud enceniū gl̓ioſum ⁊ p̄cio ſum/ qd̓ xp̄us ieſus deꝰ ⁊ dn̄s nr̄ nobis donauit in ſui bn̄dicti noīs īpoſitiōe. qd̓ vtiqꝫ nomē eſt ieſus ſalutē īportās/ atqꝫ ī ſui p̄cioſi ſanguinis effuſione/ quā in circūciſione inchoauit ſed tūc ꝯſummauit. qn̄ in ara crucis cū latrone. ⁊ clamore valido ſeipſm totū ꝓ nr̄a ſalute deo patri in ſacrifici um obtulit ⁊ exauditꝰ eſt ꝓ ſua reuerentia. Sic fit intentionē rectificādo multa erūt religioſa/ que alias forent ſuꝑſtitioſa. Conſidera. XXII. Nueniet ſtudioſus doctꝰ ⁊ piꝰ animus in talibꝰ obſeruationibꝰ q̄ de ſe non ſunt male/ qͣſdā rōnes vel di rectiōes cordis/ q̄ faciūt obẜuatōes hmōi nedū licitas ſed etiā meritorias. Et ſic̄ nō eſt ncc̄e in obſeruationibꝰ ꝑ eccl̓iam datie ꝙ ſimplices ⁊ laici cogͦſcuūt taliū rōnes/ q̄ in aliqͥbꝰ vix pn̄talit̓ reddi/ qͣꝫ ꝙ ſic placuerit legiſlatori/ vel eccl̓iaſtice conſuetudini. Sic multo magis in ꝓpoſito dicendū eſt/ ꝙ ſufficiāt leues ꝯiecture/ ſi dicat̉ nouenaria potius qͣꝫ duodenaria ad honorem no uē vicꝫ ordinū angeloꝝ. Et ꝙ fiat ꝑegrina tio ad iſtā eccl̓iam magis qͣꝫ ad illā/ ob maiorē deuotionē fideliū. Et ꝙ deus vult ī va rijs locis/ ⁊ diuerẜ ſctīs/ varie ⁊ diuerſimo de venerari. ſtāte tn̄ in his ſꝑ vere fidei ſoli ditate ⁊ ītegritate. Sꝫ ⁊ ꝙ pulli/ vel panis vel vinū/ vel equi/ vel imagines certe/ vel aliqͣ ſil̓ia certis ritibꝰ offerant̉/ totū cedit in honorē dei ⁊ ſanctoꝝ/ ⁊ ad ſuſtentationem eccl̓iaſtieoꝝ miniſtroꝝ/ dūmodo in his et in alijs nō addat̉ poſitiue ⁊ ꝑticulariter cer ta intentō praua ⁊ omnino ꝯtraria diuine religioni Conſulendū eſt igit̉ vt ſtent in di rectione ⁊ intentione generali/ faciēdi ideꝫ qd̓ placitū ſit deo nec in talibꝰ nimis multum ſe ſubtilizent. Conſidera. XXIII. Urſus ad elucidationē p̄miſſoruꝫ ampliorē addendū eſt/ ꝙ nō paſſiꝫ q̄ratur tentari deus per inuocationem ſanctoꝝ ſuoꝝ/ vel oblationes eis factas. qͣſi debeat ſemꝑ ſtatim facere miraculoſe illud qd̓ petit̉ p̄ſertim qn̄ eſt tm̄ modo bonū tꝑale adipiſcendū. vicꝫ qn̄ eſt ꝓ acqͥrendo aliquo cōmodo/ vel ꝓ euitādo incōmodo/ ſic̄ ſolent facere plurimi qͥ ꝓ qͣlibet re qͣꝫtumlibet ꝓphana ⁊ modica/ querūt a deo ⁊ ſanctis eius oꝑationē ſuꝑnaturalem qͣꝫuis oppoſitū illiꝰ qd̓ ipſi petūt cadat frequētius ad ſalutē ip̄oꝝ ſpūaleꝫ ſicut eſt infirmitas/ vel aliqͣ in bonis tꝑalibꝰ aduerſitas. ¶ Eſt enī inuocādus deus maxime ꝓ eterna ſalute animaꝝ/ ⁊ ꝓ medijs ad illam ꝑ arma iuſticie a dextris ⁊ a ſiniſtris/ ꝑ diui tias/ ꝑ pauꝑtatem/ per bonam famā ⁊ infa miā/ quēadmodū ſup̄mus noſter medicus magiſter ⁊ rector nobis vtile eſſe nouerit. Itaqꝫ: ſicut dici ſolet a magno magna petenda ſunt ⁊ ſperanda/ atqꝫ aliquid ſoliduꝫ ſeu permanſurum/ ne forte videatur deus coli ſolum vel amari propter queſtum tem poralium que vilia ſunt et ilico vtiqꝫ peritura. Conſidera. XXIIII Ontingit autem deum tentari dupliciter. vno modo ſine neceſſitate/ vel abſqꝫ magna vtilitate. q̄ teri tatio dicitur curioſitas. Alio modo quando dimittitur auxilium humanum/ quale poſſet haberi/ videlicet dum fiat illd̓ quod naturaliter vel humanitus fieri poteſt. Et hoc vocamus facere quod in ſe eſt. Ad pri mum ſpectat/ cum homo vult per aliquas oōnes vel ieiunia acquirere ſcientiā aliqͦꝝ occultorum/ vel eoruꝫ que non ſunt ſibi vl̓ ſtatui ſuo competent ia/ vel vt habeat gratias aliquas gratis datas/ que nō ſunt vtiles ip̄i petēti/ ſꝫ magis īutiles forte ⁊ noxie vt ꝙ hō ſperet dicēdo hanc vel illā orōnem
zum Hauptmenü