Deuotorū ſimpliciū 71 dine/ paſſionibꝰ vicioſis abūdātes. et pe­ne in nullo mortificati. nihil alid̓ qͣꝫ que carnis ſunt ſapiūt. Quis ergo dubitꝫ qͥn illi iuuenes ad vacandū deo plus ſint ap­ti qͣꝫ iſti ſenes Et ne qͥs murmuret attē­dat̉ ſunt ſcriptura teſte pueri centū an­noꝝ. Et ſunt adoleſcētes ꝯtēnendi poſteri prioꝝ vitā moribꝰ trāſcēderūt. Hec remedia data ꝯͣ malas cogitatōnes cāꝫ habuerint ex ocio. valent etiā ſi cau ſate fuerint ex nimio inordinato timore offendendi deū. Occupatꝰ nāqꝫ diuerſis exercitijs faciliꝰ obliuiſcet̉ timoris hmōi qͣꝫ vacās ꝯtinuo ocio Remediū nihilomi nus ꝯͣ eandē cām efficax eſt vt cogitet potiꝰ diuinā mīam qͣꝫdei iuſticiā. cum mētis libertate fiducial̓r ſe totū ꝓijciat in abyſſum d̓ine bonitatis clemētie dicē do. Dn̄e quāqͣꝫ multa magna ſit mea ini qͥtas. vn̄ merito te timere habeo. ſcio tn̄ multo eſt maior tua pietas. qꝛ eſt infinita Un̄ multo ampliꝰ ī te ꝯfidere volo Aufer ergo a me deꝰ meꝰ nimiū timorē ſeruilē. et ꝯfirma me in timore tuo filiali magꝭ te cordial̓r diligā qͣꝫ nimis vehemēter timeā Si autem ꝯſuetudo mala curioſitas intendēdi illis. de qͥbꝰ facile occaſiōes ma loꝝ oriri pn̄t fuerit in turpiū iniqͣ­rum cogitationū; remediū difficiliꝰ pote­rit inueniri. qꝛ ſemꝑ inqͥeta famelica ſo­let curioſitas in mal̓ enutrita cōſueta Remediū tn̄ eſt vt ſupravt occupet ſe vtilibꝰ vitādo otiū. Et cuſtodiat ſe a vi­dēdis audiēdis. loquēdis. tāgēdis no­xijs/ dādo occaſiōibꝰ pctōꝝ locū Eti am valet vt homo ſenſerit ſe inuadi ta­libꝰ cogitatōibꝰ/ ſtatī qͣſi violentia reuo cet mentē ſuā inde applicet ad alia Etiā ſi milleſies vna die hoīem inuaſerīt/ mille ſies ſe ab eis auertat ſignādo ſe ſigno ſctē crucis ſuſpirādo ad deū/ īuocādo no ſtrā dn̄am ſanctū angelū cuſtodē ſuū ce­terosqꝫ ſctōs qͦs in ſpeciali hꝫ veneratōe dilectōne Uel ſi hec oīa ꝓſint. infligat ſibiipſi aliquē dolorē flagella aūt ali as ſalua tn̄ diſcretōne. Etſi nec adhuc ſic pax fuerit nihil meliꝰ eſt niſi vt tūc con tēnat tales ſpurcitias faciat ſicuti facerꝫ ſi qͥs ſibi diceret vel on̄deret aliqͣ ip̄e au­dire ſiue videre dedignaret̉ Tūc enī qͣſi indignatiōe auerteret aures ocl̓os uerteret ſe ad alia etiā qͣntūcūqꝫ aliꝰ loq̄ret̉ ſeu mōſtraret ſibi placerēt. Sic hic fiat Si aūt nec ſic infernales tales muſce pungitiue pacē ꝑmiſerint. optimū reme­diū eſt vt nihil de eis ampliꝰ curet. ſed ſub d̓ina confidētia pacīaꝫ hēat ſit ſecu­rus nocebūt ſolū. īmo ad ma gnam coronā eidem proderūt. Quatuor genera­lia documēta cōtra malas cogitatōnes pleniori intellectu eorū di­cta ſunt. faciliori remedio ꝯſe quēdo. Cōtra groſſas ruſtica­nas tentatōes cogitationū. ponamꝰ aliqͣ documēta breuiter Quoꝝ primū ē iſtd̓ Periculoſiſſimū eſt. qͥs ſe dare vult ad deuotōeꝫ ad ſpūalia exercitia/ ſi non ſcit ſcripturas. nec hꝫ bonū directorē ꝯſiliari­um fidelē. exꝑtum deuotū. diſcretū. deū timentē. de quo audeat poſſit totalit̓ fidere conſcīe ſue ſecreta ex toto eideꝫ re­uelare/ alioqͥn enī ꝯtinget talē ꝑſonā faci lius ꝑiculoſiꝰ errare a vera via ſalutis/ qͣꝫ aliquē cōi ſeculariū fideliū graditur via Exēplū ſuꝑ hoc hēmus in vitaſpatꝝ dicebat qͥdā ſctūs pr̄. Si videris iuuenē­ ſe volentē intrare ꝑadiſum/ id eſt ſine do ctore. etiāſi vnū habuerit pedē in ꝑadi­ſo. retrahe ip̄m infra aliū pedē. qꝛ ſic nū­qͣꝫ intrare poterit Scd̓m documētū ē. Poſtqͣꝫꝑſona deuota expoſuit ſuo pr̄i ſpi­rituali illā tentationē villanā verbis gene­ralibꝰ. eſt neceſſariū de ea vltra in ſpāli aliqͥd dicere. niſi forte in illū finē vt meliꝰ intelligi poſſit ex qua ſit orta. vt ex ſeq̄nti ꝯueniētiꝰ poſſit dari remediū Non tamē adhuc fieri dꝫ hoc freq̄nter. Qui enī p̄ſumeret liberari ſe ab hmōi tentatōne graui/ ꝯfeſſiōis manifeſtatōis iteratōꝫ nimiā/ erraret valde. exꝑientia docēte freq̄nter habiturꝰ eēt peius ex hoc Attēda tur ergo ꝓut ſupra tactū eſt. eſt neceſ­ſariū vt inde qͥs cōfiteat̉. eo eſt pctm̄ niſi forſitan ip̄a ꝑſona eſſꝫ in culpa ex vna qͥnqꝫ cauſaꝝ ſuꝑius exp̄ſſaꝝ Tūc ei pote­rit fieri ita vt petat conſiliū auxiliū a cō­feſſore. vt veniā cōſeqͥ mereat̉ de occaſio ne p̄ſtita abominabili tētationi. vtpu­ta. ſi videlicꝫ ip̄a perſona deuota/ cōſueta eſſꝫ nimis vacare ocio aut curioſitati. aut qꝛ nimis ieiunaſſꝫ indiſcrete aūt quia ni mis in cibo potu exceſſiſſet De his bene p̄t fieri ꝯfeſſio. aut etiā extra cōfeſſionē pe ti cōſiliū. abſqꝫ tn̄ ſpāli aꝑta māifeſtatōe xx 2