De paſſionibus anime 72 tum magis facit ſe ſentiri ceteris paribus rōne defectꝰ indigētie tanqͣꝫ oppoſita iu xta ſe poſita magꝭ ſentiātur Sil̓eꝫ aſſigͣre poſſumꝰ cāꝫ. cur iraſcibilis ab ira potius qͣꝫ a ſpe vl̓ audacia noīetur Ira qͥppe reſpi cit minoratōem ſeu vilipēſionē. int̓ ma­la maxīe fugit̉. ſicut ex aduerſo excellentia magis appetitur. ita appetitur vt vite prie aliquādo p̄feratur quēadmodū ītro­ducit poeta. Euualꝰ rn̄t ad niſum. Et hic eſt animꝰ mortis cōtemptor illū. Qui vi. ta bene credat emi quē queris honorem. Conſideratio. VII. 25 Aſſiōes oēs in aīalibꝰ brutis/ cen p Iſende ſunt bone et pulcre. Exēpli grā audacia aīoſitas in leone et gallo. ira ī tigride apro re voluptas ī por co hirco paſſere. timiditas ī lepore oue fraudulētia in vulpe. adulatio in cane ſuꝑ bia in equo. triſticia melancolica in catto auaricia in cornice Itaqꝫ paſſiōes iſte. neqꝫ male ſunt vl̓ deformes in genere mo ris. deſit ip̄is aīalibꝰ libertas arbitrij/ ī qua fundatur laudis vel vituꝑij. Neqꝫ turpes dici pn̄t aūt male in genere entis/ qm̄ ens bonū pulcrū cōuertūtur. pro­pterea tantūdeꝫ hꝫ q̄libet res ſit ſubſtātia ſit accidēs de bono pulcro quātū de en­te. nec hr̄e p̄t malū ꝯͣriū. Ampliꝰ vero q̄li­bet res naturalis dirigitur in ſuis motibꝰ ab intelligētia errāte vt dictū eſt/ iaꝫ ex ſentētia ph̓orū. cui ꝯformās ſe auguſt. di xit deꝰ ſic res qͣs condidit āminiſtrat. vt eas ꝓprios motꝰ agere ſinat. vbi āt deeſt er­ror adeſt rei id qd̓ ſibi ē ꝓpriū. deſit tur pitudo neceſſe eſt paſſiōes in brutis aliqn̄ turpitudinis arguimꝰ vel horremꝰ odimꝰ expugnamꝰ Rn̄demꝰ hoc fie­ri. qꝛ nobis deſiderijs nr̄is aduerſantur inferūtqꝫ leſionē. aut aliqͣ tali rōne Mon­ſtra ꝓinde vidētur pctā turpitudīes in natura/ quō ad cāꝫ primā finē vltimū relata pulcra ſint; videre facile eſt. Conſideratio VIII Aſſiōes aīales in hoībꝰ viatoribꝰ p ſunt vt pl̓imū vituꝑabiles male turpes Inueniemꝰ hoc eſſe veꝝ ſolū ex determīatōe fidei. ſꝫ ex naturali deductōe ſi ꝓſpexerimꝰ cōditionē finem ẜm quē cōditꝰ eſt nāqꝫ ſit na­ture rōnalis. ip̄e factꝰ eſt vt diſcerneret int̓ bonū malū. vt magis bonū magis dili geret. Conſtat vero deū ſummū bonū. Ordinatꝰ eſt igitur ad ꝯgnoſcēdū di ligēdū deū. in quo ſtat ſua iuſticia. ſua bo nitas gioria. Oportet qͦꝫ vt hoc aſſequa tur aliqn̄. alioqͥn fruſtra inſipiēter ad hunc finē fuiſſet ordīatus ſupra brutaleꝫ naturā Ex hac radice veritatꝭ ph̓ice ſeqͥt̉ dꝫ ſummū bonū ſumme diligere et magis qͣꝫ ꝑua bona aūt qͣꝫ mala. Debꝫ ad oꝑatōes ꝑtis ſue principalis eſt ma­gis inclinari qͣꝫ ad illas corꝑis Debet qͣn to erit iuſtior iuſticia morali/ vel nll̓o vel minus affligi. Debet ẜm portōem ſu­ꝑiorē diuiniorē ac liberā dirigere inferi orē ei libere ſine cōtradictōe dn̄ari Dꝫ hr̄e corpus ſuū tanqͣꝫ inſtrumentū cōfor­me rōni. immortale.ſ. nec impediēs ſꝫ ad iuuās rōem. ac minꝰ indigēs qͣꝫ corꝑa īfe­rioꝝ naturaꝝ Sꝫ oīm iſtoꝝ ac ſimiliū videmꝰ in hoībꝰ cōtrarium ꝓpter paſſiōes corꝑis. que trahūt aīam ad dilectōes ſor­didas malas. trahūt in errores ſuperſti tioſas īſanias. trahūt magis ad oꝑatiōes corꝑis qͣꝫ ad oꝑatōes virtuoſas. trahunt ad obligatōem. ignorantiā. inqͥetudinē trahūt ad afflictōes ad rebelliones ad pe­ mortē plꝰ qͣꝫ in brutis in iuſtis ſepe plꝰ qͣꝫ in iniuſtis Quid ſuꝑeſt/ niſi con cludere tales paſſiōes eſſe cōtra rectū de bitū ordinē nature primitꝰ inſtitute. Hic aūt ordo aliter ꝑuerti potuit p̄t qͣꝫ ex culpa libere ꝑpetrata īgratitudinē con­tra deū. ſicut vidit deplorās dicebat in honore eēt. ⁊c̄. Sꝫ heu ſil̓is ſꝫ deterior turpior. Sūt igitur paſſiones hmōi vituꝑabiles. qꝛ tollūt obedientiam Sunt male turpes/ tanqͣꝫ priuātes in hoīe ex vitioſa radice modū ſpēm ordi­. p̄ueniūt qͥppe iudiciū rōis qd̓ oporte­ret ſubſeqͥ. turbāt ligāt atqꝫ tyrāniſant do miniū rōis. ita vt nimis ſentiat illā ſen tētiā. Corpꝰ qd̓ corrūpitur aggrauat aīaꝫ Et illd̓ Iugū graue ſuꝑ filios adā. Dēiqꝫ multi phorū experiētia rōe ꝯuicti ꝯfeſſi ſunt hāc corruptōꝫ. licet ad verā cām neqͣ­qͣꝫ ꝑuenerīt Tādē ex his radicibꝰ ml̓ti pliciꝰ extēdi potuerāt neceſſitas oritur re creatōis hūane mediatorē xp̄ꝫ deū ho­minē. alioqͥn finis hūane creatōis ī nihi­ corruiſſꝫ tota ſpē qꝛ ad gl̓aꝫ ſue vi­uificatōis fruitōis ſꝫ ad penā et̓ne dāna tionis tota deueniſſꝫ. qd̓ ſapīe d̓ine fueqꝫ ry 5