potentie ⁊ bonitati/ neqꝫ decēs neqꝫ rōna bile ē aſcribere. deꝰ quippe ⁊ natura nihil faciūt fruſtra. Hinc ortu habuit illa excla matio ꝓph̓ica. Nunqͥd eī vane ꝯſtituiſti fi lios hoīm. dās intelligi ꝙ nequaqͣꝫ Notētur tn̄ ꝓ his que dictat ſeq̄ns cōſideratio. Conſideratio. IX. Aſſiōes aīales/ ꝓ ſtatu nature īſti tute/ fuiſſent pulcerrime. ¶ Hui rō eſt. qꝛ nulla p̄ueniſſet iudiciuꝫ rōis. ſꝫ ad obſequiū ⁊ nutū eius vel ſurrexiſſet vel qͥeuiſſet. Sic in xp̄o neqꝫ dolorē neqꝫ cōcupiſcētiā. neqꝫ deſideriū. neqꝫ ſpē aut metū inuenire erat/ aut aliā paſſionis cuiuſcūqꝫ ſil̓itudinē/ niſi ſubſeq̄nt̉ ad im periū ⁊ dictamē rōis. ¶ Porro qͥlibet hō qͣꝫto ampliꝰ ꝓfecerit in virtutibꝰ moralibꝰ atqꝫ gratuitis/ tāto reformabit̉ ordo iſte ī eo. vt paſſiōes nō p̄ueniāt aūt obruāt iudiciū rōis. ſꝫ potiꝰ ad eiꝰ iuſſionē moderēt̉ Hinc ortū eſt diuinū illd̓ Ariſt. verbū. ꝙ in virtuoſo oīa cōſonat rōni. Si tn̄ eſt in hoībꝰ inuenire talē/ pͥus qͣꝫ corpꝰ mortale hoc ⁊ corruptibile induerit incorruptibi litatē/ ⁊ immortalitatem ⁊ abſorpta fuerit mors in victoria ¶ Sic fortaſſis eleuare naturā hūanā voluerūt ipſi ſtoici dū dixe rūt ꝙ virtutes ſunt īpaſſibilitates. nō vtiqꝫ ꝙ virtuoſi nihil ſentirēt aut paterētur/ alioqͥn lapidibꝰ eēnt pares. Sꝫ qꝛ paſſio nē quālibet/ p̄uenit virtuoſus. nec ſurrepit aliqͣ velut effrenis atqꝫ tyrāniſans rōꝫ Sꝫ ſtatꝰ talis vtinā eque facil̓r adqͥreret̉ qͣꝫ pulcre ⁊ cito deſcribit̉ ¶ Epicurei āt qꝛ naturā hūanā in beſtialē detorq̄bant. nec aliqͥd porro meliꝰ aūt diuiniꝰ ponebāt in hoīe. dixerūt conſeq̄nter paſſiōes oēs eſſe pulcras ⁊ optimas Ita enī de beſtijs iam diximꝰ. ¶ Ceteꝝ Ariſt. qͣi mediū iter pergēs negauit paſſiōes oēs bonas eē. quia multe p̄ueniūt ⁊ impediūt rōem. Negauit nihilominꝰ oēs iudicādas eē malas ⁊ tur pes. eas videlꝫ q̄ rōe regerent̉. ¶ Puto ꝙ ex iſtis facile eſt elicere regulā generalē de morali bonitate vl̓ malicia paſſionū. Dū enī paſſiones regi debēt rōne nec regunt̉ ille tunc iudicāde ſunt aūt criminalit̓ aut venialiter male. nā ſenſualitas in hoīe ꝑticipat de volūtario in hoc ꝙ ordinata eſt audire rōem. quā dū renuit audire peccat ⁊ turpis eſt. bruta vero nullā hoc mō hn̄t cū rōne colligantiā. nec ordinata eſt eorū brutalitas obtemꝑare rōni coniūcte quā nō habēt. ¶ Sed orit̉ difficultas de pue ris et fatuis nō habētibꝰ vſuꝫ rōis pͥmitꝰ inſtitute. ī tantū ſunt ſui motꝰ illi paſſiōales turpes nō habēteſ modū ſpēm vel ordinē qualē hūane natu re poſtulaſſet integritas. ita vt veruꝫ ſit iu xta hanc cōſideratōeꝫ ꝙ nemo viuēs eſt ſi ne pctō ſuꝑ terrā/ etiā infans vniꝰ diei. Solus xp̄s pꝰ pctm̄ pͥmi hoīs ſic̄ habuit innocentiā originalē ſic in ſolo regno aīe ſue/ ſeruata eſt iugiter ab inſtanti ſue cōce ptōis/ talis obediētia ſenſualitatis ad rō nem/ qualē primaria nature inſtitutio in hoīe plātauerat. ¶ Et talē neqꝫ in virgīe Maria neqꝫ in Ioh̓e baptiſta dū īfantes eēt/ inuenire erat Quāuis hec deſtitutio nature. nequaqͣꝫ imputaret̉ tūc rationi ad culpā actualē vel mortalē vel venialē apd̓ eos. ſicut nec apd̓ nos dū infantes ſumꝰ ⁊ dū non hꝫ ratio liberū vſum ſuū. abſqꝫ oī p̄cedēte culpa actualē noſtra. Secus vbi culpa nrā in cā eſt ¶ Nihilominꝰ eēnt hic attēdēda multa circa conditōꝫ ſtatꝰ innocentie. ⁊ circa libeꝝ dominiū qd̓ habuiſſꝫ ratio ꝓ oī tꝑe ſupra ſenſualitatē tā in pue ritia qͣꝫ in ſenio. tā motibꝰ potētiaꝝ naturaliū cuiuſmodi ſunt nutritiua ⁊ vegetati ua ⁊ generatiua. qͣꝫ ſenſitiuarū ſicut ſunt imagiatiua ⁊ fantaſtica. ⁊ exteriores qͥnqꝫ potētie de quibꝰ non eſt hic dicendū ꝑ ſin gula ſicut nec quale dominiū in iſtis com prehenſores fuerint habituri. Conſideratio. X. Aſſionū aīaliū general̓ origo dupplex inuenit̉ Prouēit eī freqnter a ſenſibꝰ ext̓ioribꝰ. agētibꝰ in ipſos ſenſus. vt in viſum. auditū. guſtū. tactū. et olfactū Et hic modus in hoīe eſt velut ab inferiori Proueniūt nihilominus velut a ſuꝑiori dū ſpūs rational̓. actuatꝰ hac vl̓ illa cognitione/ ex conſequēti volitione vel nolitione. imꝑat mēbris inferioribꝰ mouēs ea. Quēadmodū xp̄s horribilē mortis apprehēſionem īmiſit a ratione in ſen ſualitatem. Talis eī colligatio iūgit portionē ſenſualem ad portionem rationalē ꝙ viciſſim actus vnius redundāt in alterā Quāuis in non virtuoſis/ tractꝰ ſenſua litatis ſit fortior. ⁊ ita fortior/ ꝙ non eſt ī ptāte rōnis. non tangi irruentibꝰ primis paſſionū motibꝰ. licꝫ ſub ea ſit appetitus